Seni, bambaşka bir evrende, eksiksiz hatırlıyorum. Burada yapabildiğim tek şey bu çünkü: Hatırlamak. Bu hatıralar benim geleceğim. Hatırlarım sensin. Sen benim geleceğimsin.
Sana bakarak ölmek istiyordum. Bunu biliyor musun ki? Sana hiç söylemedim; o yüzden bilmiyor olabilirsin. Bilmediğini düşünmek beni öldürüyor. Ölümden de çok. Seni görmeden, seni düşünerek öldüm. Daha erken gelmeliydin. Gördüğüm son dünya sen olmalıydın.
Bu hikâyeyi bitirdikten sonra ne yapmam gerek? Ne yapmalıyım? Nereye gitmeliyim? Polise gidip her şeyi itiraf edebilirim. Bir rahip bulup günah çıkarabilirim. Ben bir insan yedim. Bu bir suç mudur? Öyleyse beni kendi usullerince hallederler. Söylememi istediklerini söyler, gönderdikleri yere giderim Bu yazıyı bitirmek ve sonra mümkün olduğunca uzun sure hayatta kalmak istiyorum. Tek istediğim şey bu.