Kadri İzer
@kadriizer
“Dr. Pritchett biraz ilerde, bir grup konuğa fikirlerini aktarmaktaydı: “İnsan, ha? Nedir ki insan? Kimyasal maddelerin bir bileşimidir insan, ama bir büyüklük hayaline kapılmıştır.”
Reklam
…
“Português”, demişti kadın.
Şaşırtıcı biçimde “u” gibi telaffuz ettiği “o” harfi, “ê” harfinin yükselen, tuhaf bir biçimde bastırılan tizliği ve sözcüğün sonundaki yumuşak “ş”, birleşip bir ezgiye dönüşmüşlerdi Gregorius’un kulaklarında, aslında olduğundan daha uzun süren ve mümkün olsa bütün gün dinlemek istediği bir ezgiye.
Yazarın (kendisini yazar olarak tanımlamıyor) okuduğum dördüncü kitabı ancak sırasız..! Olsun dilini çok sevdiğim bir bilim insanı kendisi. Bu kitapta yine o “tatlı ve nüktedan” dilini kullanarak bir günde (1 gün = 24 saat) kitabı bitirmeme yardımcı oldu. Ayrıca önceden okuduğum ama bu kitaptan sonra yazdığı “mater” serisinin de bu kitabı yazarken, hatta belki daha da önce planlanmış (kitapta “mater” serisinde geçen bir çok hikaye(!), isimlendirme vb. bulunuyor) olduğunu anladım.
Yerçekiminin olduğu bir dünyada düşmek en doğal eylemdir. Seni diğerlerinden ayıran, her defasında ne kadar erken ayağa kalktığındır.
Reklam