Haruki Murakami - Pinball 1973
yalnızlığın getirdiği bağımlılıkları mükemmel işleyen bir kitap bu. ilk başta okurken oldukça saçma geliyor. adam neden bir pinball makinesine bu kadar taktı ki?
genç yaşta sevgilisinin ölümüne şahit olan birini konu alıyor Pinball 1973. çevirmenlik yapıp bir yandan ilginç bir apartmanda ikizlerle yaşıyor bu adam. ama yalnızlığın sebep olduğu boşluğu dolduracak tek şey bir pinball makinesi. onun sesinde yaşıyor, görüntüsüne ölüyor ve hatta onunla konuşuyor.
bir pinball makinesinden hiçbir şey kazanamayız. sayıya dönüştürülmüş gurur dışında. öte yandan kaybedeceklerimiz gerçekten de çok fazladır. siz pinball makinesinin başında tükenmeye devam ederken bir başkası proust okuyor olabilir, bir diğeri açık hava sinemasında kız arkadaşıyla iz peşinde filmini izlerken onunla oynaşıyor olabilir.
kitabı çok beğendim. rüzgarın şarkısını dinle'ye göre yazar yazım dilini çok geliştirmiş ama yine de yeterli değil. yazar hâlâ yazım tarzını tanımaya çalışıyormuş gibi geldi bu kitapta bana. yine de oldukça sevdim. karakterin bağımlılığı çok tanıdıktı. üzülüyorsunuz ama saçma da geliyor. ama bağımlılıkların hepsi saçmadır zaten ve hepsi boşlukları doldurmak için doğar. bir şeye bağımlıysanız sizde bir şeyler eksiktir. karakter ölmüş kız arkadaşından çok az bahsediyor ama her söylediğinde onun esintisini görebiliyorsunuz. pinball makinesinin adama hissettirdikleri çok iyi işlenmişti. Murakami yalnızlığı aşırı iyi betimliyor.
dipnot : bu kitap fare üçlemesinin 2. kitabı. ilk kitap rüzgarın şarkısını dinle
okuyacaklar olursa şimdiden iyi okumalar diliyorum
Türkler Nasıl Müslüman Oldu
Puan vermedi·192 syf.·
2026 15. kitabı
Selamünaleyküm kıymetli okurlar.
Türklerin nasıl Müslüman olduğu hakkında pek çok görüş var. Kimi kılıç zoruyla, kimi de Türklerin eski inancıyla benzerliklerinden dolayı İslamiyeti kabul
Rebecca Serle’ın kalemini ilk kez bu kitapla okudum ve açıkçası beni kitaba başlatan şey tamamen kapağı ve o gizemli notların verdiği merak duygusu oldu. Daha ilk gördüğüm anda “tam benlik bir kitap”
Romanı Romancıdan Dinle, Kuramcıdan Değil!
Kundera'nın bu kitapta öne sürdüğü çok güçlü iki tezden söz etmek lazım:
1. Avrupa insanlığı anlamak için önemli, kültür tarihine vakıf olabilmek içinse merkezidir (Avrupamerkezcilik).
2. Avrupa'yı anlamaksa sadece bilim ve felsefeye değil, aynı zamanda edebiyata nüfuz etmekle mümkündür.
Dolayısıyla Descartes'la başlayıp Husserl ve Heidegger'e uzanan özne düşüncesi, yani felsefe, çok daha öncesinde ve çok daha derinlemesine edebiyatçılar tarafından masaya yatırılmış vaziyettedir. Şu halde Descartes'ı okumak ne kadar elzemse, Don Kişot'u okumak da o kadar kaçınılmazdır.
Kundera roman üzerine geliştirdiği düşünceleri kitap haline getirmek için farklı zamanlarda verdiği ropörtajlara ve çevirmenlere kılavuz olarak hazırladığı küçük sözlüğe da yer açmış kitabında. Bunun yerine Don Kişot'un önemini tartıştığı ilk yazıyı geliştirerek ulaşmış olsa bu metne, Roman Sanatı edebiyat eleştirisi alanında yazılan en iyi metinlerden biri olabilirdi.
Ama bir yamalı bohça olarak kalmış ne yazık ki...
İnsanın çözümleyemediği olaylara karşı dönem dönem farklı tepkileri olur. Doğa olaylarını tanrılara itham etmiştir bir dönem insanlar. Daha sonrasında ise gizemli durumları ve insan davranışlarındaki gariplikleri(?)dinle tanımlamaya çalışmışız. Biz de şu an tam olarak açıklayamadığımız olayları enerjiye, gezegenlere veya olmayacak başka başlıklara yoruyoruz. İlerde bu yorumlarımız gülünçlükle karşılanacaktır. Fakat bu durum ilerlemişiz demektir o yüzden olması iyidir. İyi ki insanlar da doğa olaylarının kökenini merak etmiş, yanlış yorumlamışlar ama bu merakla beraber daha az doğru olanı bulabiliriz.
Bu kitapta da hareketleri tam anlaşılamayan bir çocuğun durumunu tıbbi bilgi eksikliğinden ve insanların kafasına cin çarpmasından başka bi şey gelmediğinden ya da gelince de kabul görmediğinden dolayı yanlış yorumlamışlardır. Bu temelin üzerine de bir aşk hikayesi yazılmış
Puan vermedi·52 syf.·
2026 34. kitabı
“Bir hocamın tavsiyesiyle okudum. Mesaj içerikli birçok satırı var; hem yetişkinler hem de çocuklar (+12) için uygun bir kitap denebilir. Yazarın hayatını ve dönemin tarihini bilirseniz, kitabın mesajlarını ve başkaldırının sebebini daha iyi anlıyorsunuz.
Kalıpların dışına çıkmamız her ne kadar insanların gözünde yanlış olarak görülse de kesinlikle öyle değil! Atalarımızdan öğrendiğimiz “NET doğrudur(!)” kalıbı beynimize işlenmiş; bize sürekli “Dinle ve sorgulama.” sloganını aşılıyorlar. Bunu elbette her alanda yapıyorlar. Deneyimlerinden istifade edeceğiz; her şeylerinin kesinlikle hatalı olduğunu söylemiyorum, her şeylerinin tamamen doğru olmadığını söylüyorum.
Kitapta, Küçük Kara Balık’ın annesini ve çevresindekileri dinlemeyip merak ettiği bilgi için çıktığı yolculuğu okuyoruz. Yolda ona yine yanlış bilinen doğruları aşılamaya çalışıyorlar; fakat o bunlara da kulak asmayıp yoluna devam ediyor. Tabii bazılarından hayatı kolaylaştıran bilgileri alıyor, onları kulak ardı etmiyor.
Bir sona ulaşıyor, evet; ama sonunu kendimiz tamamlıyoruz. Tam bir Dostoyevski sonu olmuş: Sonunu kendin tamamla… Küçük Kara Balık yine bir çare bulup kurtuldu mu, yoksa hayatı o karanlıkta son mu buldu?..
İran’ın o zamanki tarihine baktığımızda, Küçük Kara Balık’ın başkaldırışı; özgürlüğü istemesi, keşfetmeye çalışması ve atalarının kalıplaşmış düşüncelerinden kurtulmak istemesi nedeniyle neden yasaklı kitaplar arasında yer aldığını daha iyi anlıyoruz.”
