edward hyde
@jekyllandhyde
62 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
evet, belki benim adım gazâ... ama hiçbir zaman intihar etmeyi düşünmedim. sadece bir ara... hissettim.
Reklam
sonuçta, beni de bu hayata iki ceset taşıdı: biri yaşama, diğeri yaşatma isteği... birini babam, diğerini annem istedi... ve yaşadım ben de...
ben o yaz, karnemi alır almaz, bir insan kaçakçısı oldum. dokuz yaşında... pek farkı yoktu aslında, bir insan kaçakçısının oğlu olmaktan... şimdi düşünüyorum da, belki de sarhoştu o hikayeyi anlattığında. sonra da anlata anlata ayılınca, anlamıştı artık çok geç olduğunu... belki de kötülüğü ağır basan bir vicdan topalıydı babam, hepsi bu. belki de kendi babası yüzünden böyle olmuştu. o da kendi babası yüzünden... o da kendi babası yüzünden... o da kendi babası yüzünden... sonuçta hepimiz, hayatta kalanların çocukları değil miydik?
yanılsama! palavra! kaç kişi olduklarının bir önemi yok; hepsi bunu istiyor. kötü zamanlar geliyor, modernize insanlar da geliyor. arkasından ne geleceğini bilmiyorum; beni ilgilendirmiyor da. tek bildiğim, küfretmeye bile değer bulduğunuz bir şey varsa ona artık veda edin; çünkü alışageldiğiniz her şey çamura batacak, batacak ve bu arada makineli tüfekler hiç durmadan takırdayıp duracak.
berbere, "onları ne diye yukarı aşağı yürütüyorlar?" diye sordum. "bilmiyorum. herhalde propaganda diye işte."
bilmediğimden değil tabii. çocukları savaş kafasına sokmak için. bize bundan kurtuluş olmadığı, noel'in gelmesi ne kadar kesinse bombardıman uçaklarından da kaçış olmayacağı, dolayısıyla itiraz etmeden sığınağa inmemiz gerektiği duygusunu aşılamak için. walton'dan kalkan iki koca siyah uçak kasabayı doğu yönünden sıyırıyordu. tanrım! diye düşündüm, başladığında bunu da sağanak yağmur gibi doğal karşılayacağız. şimdiden ilk bombaya alıştırma yapıyoruz.
Reklam