Insanın yaratılış gayesi olan hilafetin tahakkukunun, ilim ve amele, teori ve pratiğe bağh ve ait olduğu anlaşılmadığı, bu büyūk marifetleri tahsil yolunun niteliği, yolu ve kurallarının kefili olan ilim, ancak ilimlerin en önemlisi ve en faydalısı olabilir. O ise pratik hikmet ve felsefedir. Filozoflar onu ruhâni tip olarak adlandırırlar; zira onun bilgisiy- le, onu bilmekle nefs-i kâmile zerindeki ahlaki denge koru- nabilir. Bu da bedenin hıfzussiıhhası, yani beden sağlığını ko- ruma mesabındandır. Bununla birlikte nākıs, eksik ve kusurlu nefislerin itidal ve dengeye getirilmesi sağlanabilir. Bu da beden- leri hastalıktan kurtarma mesabımıza düşer. Çünkü kötülük melekeleri, nefsânî ve ruhi hastalıklardır. Bu makamda tafsili kelâm odur ki, onun ilmin şerefi, ya onun konusunun şanıyla ya gaye ve faydasının büyüklüğünün büyüklüğün ile ya da burhan ve hüccet belgesiyledir.