Puan vermedi
Ayfer Yılmaz, “Madam Bovary, Anna Karenina Ve Aşk-I Memnû Üzerine Mukayeseli Bir İnceleme Denemesi”, Folklor/Edebiyat 46, 131, 2006.
Veli Kılıçarslan, “Maupassant’ın Bayan Hermet Hikâyesi İle Halit Ziya’nın Deliler Evinde Hikâyesinin Karşılaştırmalı İncelemesi”, Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 384-392.
Onay Orcan, “Adalet Ağaoğlu’nun Fikrimin İnce Gülü Ve Gustave Flaubertin Madame Bovary Adlı Eserlerdeki Ana Karakterlerin? Yabancılaşma? Kapsamında Analitik Olarak İncelenmesi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir 2009.
Sema Noyan, “Madam Bovary Ve Araba Sevdası Romanlarında Romantik Edebiyatın Eleştirisi”, İdil Sanat Ve Dil Dergisi 5 (27), 1849-1870, 2016.
Sudan Altun, Halil Özdemir, “Paul Eluard Ve Nazım Hikmet’te Renklerin Dili Şiirde Renkler Açısından Karşılaştırmalı Bir Yaklaşım”, International Journal Of Filologia, 231-236, 2021.
Şengül Kocaman, Beklenen Ve Uğurlanan Godot’lar Üzerine Karşılaştırmalı Edebiyat Çalışması: Samuel Beckett Godot’yu Beklerken Ferhan Şensoy Güle Güle Godot, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 16 (1), 429-444, 2007.
Yavuz Selim Uğurlu, “Benzerlikler Bakımından Karşılaştırmalı Bir Yaklaşım: Honoré De Balzac-İki Gelinin Hatırâları Ve Raif Necdet Kestelli-İsyân-I Meşrû”, Uluslararası Sosyal Bilimler Ve Eğitim Dergisi 3 (4), 1-16, 2021.
Genç, A. (2024). “Albert Camus’nün Yabancı Ve Yaşar Kemal’in İnce Memed 1 İsimli Eserlerinin Hedef Dile Çevirilerinin Varoluşçuluk Felsefesi Ekseninde Karşılaştırılması: Yorumlayıcı Çeviri Kuramı”, Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (39), (2024). 1029-1046.
Mehmet Büyüktunçay, “Sistem Parodileri Ve Dizgeselliğin Çözülüşü: Mikhail Bakhtin’in François Rabelais Okuması Çerçevesinde İhsan Oktay Anar’ın Muammalı Folklorik
Halide Edip'in alışıldık tarzının dışında bir eser örneğidir Handan. Psikolojik tahlillerin ön planda yer aldığı, atası Eylül'ü anımsatan, konu itibarıyla yerli bir Madam Bovary örneği.
Handan ve Refik Cemal arasındaki umutsuz bir aşkın panoramasını okuyoruz. Eserdeki başkahramanlar evlidir dolayısıyla yazıldığı döneme aykırı düşmüşler ve büyük bir eleştiriye maruz kalmışlardır.
Temelde beş kişinin mektuplarıyla dönen eserde özellikle Handan'ın ve Refik Cemal'in yaşadığı gelgitler, duygusal boşluklar, evlilik içi tatminsizlikler detaylıca ele alınmıştır. Bu da kahramanların duygu durumlarının anlaşılmasını kolaylaştırmaya çalışır.
Reklam
Gustave Flaubert...
Tanıyanınız var mı?
O meşhur Madam Bovary'nin harikulade yazarı.
Peki, hakkında başka neler biliyorsunuz?
Mesela Madam Bovary'yi 6 yılda tamamladığını?
Ya da şimdi yorumunu okuyacağınız, Flaubert'in ölümünden 3 sene evvel yazdığı ve son eseri olan 150 sayfalık Üç Öykü kitabını 2 yılda epey kapsamlı bir araştırma sonucunda yazdığını?
Peki, öykücülük denince akla ilk gelen isimlerden olan Guy de Maupassant'ın hocası olduğunu?
Flaubert, 1857 yılında yazdığı bir romanında şöyle der;
“Benim öylesine düz, öylesine durgun zavallı yaşamımda her tümce birer serüvendir.”
Edebiyat onun için serüvenden başka bir şey değildir; kendi köşesine çekilir, düşünür, düşünür, yazar.
O kadar derin ve detaylı düşünür ki, bu kitabın 2 yılda bitmesi onun için çok kısa bir süredir.
Peki, gelelim Üç Öykü'ye.
Üç Öykü, adı üstünde 3 adet öyküden oluşmakta.
Saf Bir Yürek.. Konuksever Aziz Julien Söylencesi.. Herodias...
İçlerinde en sevdiğim Saf Bir Yürek öyküsü oldu.
Madam Aubain'in yanına hizmetçi olarak giren küçük kadın Félicité'nin çevresindeki herkese ve her şeye (özellikle papağanına) dair gönülden bağlılığının anlatıldığı, tatlı mı tatlı ve sonunda gözlerinizin dolmasına sebep olacak bir öyküydü.
Gerçekten çok ama çok iyiydi.
Fakat diğer iki hikâye fazlaca dinsel temalar içeriyordu.
Konuksever Aziz Julien Söylencesi de sonuna kadar harika ilerlemişken, sonunda “öf be!” dedirtti.
Fakat gerçek hayattan bir söylenceymiş.
Herodias ise tamamen Ceaser döneminin anlatıldığı ve beni aşırı sıkan bir öykü oldu.
Bazı paragrafları gözlerimle okudum ve atladım.
Öyküden bana hicbir şey kalmadı hatırladığım.
Genel olarak orta seviyede bir eserdi.
Dili sadece ve akıcıydı, hikâyelendirme de aşırı güzeldi ama özellikle son öykü gerçekten beyni yoracak cinsten.
Velhasıl-ı kelam, okuyup
Yazarımız Anton Çehov’un kendi gördüğü rüyasından yola çıkarak yazdığı bol hicivli bir öykü kitabı. Delilik ve dahilik arasındaki ince çizgiye değinilen kitapta Romalılara ait olduğu söylenen ve M. Kemal Atatürk’e ait olduğunu bildiğimiz:
“Mens sana in corpore sano (Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur.) sözü dikkatimi çekti. Biraz araştırınca “Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur” vecizesinin yaklaşık 2000 yıl önce Romalı şair Juvenalis tarafından “Orandium est ut sit mons sana in corpore sano” yani “Sağlam bir bedende sağlıklı bir kafa vermesi için Tanrı’ya dua etmelisin” şeklinde söylendiğini öğrenmiş bulundum. Zaten, M. Kemal Atatürk de bu sözü referans vererek aktarmış. Onun dışında kitap kısa ve özdü. İyi okumalar dilerim
Montaigne'den Les essais yani denemeler adıyla hayatımıza kazandırdığı kitabı.
Tam adı Michael de Montaigne olan 16. yüzyıl Fransız deneme yazarıdır. Aynı zamanda deneme türünün isim babası, ilkidir. 28 şubat 1533'de Fransa'da doğmuştur. doğumuyla beraber babası onu köyde bir ailenin yanına vermiştir. Zira kendisi bununla ilgili babasına hep minnet duymuştur. Kendisi bu sayede hayata karşı zorlukları ve sorumluluk duygusunu, yoksulluğun ne demek olduğunu çok erken yaşlarda kavramıştır. İşin üzücü taraflarından birisi ise Montaigne'in doğan kız çocuklarının birer birer doğarken ya da doğduktan kısa süre ölmeleridir. Kendisi bu kötü olayları kitabında ve yaşantısında dile getirmekten her zaman kaçınmıştır. Bunun gibi biraz daha magazinsel detaylar da var. Bu tarz yazar biyografilerine ilgili olanlar Stefan Zweig'in Montaigne isimli biyografi kitabını okuyabilirler. Öğrenimini edebiyat üzerine yapan Montaigne'nin ilk ve tek kitabı bu denemeler isimli eseridir. 400 küsür yıl önce yazılmış bir kitap ile böylesine ün ve şöhret kolay başarılacak bir iş olmasa gerek. Kaldı ki yazdıkları da öyle kolay sindirilecek şeyler değil aksine suya sabuna dokunur nitelikte şeylerdi. Zira kendisinin seveni çok fakat sevmeyeni de nefrete biraz yakındır desek yanılmış sayılmayız. Kendisi 13 eylül 1592'de hayata gözlerini yumdu.
Kitabı Sabahattin Eyüboğlu'nun çevirisini yaptığı Türkiye İş bankası kültür yayınları Hasan Ali Yücel klasikleri dizisinden temin ettim. Çevirmen tam dört adet önsöz ekleyerek metinlerin ne denli zor çeviriler olduğunu dikkat çekmiş. Ayrıca farklı yıllara ait olan bu önsözler zamanla düşüncelerinin değiştiğini dile getirmiş. Zira kendisi bir önsözünde Montaigne'in bahçesinden her geçişte insan çok değişik demetler yapabilir diyor. Bu da her dönemde okunabilecek
Montaigne’nin “Les Essais” isimli deneme türü deyince, akla gelen ilk ve en meşhur kitaptır kendisi. 16.yy Fransasında yazılmış, birçok düşünürün alıntısının yanı sıra, içerisinde en çok; 1 ve 5. Yüzyıllarda yaşamış Romalı filozoflar olan: Juvenalis, Cicero ve Seneca’ nın sözleri üzerine Montaigne’ nin kendi bakış açısından değerlendirmelerin yer bulduğu, hayata dair önemli bir eser. Kitaptaki neredeyse 3 cümleden birini alıntılama yapmamak için kendimi zor tuttuğum ve yine her bir bölüm üzerindeki yazıların üstüne birkaç dakika düşünmeden sayfayı çeviremediğim bir eser kendisi. Lise zamanlarımdan bu yana hep parça parça okuduğum ancak çoğunu anlamak ve kafa yormak için o dönem yeterli olgunlukta olmadığımı düşündüğüm bir kitap aynı zamanda. Kütüphanenizde bulunması gereken, ve birkaç yılda bir açıp tekrar okunması gereken nadide bir kitaptır benim için...
Reklam