kaderbaytekin
@kaderdeoku
Şu anda okuduğu kitap
Duyarlılığını yitirmişti. Çoğu zaman düğümlenmiş, katılaşmış ve kurumuş duyarlılık zaman zaman çatlayıp açılıyor ve onu artık denetleyemediği duygulara terk ediyordu. Tek savunması katılığa sığınmak ve içinde oluşmuş o düğümü yeniden sıkmaktı. Devam etmek için doğru yolun bu olduğunu iyi biliyordu. Zaten çok fazla hayali yoktu ve yorgunluk onun hala koruyabildiği hayalleri elinden alıyordu…
Felaketlerin başlangıcında ve sonunda hep biraz retorik yapılır. Başlangıcında alışkanlıklar henüz kaybolmamıştır, sonundaysa çoktan geri gelmiştir. Asıl felaket esnasında gerçeğe alışılır, yani sessizliğe.
Puan vermedi·632 syf.··
Beğendi
·2021 15. kitabı
·77 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2021 23:54
Son sayfadayım aklım nerelerde kaldığımı bulup çıkarmaya uğraşıyor. Yavaşça son cümleyi okuyorum. Gözlerim dolu dolu ağladım ağlayacağım. Beklenmedik bir son falan da yok ortada her şey zaten önceden kestirilecek şekilde oluveriyor. O zaman ben niye bu kadar etkilendim. Anlatayım size Oblomovu ilk okumaya başladığımda nevi şahsına münhasır bu beyfendiye içimden sinirlenip sinirlenip yahu bu kadar da olmaz diyerek sona gelmiştim. Fakat Etkilenmiş olacağım ki kitabı yıllar sonra tekrar okuma isteği duydum. Okuduğum süre boyunca yakınen tanıdığım bir dostumla sohbet ettim sanki. Evet oblomov kitap olmaktan çıkıp evde benimle yaşayan değerli bir kimse haline geldi. Kendimce sevmediğim yanlarımı bana sevdiren bu kimse kitabı okudukça da içimde anlamlandıramadığım bazı duyguları bulup adlandırdı. Dolayısıyla sona geldiğimde lanet bir boşluk hissettim. Ruhuma iyi gelen o kimse gitmişti.
Okuyun efendim kitap sonrasında başucunuzda kalıveriyor.
