Mori'yi ziyaret etmeye başladıktan sonra ölüm ve farklı toplumların ölümü nasıl gördüğü üzerine okumaya başladım. Örneğin Kuzey Amerika Arktiği'nde yaşayan bir kabile yeryüzündeki her canlının vücudunun içinde, şekli kendine benzeyen minyatür bir ruhu olduğuna inanır. Geyiğin içinde küçücük bir geyik, insanın içinde de minicik bir insan vardır. Büyük varlık öldüğünde, küçük varlık yaşamına devam eder. Hemen yanı başında doğmak üzere olan bir başka varlığın içine giriverir ya da gökyüzündeki geçici dinlenme yerine, büyük kadınsı ruhun bağrına çekilir. Burada, ayın kendisini yeryüzüne geri göndermesini bekler.
Bazen, ay yeryüzündeki yeni ruhlarla öylesine meşguldür ki, gökyüzünde görülmez. Bu yüzden gecelerimiz aysızdır. Fakat sonunda ay da, tıpkı bizim geriye döndüğümüz gibi geriye döner
İnanışları böyledir.
Görüyorum geleceği,
Görüyorum kâhin gibi,
Bir gün gelecek yeryüzü,
(Derine kazın bu sözü)
Uyanacak, arayacak
Alçakgönüllü yaradanını:
Ve o ıssız, vahşi bozkır
Güzel bir bahçe olacak