İnanç ve Tanrı AyrımıEdebiyat
"insanın inancı Tanrı yoluyla tanımlamaması, önce inancı sonra Tanrı'yı tanımlaması gerekir."
Insanlar hayatdan sarhoş olduğu sürece yaşamaya devam ede bilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Bilgelik delilikten üstün, ışık karanlık karşısında nasılsa öyle. Bilge düşünceleriyle görürken, deliler karanlığa koşuyor. Anladım ki herkes aynı vaziyet içinde.“
En büyük hatalarım ihmalden doğmuştur. Yapılmaması gereken şeyleri yaptığım pek nadirdir; gel gör ki yapılması gerekenleri yaptığım daha da nadir.
Aşırı heyecanlı gönül bağlarının zevkinden yoksundum, ama onların ağır yükünü de üzerimden atmıştım. Kaderimi mutlaka avuçları içine almak ve beni zorla sözde lûtuflarının esiri etmek istiyen koruyucu dostlardan usanmış, bundan böyle, hürriyeti engellemeden hayata tadını tuzunu veren, temelinde iki tarafın da eşit payı bulunan, basit, iyiliksever ahbaplıklardan öteye gitmemeye karar vermiştim. Bağımlılığın azabını çekmeden, sadece hürriyetin tadını çıkarmama yetecek bu çeşitten eş dost eksik değildi. Bu türlü bir yaşayışı deneyince hemen hisset-tim ki, gırtlağıma kadar battığım o girdaptan, küskünlüklerden, dırıltılardan uzak, ömrümü huzur içinde bitirmek için, yaşıma uygun düşen böyle bir hayat lâzımmış bana.
Kendisiyle dostluğu kestiğimiz bir kimsenin hâlâ dostu görünmek, şerefli insanları aldatarak ona kötülük etme imkânlarını muhafaza etmektir. Hatırlarım, şöhretli Montesquieu, Père de Tournemine ile bozuştuğu zaman, bunu hemen açıkça herkese bildirmişti: "Birbirimizden bahsedersek ne Père de Tournemine'in sözüne bakın, ne de benimkine, çünkü biz artık dostluğu kestik."