Yeşim Gökdoğan
@ka_tet
Kitaplar eşsiz bir şekilde taşınabilir büyülerdir.
İstanbul
İstanbul, 13 Eylül 1986
1523 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu inceleme ağır dozda spoiler içerir.
Bir hayvanın gözünden dünyayı görmek bazen insanı kendisiyle yüzleştirir.
Jack London’ın Beyaz Diş’i benim için sadece bir kurt-köpek hikâyesi olmadı. Bu roman, insanın ne kadar yıkıcı olabileceğini ama aynı zamanda ne kadar dönüştürücü olabileceğini anlatan bir hikâye.
Beyaz Diş doğası gereği vahşi değildi. O sadece hayatta kalmaya çalışan bir canlıydı. Onu saldırgan, korkulu ve acımasız yapan şey doğa değil; insanların ona öğrettikleriydi. Şiddet gördü, kullanıldı, dövüştürüldü. Bir noktadan sonra artık sadece savaşmayı bilen bir canlıya dönüştü.
Ama sonra hayatına sevgi girdi.
Bir insanın sabrı, şefkati ve korkusuz yaklaşımı Beyaz Diş’in içindeki kapalı kapıları tekrar araladı. Bu yüzden bu kitap aslında bir kurdun evcilleşmesinden çok daha fazlasını anlatıyor:
Şiddetin öğrenildiği gibi sevginin de öğrenilebileceğini.
Kitabın sonunda beni en çok etkileyen şey yavrular oldu. Çünkü o yavrular bize şunu söylüyor:
Geçmişte yaşanan zulüm, geleceğin kaderi olmak zorunda değil.
Ama kitabı kapattığımda içimde sadece huzur yoktu. Çünkü yaşadığımız dünyada hâlâ çok fazla Beyaz Diş var.
Ben İstanbul’da büyüdüm. Bu şehirde kediler ve köpekler sokakların doğal bir parçasıydı. İnsanlarla aynı kaldırımları paylaşan, dükkân önlerinde uyuyan, mahallelerin sessiz sakinleri olan canlılardı.
Bugün ise sokak hayvanlarının yaşadığı zorlukları görmek insanın kalbini gerçekten sıkıştırıyor. Barınakların durumu, sokaktaki hayvanların güvenliği, insanların onlara bakışı… Bazen insanı umutsuzluğa sürükleyen görüntülerle karşılaşıyoruz.
Belki de bu yüzden Beyaz Diş’in hikâyesi bugün daha da anlamlı geliyor.
Çünkü bu kitap bize şunu hatırlatıyor:
Bir canlıyı vahşileştiren şey çoğu zaman doğa değil, insanın davranışlarıdır.
Ama aynı insan,
Kul Vahad isimli okura yanıt verildi
Yeşim Gökdoğan
Ben de marin eden’in etkisinden hiç çıkamıyordum beyaz diş de ekelndi şimdi. Teşekkür ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın gerçek özgürlüğü fiziksel değil, zihinseldir.
Dilara işte en sevdiğimm an ^.^
İnsan bazen en büyük içsel keşiflerini en zor koşullarda yapar.
Jack London çok sevdiğim bir yazar olmasına ve neredeyse pek çok kitabını okumuş olmama rağmen, Yıldız Gezgini ile bana bambaşka bir dünyanın kapısını açan şey bir dost tavsiyesi oldu. Bazen bir kitabın tam zamanında karşımıza çıkmasını sağlayan şey işte böyle bir öneridir. Bu yüzden şunu söylemeden geçemeyeceğim: Hayatınızda size kitap öneren dostlarınız daima olsun.
Yıldız Gezgini ilk bakışta bir hapishane hikâyesi gibi görünse de aslında insan bilincinin sınırlarını sorgulayan son derece derin bir roman. Ana karakter Darrell Standing’in bedeninin bir hücrede hapsedilmiş olmasına rağmen zihninin ve ruhunun zamanın ve mekânın ötesine geçmesi, okurken insanı sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçekten hapsedilebilen şey beden mi, yoksa zihin mi?
Roman boyunca London, bedeni adeta bir kabuk gibi ele alıyor. Beden acı çekebilir, bağlanabilir, hatta yok olabilir; fakat bilinç ve ruh bundan çok daha geniş bir alanı kapsıyor. Standing’in yaşadığı deneyimler, insanın yalnızca içinde bulunduğu bedenden ibaret olmadığı düşüncesini güçlü bir şekilde hissettiriyor.
Ancak roman yalnızca felsefi bir yolculuk değil. Aynı zamanda dönemin hapishane sistemine yönelik güçlü bir eleştiri de içeriyor. Mahkûmlara uygulanan insanlık dışı cezalar, özellikle de bedeni tamamen kontrol altına alan deli gömleği işkencesi, London’ın hapishanelerdeki kötü şartlara ve sistemin acımasızlığına dikkat çektiği bölümlerden biri. Bu yönüyle Yıldız Gezgini, yalnızca ruhun özgürlüğünü anlatan bir eser değil, aynı zamanda insan onurunun nasıl ezilebildiğini de gösteren sarsıcı bir anlatı.
Bu romanı daha da ilginç kılan şey ise yazıldığı dönemin düşünsel atmosferi. 20. yüzyılın başlarında Batı dünyasında ruh, bilinç ve beden
Yeşim Gökdoğan isimli okura yanıt verildi
Yeşim Gökdoğan
Dilara işte en sevdiğimm an ^.^İnsanın gerçek özgürlüğü fiziksel değil, zihinseldir.
İnsan bazen en büyük içsel keşiflerini en zor koşullarda yapar.
Jack London çok sevdiğim bir yazar olmasına ve neredeyse pek çok kitabını okumuş olmama rağmen, Yıldız Gezgini ile bana bambaşka bir dünyanın kapısını açan şey bir dost tavsiyesi oldu. Bazen bir kitabın tam zamanında karşımıza çıkmasını sağlayan şey işte böyle bir öneridir. Bu yüzden şunu söylemeden geçemeyeceğim: Hayatınızda size kitap öneren dostlarınız daima olsun.
Yıldız Gezgini ilk bakışta bir hapishane hikâyesi gibi görünse de aslında insan bilincinin sınırlarını sorgulayan son derece derin bir roman. Ana karakter Darrell Standing’in bedeninin bir hücrede hapsedilmiş olmasına rağmen zihninin ve ruhunun zamanın ve mekânın ötesine geçmesi, okurken insanı sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçekten hapsedilebilen şey beden mi, yoksa zihin mi?
Roman boyunca London, bedeni adeta bir kabuk gibi ele alıyor. Beden acı çekebilir, bağlanabilir, hatta yok olabilir; fakat bilinç ve ruh bundan çok daha geniş bir alanı kapsıyor. Standing’in yaşadığı deneyimler, insanın yalnızca içinde bulunduğu bedenden ibaret olmadığı düşüncesini güçlü bir şekilde hissettiriyor.
Ancak roman yalnızca felsefi bir yolculuk değil. Aynı zamanda dönemin hapishane sistemine yönelik güçlü bir eleştiri de içeriyor. Mahkûmlara uygulanan insanlık dışı cezalar, özellikle de bedeni tamamen kontrol altına alan deli gömleği işkencesi, London’ın hapishanelerdeki kötü şartlara ve sistemin acımasızlığına dikkat çektiği bölümlerden biri. Bu yönüyle Yıldız Gezgini, yalnızca ruhun özgürlüğünü anlatan bir eser değil, aynı zamanda insan onurunun nasıl ezilebildiğini de gösteren sarsıcı bir anlatı.
Bu romanı daha da ilginç kılan şey ise yazıldığı dönemin düşünsel atmosferi. 20. yüzyılın başlarında Batı dünyasında ruh, bilinç ve beden
Yeşim Gökdoğan
Ne güzel bir inceme okudum. Kitap okurken dış dünyanın kaçıyor hissiyle içten içe hepimizin boğuştuğu bugünlerde birine kitap tavsiye etmek gerçekten çok zor. İyi ki varsın eski dostum ve kitabı beğenmene gerçekten çok sevindim ✨
Mutlu yıllar sevgili okurlar.
Hangi kitabı hediye almak isterdiniz?
Yeşim Gökdoğan
Kim hediye ediyorsa, onun en sevdiği kitabı almak isterdim.
Herkesi Hayallerine Doğru Yürümeye Cesaret Eden Bir Başlangıç
Eiichiro Oda’nın eşsiz evrenine adım attığım ilk sayfadan itibaren, bu serinin neden bu kadar özel olduğunu anlamaya başladım. One Piece yalnızca korsanların hazineler peşindeki macerası değil; özgürlük, sadakat ve hayallerin gücüne dair derin bir anlatı.
İlk ciltte tanıştığımız Luffy, çocuk gibi saf ve neşeli görünse de, yüreğinde taşıdığı hayal uğruna her şeyi göze alabilecek kadar cesur. Ama en çok etkileyen şey; kendi hayalinin peşindeyken bile, başkalarının hayallerine duyduğu sonsuz saygı. Luffy, sadece kendi hedefi için değil, karşılaştığı herkesin kendi yolculuğuna çıkmasına alan açıyor. Özellikle Zoro’yu kurtarırken gösterdiği kararlılık ve ona bir kaptan olarak değil, bir dost olarak yaklaşması kalbime dokundu.
Zoro ise bir yan karakter değil; bu evrende yer alacak kadar güçlü bir kişilik. Onun adalete olan inancı ve sözlerine duyduğu sadakat, Luffy ile olan dostluğunun temelini şimdiden sağlamlaştırıyor. İkilinin ilk karşılaşmasından doğan bağ o kadar gerçek ki, sadece aksiyon değil, duygusal anlamda da güçlü bir giriş yapıyor seri.
Kısa bir süreliğine de olsa Nami sahneye çıkıyor ve hemen dikkat çekiyor. Gizemli, zeki ve kendine has bir amacı var gibi. Devamında neler olacağını merak etmemek imkânsız.
İlk cilt boyunca anlatılan “hayalinin peşinden git” teması, her karakterde farklı yankılanıyor. Ve Luffy, bu dünyanın tam ortasında herkese bu cesareti fısıldayan bir figür gibi. Onun liderliği emir vermekten değil, ilham vermekten geçiyor.
Benim için One Piece ilk cildiyle, sadece bir manga değil; hayallerine inanan herkesin yolculuğu oldu. Şimdiden kalbimde özel bir yer edindi. Macera yeni başlıyor ama hissediyorum: Bu yolculukta yalnızca Luffy ve tayfası değil, biz de büyüyeceğiz.
sena isimli okura yanıt verildi
Yeşim Gökdoğan
Teşekkür ederim ☺️🤍