Kendi kişiliğim gibi olan bir şeyi gerçekten gizlice seviyorum, sevmeye devam etmek istiyorum ama tamamen kendime ait bir şey olarak somutlaştırmaya korkuyorum.
Gündüz hüzünlü, yağmurlu, ışıksız, tıpkı beni bekleyen yaşlılığım gibi geçti. Beni böyle tuhaf düşünceler, böyle karanlık hisler boğar, benim için açıklanması imkansız sorular kafamda dolanıp durur — ama nedense onları çözmek için ne gücüm ne de isteğim vardır. Bütün bunları çözmek de bana mı kalmış!
"İyi tarafı neydi?"
"Sevgilisi Patroklos. Benden pek hoşlanmazdı ama iyiler benden hiçbir zaman hoşlanmamıştır. Patroklos ölünce Akhilleus delirdi, zaten yarı deliydi."