Dünya hâli böyledir, insan koyun koyuna yattığıyla bile aynı rüyayı görmez. Herkes kendi hesabına uyanır, herkes kendi kâbusuna uyur.
Sayfa 44 - Doğan Kitap
Aşk bir melanettir.
Geldi, esti, geçti. Şimdi hiçbirinin ne adını ne yüzünü hatırlıyorum. Aşk denen melaneti büyütme gözünde. Kâbus say. Önünde sonunda uyanacaksın. Taş çatlasın bir, iki ay sonra tozu bile kalmayacak. Anan sana helal süt emmiş bir dilber bulur. Her hatunda aynı meyveler var nasıl olsa. Zaten bu yaşına kadar mücerret kalman bile ayıp şey."
Sayfa 34·Kitabı okuyor
Reklam
Çocukluğumuz üzerine kâbus gibi çöreklenenler, bilinçli yıllarımızı elimizden alamayacaklar, kendi çaresizlikleri sıkıntıları , bize kendi mutluluklarımızı çok görerek tepemize atamayacaklar. Ben kimseye acımıyorum.
Canavarlar bile küçükken çok tatlı oluyorlardı.
Sayfa 261·Kitabı okuyor
Alıntı
"Kendini kabusta gibi hissediyordu... Bu yaşadıkları gerçek ola­mazdı."
Sayfa 217·Kitabı okuyor
Alıntı
‘’Bu her zaman insanın kafasını karıştıran bir sorudur; biri diğerinde ne bulur? Ama herkes herkeste aynı şeyi bulsaydı bu da hiç hoş olmazdı.’’
Sayfa 371·Kitabı okudu
Reklam
Reklam