“Bazı şeyler bir tek bana mı acayip geliyor?” (s.14)
Yönetmen olma hayaliyle yola çıkıp, kendini sansürcü olarak bulan bir kurgu operatörünün hayatının kontrolünü kaybetmesiyle, mesleğinin yan etkisi olduğunu düşündüğü tuhaflıklara dair başkarakterin sadece kendine değil, aslında yazarın direkt okura da sorduğu bir sorudur bu, kitabı bitirdiğinizde cevaplamanız gereken… Hem 
Gabriel Garcia Marquez’in de ifade ettiği gibi, “Kitaplar inanılmak için değil, sorgulamalara konu olmak içindir.”
Silinmiş Sahneler güvensiz bir anlatıcının gözünden aktarılan, başı sonu belli olmayan, başkarakterin kafası gibi karışık bir kurguyla tekinsiz bir atmosferde ilerleyen ve tuhaflıklarla dolu bir roman…
Bu esere dair analize geçmeden önce, ekseriyetle yazar odaklı* okuma yapan biri olarak, (*
Hilmi Yavuz‘un 
Okuma Biçimleri’nde belirttiği üzere “üç farklı okuma biçimi” vardır:
Yazar merkezli okuma [intentio auctoris], metin merkezli okuma [intentio operis] ve okur merkezli okuma [intentio lectoris].
Kısaca okuma, yorumlama ve anlamlandırma uğraşı, ya o metnin yazarının metne verdiği anlamın ne olduğunu (yazarın niyetini) bularak, ya yazarından bağımsız olarak metnin kendi anlamını (metnin niyetini) ortaya koyarak, ya da okurun o metni nasıl yorumladığına (okurun niyetine) bakılarak gerçekleştirilebilir.) kitaplarını okuduğum yazarların öncelikle nasıl yazmaya başladığını, en çok nelerden ve kimlerden etkilendiklerini, eserlerine yansıttıklarının kendi hayatlarında karşılığının olup olmadığını hep merak ettiğimden ötürü, bu hususla ilgili bazı bilgileri paylaşmak
Gabriel Garcia Marquez’in de ifade ettiği gibi, “Kitaplar inanılmak için değil, sorgulamalara konu olmak içindir.”
Silinmiş Sahneler güvensiz bir anlatıcının gözünden aktarılan, başı sonu belli olmayan, başkarakterin kafası gibi karışık bir kurguyla tekinsiz bir atmosferde ilerleyen ve tuhaflıklarla dolu bir roman…
Bu esere dair analize geçmeden önce, ekseriyetle yazar odaklı* okuma yapan biri olarak, (*Hilmi Yavuz‘un Okuma Biçimleri’nde belirttiği üzere “üç farklı okuma biçimi” vardır:
Yazar merkezli okuma [intentio auctoris], metin merkezli okuma [intentio operis] ve okur merkezli okuma [intentio lectoris].
Kısaca okuma, yorumlama ve anlamlandırma uğraşı, ya o metnin yazarının metne verdiği anlamın ne olduğunu (yazarın niyetini) bularak, ya yazarından bağımsız olarak metnin kendi anlamını (metnin niyetini) ortaya koyarak, ya da okurun o metni nasıl yorumladığına (okurun niyetine) bakılarak gerçekleştirilebilir.) kitaplarını okuduğum yazarların öncelikle nasıl yazmaya başladığını, en çok nelerden ve kimlerden etkilendiklerini, eserlerine yansıttıklarının kendi hayatlarında karşılığının olup olmadığını hep merak ettiğimden ötürü, bu hususla ilgili bazı bilgileri paylaşmak
Günün sonunda dönüp dolaşıp bize aradığımız hazinenin başından beri kendi bahçemizde gömülü olduğunu anlatıyor bence. Bu da demek oluyor ki esasında her ne arıyorsak bizi arıyor tıpkı Mevlananın dediği gibi ve bizlerde zümrüdü anka kuşunun hikâyesinde olduğu gibi asla aradığımız şeyin kendimiz olduğunu esasında fark etmeksizin ilerliyoruz. Ne demiş Ian Curtis Joy division new dawn fades şarkısında? It was me waiting for me hoping for something more me seeing me this time hoping for something else...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Amatör Seviyede KalmışEdebiyat
Böylesi geniş ve keyifli bir alanda çalışma kaleme alıp da bu kadar dar kapsamda bırakmayı araştırmacı kimliğe sahip hiç kimseye yakıştıramam. Eklenebilecek eserleri, isimleri kabaca en bilindikleriyle geçeyim de durumun vahameti anlaşılsın:
Edebiyat: Dickens ve Bronte Kardeşler (Great Expectations, Oliver Twist; Wuthering Heights, Jane Eyre vb.), Oscar Wilde (Dorian Gray), Henry James (The Turn of the Screw, Washington Square vb.), R.L. Stevenson (Dr. Jekyll ve Mr. Hyde, Olalla), H.von Kleist (Locarno Dilencisi), Dino Buzzati...
Sinema: Roman Polanski (Rosemary's Baby, The Ninth Gate vb. uyarlamalar), Hitchcock (Rebecca, Suspicion vb.), Gaslight, The Innocents, The Haunting, Picnic at Hanging Rock, The Changeling, German Expressionism (The Cabinet of Dr. Caligari) ve takipçileri (Tim Burton: Batman Returns, Sleepy Hollow vb.), Interview with the Vampire, The Crow vb. uyarlamalar.
Müzik: The Cure, HIM, Depeche Mode, Nick Cave and th Bad Sees, Joy Division, Theatre of Tragedy, Type O Negative, Inkubus Sukkubus.
Çizgi Roman: Batman, The Crow, Hellblazer (Constantine), Sandman, Alan Moore'dan From Hell vb. Penny Dreadful fanzinleri.
Kitapta Batman yerine Mandrake'nin yer alması klasik Türk çizgi roman okuru kafası. Bu kitabı eline alıp da bilgilenmeyi düşünecek genç arkadaşlarıma internetten araştırma yapmalarını tavsiye ediyorum, yarım saatte çok daha fazla bilgiye ulaşabilirler.
Scott Pilgrim'in sakin hayatı rüyasında Ramona Flowers'ı görmesiyle alt üst oluyor. Yirmi üç yaşında, bir rock grubunda çalıyor, beş parasız, vurdumduymaz ve de çok eğlenceli bir karakter Scott Pilgrim.
Aşkta ilerleyebilmek adına Ramona'nın eskiden beraber olduğu yedi kötü erkek arkadaşını, bir atari oyunu final canavarını keser gibi yenmesi ve devam etmesi gerekiyor.
2010 yılında aynı isimle vizyona giren filmi oldukça seven birisi olarak çizgi romandan da aynı keyfi aldım. Özellikle 90'lı yıllar da ergenliğini yaşamış bir kuşağın "Joy Division, X Men, Trigun, Atari, Shonen, Neil Young" gibi alt kültürlerini satır aralarında işlemesi çok keyif vericiydi.
Okuduğunuz için teşekkürler.
Eleanor ve Park, benim küçücük telefonumun ekranından pdf olarak okuduğum ilk kitaptı. Bu süreçte zaman zaman annem de gelir bana telefonunu bırak derdi lakin kitap okuyorum diyince biraz yatışırdı. Neyse. Benim en sevdiğim iki müzik grubu var. The Smiths ve Joy Division ve işte bu kitap bana, onları tanıttı. Ben bu kitap sayesinde onları tanıdım, şarkılarını dinledim hatta şu an pek de gurur duymadığım birkaç şeyi de Asleep eşliğinde ağlayarak yaptım. O yüzden Asleep’e The Dark Side of the Eylül derim çünkü o benim, bir zamanlar intihar şarkımdı diyebiliriz. Bu kitap bana birçok anlamda bir sürü ilki yaşattı. Bu okuduğumuz çoğu kitapta var gerçi ama bu kitabın saflığı çok iyi ele aldığını düşünüyorum. Aynı zamanda kendisi sayesinde ben de yıllardır bu saf arayışıma devam ediyorum, etmiyorum da aslında ama anladınız işte. Bu kitap hakkında yorumlarım tamamen bana özel gördüğünüz gibi lakin eğer bu kitabı henüz okumadıysanız ve Rainbow Rowell’ın ismini de az çok duyduysanız bence kesinlikle Eleanor ve Park’a bir şans verebilirsiniz.
