Çocuklukta özgür ve vahşiyizdir; kendimizden utanç duymadan ve kendimizi yargılamadan çırılçıplak koşarız. Doğruyu söyleriz çünkü gerçekte yaşarız. Dikkatimiz andadır: gelecekten korkmaz, geçmişten utanmayız. Evcilleştirildikten sonra, herkes için iyi olmaya çalışırız ama artık kendimiz için yeterince iyi değilizdir çünkü asla kendi kusursuzluk imgemize layık olacak biçimde yaşamayız.