Sorun, hayatın düz ilerlemesi,” diye düşündü Hayalet.
Günler oraya buraya dağıtılabilse; mesela pazartesi kırk, salı dokuz, çarşamba günü seksen bir yaşında olabilsek, her şey daha kolay olabilirdi. Böylece her şeyin geçici olduğunu idrak eder, yaşam boyu kaç versiyonumuza dönüştüğümüzü anlayabilirdik. Yaşamın güzelliği apaçık gözlerimizin önüne serilirdi. Gün batımlarının bize her günün en nihayetinde geceye döndüğünü göstermesi gibi.
Gece Yarısı Treni
Gece Yarısı Treni
Ne Tamu'da yir eyledüm
Ne Uçmak'da köşk bagladum
Senün içün çok agladum
Bana seni gerek seni
Cennet Cennet didükleri
Bir ev ile bir kaç Hûrî
İsteyene virgil anı
Bana seni gerek seni
Yunus Emre
Yunus Emre
Reklam
Bi kaç gündür midem hassas et yemiyorum yemekta varsa ayırıyorum diye vejeteryan olduğumu sanan babam 3 gündür benimle konuşmuyor ya Allahım yardım et 🤦🏻♀️
Ne kadar kaçarsan kaç geçmişinden ve yaptıklarından kaçamazsın.
İlla bir gün karşına çıkar!
Fatih ZEYREK
Fatih ZEYREKHint dizileri-Tatlı tabağı - Kahve...1000Kitap
Bölüm1. Elimde tatlı tabağı, Necati Amca'lardayım. Televizyon açık. Yine o Hint dizisi, yine o bitmek bilmeyen bakışmalar. Ekranda kadın ağlıyor, adam bakıyor; sonra birden müzik giriyor, dans etmeye başlıyorlar. Yaşa Teyze elinde odaya girdi, bizi öylece ekrana kilitlenmiş görünce duraksadı.
Ekrandaki adamla göz göze geliyoruz, o bakış şu an elimde tuttuğum tatlıdan daha gerçek. Bir bardak kaç saniyede düşer yere? Necati Amca'nın televizyonunda bu süre hiç bitmiyor. O yaylı sesleri, o dans... Kendi hayatımı izlesem, arkadan kim çalardı?
Bölüm 2.Tabağı bırakıyorum ama elim hâlâ hafif titriyor. Televizyonu kapatsalar bile o melodinin zihnimde yankılanmaya devam edeceğini biliyorum. Yaşa Teyze kahveleri getirip masaya bırakıyor. Sonra oturuyoruz. Sanki ekrandaki o devasa dram hiç yaşanmamış gibi sıradan bir sesle soruyor; sade yaptım ama içersin değil mi?
Kahvenin acılığı, dizideki o yapay neşenin yanında çok daha sahici bir sızı gibi. Ama aklım hâlâ o bakışmada kalıyor. Çünkü bir noktada insan şunu ayırt edemiyor: Hangisi daha gerçek? Tatlı tabağı mı, Yaşa Teyze mi, yoksa o bitmeyen bakışma mı?
Kapanış 🤝Bir noktadan sonra kalkıyorum. "Neyse" diyorum, sanki hayatın bir yerinden çıkış düğmesi varmış gibi. Eve geçiyorum.
Ama çıkış sandığım şey aslında sadece sahne değişimiymiş. Adam hâlâ bakıyor, kadın hâlâ bakıyor, sonra bir anda dans başlıyor; sanki duygular çözülünce otomatik olarak koreografi yüklenmiş gibi.
Kapıyı kapatıyorum, ama içeride kalan şey televizyon değil, o bakışmanın devam etme hissi.
Eve varınca televizyonu açıyorum, diziye kaldığım yerden devam ediyorum
(Çok ürkütücü)youtube.com/shorts/Z62r7ndi...
"Şurada kaç kişi kaldık, birbirimize nazımız geçmeyecekse çek ipini rahvan gitsin."
Cem Karaca
Cem KaracaReklam
Reklam