GeçmişŞiir
Pencere kenarına oturup yağan yağmuru izlerken
Bir elimde çayım bir elimde akıp giden yıllarım var.
Yağmur damlaları sanki akıp giden ömrümden bir parça misali
O an gözlerimi kapatıp geçmişe doğru uzun bir yolculuk yapıyorum
Çocukluk yıllarım birer birer gözümün önünden kayıp geçiyor
Acısıyla tatlısıyla...
Sonra gözlerimi açıyorum
Bir bakıyorum elimdeki çayım soğumuş
Tıpkı içimdeki yangınların zamanla soğuduğu gibi
Öyle ya, zamanla her şeyin ya soğuduğu ya da tadının kaçtığı gibi
Zaman... O ne kıymetli bir hazinedir.
Fakirin de zenginin de ortak hazinesi...
Hava kararmış, insanlar siyah olmuş zamanımız yine gelmiş hiç farketmemişim
İnsan ne garip bir varlık; geçmişin özlemini çekerken Gelecek Okyanusu'nda bir katre gibi kaybolup gidiyor.
Ve bu ikilemde insan hayatı son buluyor.
Kaldırım kenarlarında durdu kalp atışlarım
Ve senin göz pınarlarında ruhumun akışları
Bu şehrin haykırışlarında sevimsiz bakışlarım
Ve adın vardı, sıcak gölgeler de karda kıştadır
Şimdi başkasındasın bu fazla canımı yakmıyor
Şimdi başkasındasın ve fazla kafama takmıyo’m
Yalan ulan, düşündükçe sinirlerim patlıyor
Kâbus gibi bi' hayatım var sabaha kadar yatmıyo'm
Sokağa adım atmıyo’m ve kirli parmak uçlarım
Şiirlerim sarpa sardı bundan seni suçladım
Benim ölüm oruçlarımdı senin var oluşların
Ve ben karşında tükendikçe sustun, hiç konuşmadın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sınav û kabusSınavlar bittikten sonra ben
Bu gün bütün sınavlar bitti. Kendimi askerliğini yapmış erkek gibi hissediyorum 😂🤦 üzerimdeki bütün yükler kalktı çok şükür...
Ve hayat aşağıda akar giderdi, aşağıda .. bahçe vardı.
Bahçede ağaçlar, ağaçların altında çimento torbaları, çivi sandıkları, kalaslar, keresteler, dikmeler vardı. Bahçenin kapısı haftada bir, on günde bir açılırdı, bahçe terk edilmiş bir benzerdi. Altıncı kattan bakınca, bir uçurumun dibinde gibi ve bir bahar sabahında sona eren bir kabus gecesini andırırdı:
Oraya yavrulamak için yer arayan, karınları gövdelerinden ağır disi kediler gelir, diğer dişi veya erkek kediler tarafından dişlenir, tırmalanırdı.
Oraya köpekler gelir, öbür köpekler tarafından ısırılır ve ya hırpalanırlardı.
Orada kurbağalar, solucanlar ve fareler vardı.
Oraya güvercinler, serceler veya sinsin kuşları, fembel kuşları, bir kırıntı bulabilmek için iner, kedi veya köpek pençelerine takılır kalırlardı ve arkasından bu pençe öbür üç pençenin ve dişlerin yardımına muhtaç düşerdi.
(Ahh o, artık atlıyamıyacak kadar ağırlaşan gebe kedilerin, şâhane güvercinleri; buraya, bir parça daha bu tarafa diye dua eder, yalvarır gibi süzen vahşi ve güzel gözleri... Ve ahh hele yakalanan avı kaptırdıktan sonraki...)
Hırıltılar, miyavlamalar, cikcikler altıncı kata kadar -fakat ferini kaybedip yenilmelerden bir önceki soluklara dönerek- yükselirlerdi.
Altıncı kattan, yavrularını boyunlarından tutup oradan oraya taşıyan kediler.. çiftleşen kediler.. aç ve yaralı kediler.. boğazlanan güvercinler veya serçeler.. dallarda veya duvarlarda dövüşen veya sevişen güvercin veya serçeler görünür, köpekler, kemik taşıyan, kemik gömen, gömdüğü kemiği çıkaran köpekler, kedilerle dostluk kurabilmek için yorulmadan dakikalarca uğraşan köpekler görünürdü.
__Bahçede bahar olur, yapraklar yeşerir, sonbahar olur kızaran, sararan, kararan yapraklar teker teker dökülür, rüzgârlarla,
Mekkede Erkamın adalet evi
Daha konuşmazsın hemen;
önce gözlerin uyanır,
sonra bakışların,
en son da o içimi ısıtan gülüşün.
Göksel 48
Sen Uyanırken
Erkam ibnil Erkam Mekkede adalet evi
Oydu müslümanlara evini açan sahabi
Evini açarken seslendi Resullullah nebiye
Sallahu aleyhi vesselem baktı yüzüne
Ey efendimiz evim müslümanlarındır..
İslamın sesi içimizi ısıtıyordu
İlk önce Efendimiz SAV sonra müminler
Hepsi bu evde uyanıp kıyama kalkacaktı
Darul erkam erkamın evi sahabe yurdu
Erkam ibnil erkam Mekkede bir kahraman
Gözler uyanınca bakışlar kıyama kalktı
Şiirler naatlar bu adalet evinde yazıldı
Dünya böyle değildi sahabeler devrinde
Sahabeler gidince kaldık efkâr içinde
Şimdi içimizi ısıtmıyor sahte gülüşler
Kuraan okuyordu Kahraman sahabe
Erkam b erkam okudu Bakara suresini
Dediki ey kahramanlar içimi efkâr basar
Kafir ve münafıklar istemez hayırlı olanı
Ne hale geldi dünya efkârı hep kaldı bize