Renk cazibesiyle husule gelen aşklar hakiki aşk değildir, hevesten ibarettir.
Evet, sarışın yahut buğdaysı bir yüzün, mavi yahut siyah ve mahmur bir çift gözün, suret iptilasından kurtulamamış olanlara mühim tesiri vardır. Siyah ve yumuşak bir zülfün ihtizâzı, açılmış bir goncaya benzeyen iki dudağın latif ve fitnekâr âvâzı, oldukça temkinli kalpleri bile titretir. Lâkin onlardaki bu cazibe, kendilerindeki göz aldatıcı rengin muvakkat devamı müddetincedir. Bir arıza dolayısıyla o renk zâil oldu mu, evvelce teshîr etmiş olduklarını, nefret ettirmeye başlarlar. Evvelce onları görmek için can feda etmeyi göze alacak derecede fedakârlık göstermek isteyenlere "Bana görünme de kime istersen görün." dedirtirler.
Doğrusunu istersen, insanlarla temas etmenin hemen her zaman bazı bedelleri oluyor. İki insan bir araya geldiğinde ilk olarak atolabilecek en büyük kazığı atıyor ve "Nasılsın?" diye soruyor örneğin. Ne bileyim ben nasılım? Düşünsen çıldırırsın. Çok düşünmemeye çalışıyorum.
İnanma istersen yıldızların yandığına,
Güneşin döndüğüne inanma,
Doğrunun ta kendisini yalan bil,
Ama seni sevdiğime inan Ophelia.
"Ölümü son çıkış olarak düşüneceksin. Bil ki kimse seni bundan alıkoyamaz ve tam da bu nedenle, elinin altında olduğu için onu yedekte tut, sonuna kadar. Diyelim ki geceleyin bir kâbus gördün. Bunun bir kâbus olduğunu, başını oynattığın anda kurtulabileceğini bilirsen her şey daha kolay, daha çekilir hale gelir, hatta bir bakarsın ilk başta en korktuğun şeylerden zevk alır olmuşsun. Hayat seni istediği kadar ürkütsün, canını yaksın, en yakınların çirkin maskeler taksınlar... Hayat bu, de kendi kendine, ikinci kez çağrılmayacağım bir oyun, bir zevkler ve acılar oyunu, bir inançlar ve aldatmalar oyunu, bir maskeler oyunu, bir aktör ve bir gözlemci olarak sonuna kadar oyna, gözlemcilik daha iyidir, ne zaman istersen bırakabilirsin. Beni sorarsan, "imdat çıkışı" sayesinde ayaktayım. Çünkü emrimde, ve onu kullanmayacağımı biliyorum. Ama ahiretin anahtarı bende olmasa kendimi kapanda hissederdim, derhal kaçmak isterdim!"
Başkasından saygı görmek istersen, önce ve en önemlisi kendi kendine saygı duymalısın; ancak bu şekilde kendini saydırabilirsin.
Sayfa 205
