ışıl güvenç
@isilgvnc
keyfimce okuyorum, yazıyorum, izliyorum, çiziyorum ve yaşıyorum. mini biyografi ve mini günlük misali.
VAROLUŞ SORUMLULUĞUNUZU ÜSTLENİN1000Kitap
Kitabı ilk görüşüm psikoloji okumak istediğim için okumam bölümüm için de etkili olacak kitabları araştırırken oldu. Ankara'da yazıldığını öğrendiğimde ise almaya karar verdim (Ankara'ya ayrı bir sevgi besliyorum.)Bir yerde ‘’Bu kitap liselerde ders olarak okutulmalı’’ yazdığını görmüştüm okumadan önce. Kütüphanemde duruyordu ve okumak için öncelik vermeme neden oldu bu söz. Ve şimdi bu sözün neden bu kadar haklı ve doğru olduğunu anlatacağım.
Kitap 12 bölümden oluşuyor. Bir de önsöz. Önsöz ile birlikte bize bilgiler vermeye başlanıyor ve daha ilk cümleden itibaren açık ve öz bir kitap okuyacağımızı seziyoruz. Yazarın önsözünde belirttiği, bir ziyaretçisinin “Lütfen bizler için de yazın” ricasının üzerine ortaya çıkan bu eser, adından da anlaşılacağı üzere ziyaretçisinin isteği yerine getirilmiş olup insanlığa yazılmış ve insanı, insan yapan unsurlara değinilmiştir. 'Birey ve Toplum' bölümü ile başlıyor ve 'Kendini Yaşamak' ile bitiyor. İnsanın yapı taşından başlayıp tamamiyle 'insan olmak'ı bize tane tane anlatan hissettiren bir kitap. Kitabın başında da yazar size hiçbir değişim vadetmediğini belirtiyor. Tabii ki kitabı okuduktan sonra sizi uzun saatler boş duvara batırıp hayatınızı değiştirmek istemenize neden oluyor ama yazarın da vadetmediği gibi bunun uzun vadede görülür bir etki yaratacağını sanmıyorum. Kitap, okuyucusuna 'varoluş sorumluluğu'nun bilincini katıyor. Bak kardeşim sen varsın, sorumluluğunu üstlen, kendini yaşa, bunu nasıl yapıcağını değil de neden yapamadığını anla en önemli başlangıç budur. Ki gerçekten yazarın belirttiği gibi 'bir insanı sevmek onun gerçeklerini anlamaya çalışmayı içerir.' kendimizi sevmek için de kendi gerçeklerimizi anlamalıyız.
Kitaptaki en sevdiğim, üstüne en çok düşündüren cümleyle incelememi bitiriyorum:“İnsanın kendi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
AzEdebiyat & Roman
Hakan Günday'ın okuduğum ilk kitabı. Kitaba hızlı trenle Ankara yolculuğu yaparken başlamıştım o yüzden benim için yeri çok ayrı. Ayrıca cümleler, kelimeler, tasvirler,hikaye... Ankara gibi hissettiriyor. Reading slump'ıma bir ilaç gibi gelen, asla elimden düşüremediğim bir kitap oldu. Kitabın anlatılış biçimini, hikayenin orijinalliğini ve akıcılığını çok sevdim. Hakan Günday okumak cidden sağlam bir psikoloji gerektiriyormuş.
AidiyetAlıntı
Puan vermedi·128 syf.··
2024 1. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 04 Ocak 2024 20:19
·'Ağzımdan bilinçsizce çıkan ilk sözler, 'Eve gitmek istiyorum,' mırıltılarıymış. Evimin tam olarak neresi olduğunu ben de bilmiyorum ama böyle söyledikten sonra hüngür hüngür ağlamışım.' İnsanlığın yitirildiği nokta ve kitabın özeti bu işte. Aidiyet duygusunun noksanlığı en keskin kılıçtan bile tehlikeli. Girişte de belirtildiği üzere silik bir adamın sıradan bir hikayesi. Gün içinde yürürken yanımızdan kaç tane böyle adam geçiyor? Hepimizin sınıfındaki/işindeki her gün yüz yüze geldiğimiz o 'soytarılar'ın kaç tanesi ileride aynı sonu yaşayacak?