jiyanisreading
@jiyannj
İnstagram: @jiyanisreading
Şu anda okuduğu kitap
Fahrenheit 451
•
İnanılmaz etkileyici bir kitap olduğunu söylemeden geçmek istemiyorum. Kitap okumanın yasak olduğu bu dünyada itfaiyeciler yangını söndürmek için değil kitapları yakmak için var olan bir teşkilat konumunda sürdürüyor görevini. Okumanın, sorgulamanın yasak olduğu bu yerde insanlar sadece dev ekranda beyin yıkayan şovlar izlemek zorunda. Komşularla sohbet etmek yasak, doğayı izlemek-incelemek yasak, çocukların soru sorması ve bir şeyleri sorgulaması yasak. Muhteşem bir kurguya sahip olan bu distopya örneği kitabı mutlaka okumalısınız. Herkese keyifli okumalar
•
#ütopya #distopya #bilimkurguklasiği #fahrenheit451 #ithakiyayınları #klasiklerdizisi #okudumbitti #okuyoruz #readingtime #reader #bookstagram #booklover #readinglist #okumalistem #okunacaklarlistesi #kitapincelemesi #1000kitap #kitapanalizi #kitapalıntıları #keşfet #raybradbury
Reklam
Herkese merhaba!
Yeni yılın ilk kitap incelemesini yapalım o zaman.
Limon Ağacı’na büyük bir beklentiyle başladım. Evet kabul etmek gerekirse kitap fena değildi, hatta insanın içine dokunuyor diyebiliriz. Ama bir çeviri bu kadar mı kötü olur. Sırf çeviri yüzünden bitmedi resmen kitap, ilerlemedi. Ancak bu bu durum kitabı okumanıza engel olmasın. Çünkü buna rağmen çok seveceksiniz.
Kitabın konusu elbette çok güzeldi. Hele ki bu savaş sürecinde. Filistin topraklarına yerleşen Avrupa Yahudileri’nden ve sonrasında Filistin topraklarının nasıl bölünüp bir İsrail devletinin kurulduğundan bahsediyor.
Bu süreçte Arap bir ailenin evlerini bırakıp gitmek zorunda kaldığı o süreci ve evlerine yerleşen Bulgar Yahudileri’nin hayatını, sonrasında evin asıl sahibiyle nasıl bir dostluk kurdukları üzerinde yoğunlaşmış. Tümüyle yaşanmış ve gerçek kişilerin yaşadığı süreci anlatan bu kitap öncesinde de dediğim gibi insanın ruhuna işliyor. Bir bakıma kendinizi her iki tarafın da yerine koyuyorsunuz. Avrupa’da istenmeyen Yahudiler, vatanlarından olan Filistin’liler.
Kitap bitince ne uğruna olursa olsun yapılan savaşları bir kez daha kınayacaksınız.
Distopya mı, Ütopya mı?
•
Sanırım Cesur Yeni Dünya’yı okuyan her okur böyle bir muallakta kalacaktır. Kitabın 1932’de yazıldığına inanmak güç geliyor elbette. Günümüzü bile o kadar aşıyor k,i doğrusu bu kitabı yazıldığı ilk yıllarda okuyor olsaydım herhalde ne düşüneceğimi, ne hissedeceğimi tamamen şaşırmış olurdum.
Her şeyin mutluluk ve belli bir düzen üzerine kurulduğunu hayal edin. Düşününce insana mükemmel geliyor öyle değil mi? Ama başka hiçbir duygunun yaşanmasına izin verilmediği, yaşandığı takdirde bir gram “soma” ile engellendiği bir dünyada insanın yaşadığı o mutluluk gerçek mutluluk mudur? Tabiiki tartışılır.
Yine de her şeyin mutluluk üzerine kurulduğu bu dünyada yaşamından memnun olmayan, içinde bulunduğu düzeni sorgulayan biri var: Bernard Max
Her şeyin kontrol altında olduğu, hissetmeyen bireylerin şişelerde üretildiği, aşk, sevgi, duygusal bağ, aile, anne-babanın olmadığı bir dünya hayal ettim de, gerçekten korkunç. Böyle bir dünyada sonsuz mutluluk vadedilmiş olsaydı herhalde kabul edemezdim.
İnsanı insan yapan her türlü duygunun yok sayıldığı ve sadece mutluluğun hüküm sürdüğü bir dünya bence yine de ütopya değil distopya olurdu.
Ama tekrar belirteyim ki kitap gerçekten muhteşem yazılmış. İnsan sadece böyle bir dünyada yaşamak ister miydim diye kendini sorguluyor, o kadar. Kesinlikle okunması gereken bir bilim kurgu klasiği.
•
Aldous Huxley- Cesur Yeni Dünya
Doğu’ya bambaşka bir bakış.
Kitabı bayıla bayıla okudum desem yeridir.
Fedailerin Kalesi Alamut’a benzer bir kitap olacağını düşünmüştüm başta fakat yanılmışım. Özellikle Selçuklu’yu yıkılışa götüren Hasan Sabbah’ı o kadar ince ayrıntılarla anlatmış ki yazarımız, hayran kalmamak elde değil. Birbirinden farklı üç ana karakter: Hasan, Ömer ve Nizam. Her birinin hayattaki gayeleri farklı, ama hayatlarının kesiştiği yerde tüm bunlardan habersiz. Amin Maalouf adeta bin yetmişli yıllara götürüp getiriyor okuru.
Ve Hayyam’ın Rubaiyat’ı. İşte bundan daha değerli çok az şey hissettim kitapta. Eser uğruna kıtada. kıtaya sürüklenen bir hayat, savaşın ortasında ne yapacağını şaşıran bir gezgin. Tüm bunlar Rubaiyat’ı bir defaya mahsus bile olsa görmek, dokunmak ve okumak için. Savaşın ortasında kalmış bir adamı ne ayakta tutabilir dersiniz peki?
Tutkulu bir aşk…
Okuyacağınıza asla pişman olmayacağınız bir eser. Şiddetle tavsiyedir.
Livaneli ile çok önceden tanışmış ve okuduğum kitaplarına büyük hayranlık duyuyorum. Bunun Balıkçı ve Oğlu’nda da öyle olacağını düşünmüştüm ancak maalesef öyle olmadı. Bilemiyorum belki de büyük bir beklentiyle başladım kitaba. Konu ve hikaye bakımından çok ilgi çekici bir kitap ancak çarpıcı ve güzel bir son beklerken çok sıradan bitti. Bir hayal kırıklığı mıydı?
Değildi elbette! Yalın dili, sizi esere bağlayan noktaları, anlatılan tüm şeyleri derinden duygularla hissetmeniz çok güzel. Fakat Livaneli eserleri arasında benim için ilk üçte yer alır mı sanmam.
Reklam