Ümmühan Yıldız
@kale_i_bala
edebiyatdefteri.com/uye/ummuhanyildiz
Sedir ağaçları b’aşka âşık
Deniz fenerinin gözleri neden ağlar
Rüzgâra yükleyin ilkbahar lemasînı
Beyaz sardunyaların
Sinesine yazılır şiirlerim...
Şu anda okuduğu kitaplar
Söz İnce/DerinceSöz İnce/Derince
Okuduğun kitaplarda başka insanların duygularını anlayabilmek…
Harf olmadan hissettiklerini, yaşadıklarını, iyiyi, çirkini, güzeli, kötüyü gözlerinle görerek okuyabilmek…
Hissettiklerini kalıbına sokmadan anlayabilmek…
Hisler ağırlaştıkça gerçekleri sorgulamaya başlamak, içinden çıkamamak.
Söz,İnce, Derince kitabını okurken gerçeklik ve hayalleri birbirlerine harmanlayan sevgi, inanç ve ümidin ruhu arasında kaybolarak kendimi buldum…
Duyguları içinde adını koyduğu, koyamadığı vicdanı ve cennet olarak gördüğü anne babası yani emektar kahraman savaşçıları vardı.
Şiirlerde maskeler ardına saklanan ses dili yoktu, ispatlaması gereken kelimelerin huzursuzluğu da...
Ve, ben annemden sonra koyun koyuna uyuduğum kahramanım olan ablamı okudukça "öyle güzel kalemi var ki" dedim içimden, "beni daima iyiliğe, doğruluğa yöneltmeyi öğütleyen."
Bir kez daha anladım ki, onu extra sevmem bu sebeptendir
Emanet bir canım var
Kandırmaya müsait âlemin görüneni
Karşısında tav olan insan diye ünüm var
Allı güllü renklerle meşruya bürüneni
Haddimce yaşamaya çok şükür ki günüm var
Baktığım aynalara tutmasam bile taraf
Ak düşmüş saçlarıma usulen der ’el insaf’
Geçip giden gençlikten beden olurken muaf
Ardında anıları saklayacak yenim var
Bizzat azgın nefsimde ara sıra dizgini
Söz,İnce, Derince kitabını okurken gerçeklik ve hayalleri birbirlerine harmanlayan sevgi, inanç ve ümidin ruhu arasında kaybolarak kendimi buldum…
Duyguları içinde adını koyduğu, koyamadığı vicdanı ve cennet olarak gördüğü anne babası yani emektar kahraman savaşçıları vardı.
Şiirlerde maskeler ardına saklanan ses dili yoktu, ispatlaması gereken kelimelerin huzursuzluğu da...
Ve, ben annemden sonra koyun koyuna uyuduğum kahramanım olan ablamı okudukça "öyle güzel kalemi var ki" dedim içimden, "beni daima iyiliğe, doğruluğa yöneltmeyi öğütleyen."
Bir kez daha anladım ki, onu extra sevmem bu sebeptendir
Emanet bir canım var
Kandırmaya müsait âlemin görüneni
Karşısında tav olan insan diye ünüm var
Allı güllü renklerle meşruya bürüneni
Haddimce yaşamaya çok şükür ki günüm var
Baktığım aynalara tutmasam bile taraf
Ak düşmüş saçlarıma usulen der ’el insaf’
Geçip giden gençlikten beden olurken muaf
Ardında anıları saklayacak yenim var
Bizzat azgın nefsimde ara sıra dizginiSöz,İnce, DerinceNezahat Yıldız Kaya · Başkent Edebiyat Kültür Sanat Ve Eğitim Derneği · 20191 okunma
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
"Zorunlu evlilikler ve dayatılmış aile yapıları sürdükçe, fahişelik de var olacaktır."
Bugün dünyada zorunlu evlilik kavramı ne kadar kaldı, bilmiyorum.
Ama etrafımda sıkça görüyorum:
Haftalık, aylık, yıllık süren evlilikler...
Ve onların ardından gelen gürültülü boşanmalar.
"Masalsı evliliğim var" diyenlerin,
bugün zorunlu değil, gönüllü faHişelik yaptığının
kendileri bile farkında.
Bedenin reddettiği bir yaşamı
ruh, alışkanlıkla kabul ediyor.
Sonra da hiçbir şey olmamış gibi "namus"tan söz ediliyor.
Bu bir akıl tutulmasıdır
ya da derin bir kaygı bozukluğunun işareti.
Oysa,
Güneş her sabah taze doğar.
İnsan bedeni ise, eskidikçe kokar,
ruhu da çürümeye başlar eğer temizlenmezse.
Günaydın, Evren’im.
Sen tertemiz kal ki
ben Güneş’ini koynuma alayım.
Zaman
Bitmişim tükenmişim anlatılmaz biçimde
Yaprak gibi dal gibi büyüyorsun içimde
Halimi anlatamam yazsam şiirle roman
Yüreğim prangalı günlerim darma duman
Sanma ki ağlıyorum dileniyorum aman
Bil istedim acıyı geçiriyormuş zaman''
Her şiirde hasretin sesini duydum; ansızın, bir dağ başında bir çam ağacının altından, sonra kıraç arazinin ortasında durdu zaman. İleriye doğru gitmedi aşk olduğu yerde olduğu zamanda son hecesini söyledi.
Her şiir yalnız kendi sesini işiteceğini sanıyorsan yanılıyorsun toprağım. Her şiirin yüreğimde hüzünlü ve sitemli takındı tavrını. Kendimi güçlü göstermeden ağladım, Kaçkarlar ağladı benimle
Ayrıca ablamdan sonra bana şiir yazmamı sevdiren soydaşım Kadir Yıldız’a kocaman teşekkürler.
Kadir Yıldız
Adı Yok Vera
Kadir Yıldız
Adı Yok Vera
İki MaviDüşünce
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2024 5. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 07 Şubat 2024 13:11
Deniz mi,
Mavi mi desen,
Deniz derim…
Maviyi anlatırım belki,
Ama denizi anlatamam…
Yaşamak lazım derim…
Koynunda uyumak lazım…
Aydın KÖSE Bey,
Yüreğimde memnuniyet tadı bırakan şiir kitabınızı okurken aynı zamanda duygularımın yorulmadığını fark ettim.
Mavi sizin kalbiniz ve en mükemmel tuğla işçiliklerinden daha sağlam duruyor.
Maviyi kaybetmeyen hayatın en zorlu dönemecinde umudunu da kaybetmez
Sevgi ve saygılarımla.
İki Mavi
Aydın Köse
İki Mavi
Aydın Köse''Düşüncelerimin doğru olduğuna o kadar derinden inandım ki, bugün bile hâlâ aynı şekilde düşünüyorum.''
"Biliyorsunuz, toprak zayıfladıkça zayıflıyor. Pamuğun toprağı ne duruma düşürdüğünü biliyorsunuz, toprağı soyup soğana çeviriyor; bütün kanını emiyor..."
''Peki, haydi gidelim, ama nereye?.. Nasıl gidelim?.. Paramız yok.''
''Toprak ve Hayvan Ürünleri Ortaklığı dediğin de kimdir?" dedim. "O, bir insan değildir. Bir ortaklıktır." dedi. İnsan deli olur be!.. Canına okuyacağın bir insan yok ki karşında canına sıçasın. Herkes saldıracak birini aramaktan bıktı, usandı, ama ben bıkmadım. Ben hepsinin canına okuyacağım! Burada kalıyorum!..
Ufukta güneşin büyük kızıl bir parçası asılı kaldı bir süre, sonra eriyip kayboldu.
Güneşin battığı yer aydınlıktı; üzerinde kanlı ve paçavraya benzeyen kopmuş bir bulut asılıydı. Ve alaca karanlık doğudan doğru geldi, yere yayıldı. Akşam yıldızı parlayıp sönüyordu alaca karanlıkta. Gri renkli kedi açık samanlığa doğru süzülüp gitti, bir gölge gibi içeri girdi. ''
Bir insanın zenginliği ve fakirliği sahip olduğu toprak ve su ya borçludur.
Her ne kadar sanayie yönelmiş ülkelerin ekonomisini güçlüdür düşüncesinde olsak da toprağı olmayan ülkeler en ufak hastalık vs. gibi durumlarda torağın verdikleriyle karınlarını doyacağı aşikârdır.
Rabbim hiç kimseyi açlıkla sımasın...
