Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın!
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla!
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!
Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum!
Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda!
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında!
Hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!
Şilan Avcı
Sen Milena, şimdi meselenin ne olduğunu ya da daha önce kısmen ne olduğunu tam olarak anlamıyorsun, ben bile anlamıyorum, patlamanın şiddeti altında titriyorum, çektiğim acıdan aklımı kaçıracak gibi oluyorum, ama ne olduğunu ve ilerde ne olacağını bilmiyorum. Yalnızca yakında olacakları biliyorum: Sessizlik, karanlık, kabuğuna çekilme, bunları biliyorum ve itaat ediyorum, başka türlüsü gelmiyor elimden.
Unutulmuş gibiyim ben.
Ve insan
Bir bakıma unutulmuş gibidir
Bilmem ki nasıl anlatmalı,
Yalnız bile değilim.
Belki de yalnızlıktan
Daha fazla bir şey bu
Unuttum ben kendimi.
Edip Cansever