İstersen İletileri

Veda Elimde, sükutun nabzını dinle, Dinle de gönlümü alıver gitsin! Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle, Yaşlı gözlerime dalıver gitsin! Yürü, gölgen seni uğurlamakta, Küçülüp küçülüp kaybol ırakta Yolu tam dönerken arkana bak da, Köşede bir lahza kalıver gitsin! Ümidim yılların seline düştü, Saçının en titrek teline düştü, Kuru yaprak gibi eline düştü, İstersen rüzgara salıver gitsin

Necip Fazıl Kısakürek

Duygu ve Düşünce

İlkay Gül

@biryazarcocuk·

Yasak Elma

Sen cennette yasak elmaymışsın benim için, Ayrı yollarda buluşalım. İmtihan yordu zor oldu işim, İstersen gel de cehennem de buluşalım..

Şiir

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

Vera

@nahifpapatya·

Asıl maviliğe, iç doya doya Denizin yaldızlı laciverdini, Sonra tamamlansın istersen rüya Git, uzak akşamda dağıt kendini

Ahmet Hamdi Tanpınar

Quintessentia

@Dedalus_·

Korkmadan Sevebilmek...

Kaybetmekten korktuğun şey, çoğu zaman senin değildir zaten. Onu öyle sıkı tutarsın ki, parmaklarının izi çıkar üstüne; sahiplenmek sandığın o kavrayış, aslında bir tür nöbettir... Uyumadan, gözünü kırpmadan beklersin: ya giderse, ya bir sabah yanında olmazsa, ya seni bırakırsa diye vee farkında olmadan, korktuğun şeyi yaşamaya başlarsın daha o gelmeden. Kaybın kendisinden çok, kaybın gölgesi yorar insanı. Oysa bir şeyi gerçekten sevmek, onu açık avuçla tutabilmektir. Kuşu öldüren, kafes değil bazen; çok sıkı kapanan eldir bilesin. Sevdiğin şeye "git, kal, ne istersen" diyebilmek, işte o korkunç cömertlik, sevginin en olgun hâlidir. Çünkü kalan, zaten senin olandır; gitmek isteyen ise hiçbir zaman senin olmamıştır, sen sadece henüz kabul etmemişsindir bunu. Bırakmak, vazgeçmek değildir. Vazgeçmek soğuktur, sırtını döner. Bırakmaksa sıcaktır, yüzü hâlâ sana dönüktür ama elleri gevşemiştir. Bir tür güvenmektir aslında: hayata, akışa, kendine. Tutmadığında da ayakta kalabileceğine inanmaktır. En çok korktuğun şeyi serbest bıraktığında tuhaf bir şey olur; birden nefes alacak yer açılır içinde. Meğer onu tutarken, kendini de tutuyormuşsun. Onu salıverdiğinde, asıl kendini özgür bırakırsın kendine. Belki de hayat boyu öğrenmemiz gereken tek şey budur: sevdiğimiz hiçbir şey bizim mülkümüz değil. Hepsi bizimle bir süre yürüyen yolcular. Önemli olan, ne kadar sıkı tuttuğumuz değil; yürüdüğümüz süre boyunca yanımızda olmalarına ne kadar müsaade ettiğimiz. Aç elini. Korkma. Senin olan, açık avucunda da durmayı bilir unutma...