O geceden arkadaşlarımdan hiçbirine söz etmedim ; içimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler , şimdi nasıl çiçek açtığımı da asla anlayamayacaklar .
Çünkü kendi gençliğimi bile yeterince sevmiyordum. Duygusal donukluğum kendime karşı da geçerliydi. İçimdeki bu kıpırtısızlıkla hayatım giderek tekdüzeleşti, uğraşlarımın ve olayların çeşitliliğine rağmen günler öne çıkan bir şey olmadan peş peşe diziliyor , bir ağacın yaprakları gibi yeşeriyor ve sararıp gidiyorlardı.
Havanın dumanlı
Vaktin dar olduğu bir zamanda
Bu sözü bir gül gibi bıraktın yüreğime:
“İçim içime sığmıyor! .”
Şimdi sana dairim
Ölesiye tutkulu
Ölesiye şairim
Nurullah Genç
O gece gönlüm de aya vuruldu;
İçimde küllenen ateş dirildi.
Dünyada ne varsa yere serildi,
“O” kaldı... Kalbimi seyreder gibi.
O gece sevgim coşkun ırmaktı,
Kalbimden taşarak o kalbe aktı
Hüseyin Nihâl Atsız