Bu hisse o kadar alışkınım ki neredeyse fark etmiyorum bile: Ahmağın teki gibi bir bok bilmeyen kollarından sarkan elleriyle dikilen ben. Hayatımın hangi noktasında olursam olayım, hangi başarıları, başarısızlıkları yaşamış, ne tür bir özgüven ya da panik hissedersem hissedeyim yere bakan ben.