Bu arada vaxt sürətlə keçirdi. Vaxt hiss etdirmədən, amma getdikcə daha sürətlə bizim həyatımızın axınını ölçür və hətta sadəcə geriyə baxmaq üçün bircə anı belə saxlamaq mümkün deyil. Qışqırmaq istəyirsən: “Dayan! Dayan!” Ancaq boş yerə. Hər şey, hər şey keçmişə qovuşur: adamlar, baharlar və qışlar. Buludlar və biz əbəs yerə daşlardan, hansısa qayanın yüksəkliyindən yapışırıq, yorulan barmaqlarımız keyiyir, əllərimiz ixtiyarsız halda yanımıza düşür və görünüşündən ləng axdığı görünən, amma dayanmadan axan zaman çayı getdikcə bizi daha uzaqlara aparır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Axı o, baharın gəlişini gözləyirdi, qar əriyən kimi çölün uzaq şimal qurtaracağında yenidən qəlbdəki ölən ümidləri oyadaraq sirli işıqlar görəcəkdi.
— Mən azla keçinməyə öyrəşmişəm her il
keçdikcə də həyatdan mənə daha az nəsə lazım olur.
— Bəs sonra? — Droqo soruşdu.
— Sonra isə vəssalam, — ortis sakitcə gülərək cavab verdi. — sonra yenidən gözləməyə başlayacağam..
Belə yaşamaq necə də xoşbəxtlikdir: saatları hesablamayasan, yuxularda əyləncə axtarmayasan, harasa gecikməyə
qorxmadan sakitcə günəşin doğmasını gözləyəsən irəlidə hələ bəs qədər vaxtın var — heç nə haqda
həyəcanlanmağına dəyməz — fikrindən ləzzət alasan.