" Yurdunu kaybeden adam için hürriyetin bile bir manasının kalmadığını şimdi anlıyorum. İçinde doğduğum, gülüp oynadığım yerlerde benim dilim konuşulmuyor artık. Bir zamanlar o topraklarda dilimi konuşan insanlara ne olduklarını da bilmiyorum. Son fırtına, ağacı devirdi. Bizler uçurduğu birkaç yaprak, boşlukta yolunu şaşırmış, ümitsiz ve şaşkın, meçhul bir geleceğe doğru, yalpa vurup duruyoruz. "
Her insan bedeninin çürüyeceğini bilir ve bundan korkar, dedim. Ama çoğu insanın ruhu gövdesinden önce çürür; nedense bundan kimse korkmaz. "
"İnanın bana hayatın tek gerçek yanı kurgudur, yani hikayelerde anlatılanlardır. "
"İşte anahtar kelime bu ;hayatın özü, büyük sırrı, olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan unutmadan hayatını sürdüremez."
Sevgili Dost,
Kim kazandı?
Atom bombasını Hiroşima'ya atan mı? Everest'in tepesine ilk kez varan mı? Doksanıncı dakikada maçı alan mı? Diriler mi, ölüler mi? Çobanlar mı, sürüler mi? Efendiler mi, köleler mi? Kim kazandı?
Sevgili Dost,
Herkes kaybetti. Ölüm kazandı. Mezar taşlarına:
"Huvel-Bâki" kazındı.
'' İnsanın sevdiği kıymetli bir şeyini kuyuda bırakıp sonra da unutması acaba neyin işaretiydi? ''
'' Bir baba adil olmalıdır, diye de eklemişti sonra adil olmayan baba evladını kör eder. "