kaleidoscope
@kaleidoscopee
159 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ülkemizde Fahrenheit 451 adlı eseri ile bilinen Ray Douglas Bradbury tarafından yazılan Mars Yıllıkları, ilk basımını 1950 yılında yapmıştır. Fütüristik öykülerden oluşan bu eserde insanların Mars’a koloni kurma girişimleri, koloni kurulduktan sonra Mars’ta ve Dünya’da yaşananlar anlatılmaktadır.
Bilimkurgu kitaplarını severek okuyup üzerine araştırmalar yapan biri olarak söyleyebilirim ki bilimkurgu kitaplarında genellikle türün doğası gereği teknik terimler, bilimsel konular ile karşılaşılırken Mars Yıllıkları okuduğum diğer bilimkurgu kitaplarından çok farklıydı. Bu kitapta yazar, insanı odak noktasına koymuştu. Örneğin çocuklarını seneler önce kaybetmiş ailelerin çocuklarının görünümüne bürünmüş bir Marslıyı gördüklerinde verdikleri tepki, düğün arifesindeyken Mars’taki kolonilere yerleşen nişanlısının yanına gitmek ile Dünya’da kalmak arasında tereddüt yaşayan bir genç kızın duyguları, ırkçılığa maruz kalan bir topluluğun kendi aralarında para toplayarak bir uzay mekiği yaptırıp özgürlüğe ve mutluluğa kavuşabilmek için Mars’a yola çıkmaları, Mars’ta Hristiyanlığı yayma girişimleri gibi konular içeren öyküler vardı. Bu eserinde yazar ırkçılık, din, misyonerlik, çevreye verdiğimiz zarara kayıtsızlığımız gibi birçok meseleye değiniyor.
Kitabın en dikkat çeken, en etkileyici öyküsünün “Yağmurlar Çiseleyecek” olduğunu düşünüyorum. Nükleer felaket yaşanmasına rağmen programlandığı işlere sanki evin sakinleri evdeymiş gibi devam eden, kimse duyamasa bile belirli aralıklarla neşeli bir sesle konuşan otomatik bir saati olan, şehirde tek kalmış bir ev fikri enteresandı. “Yağmurlar Çiseleyecek” hakkında inceleme yazıları okuyunca hikayeyi ilk okuyuşumda fark edemediğim hususları öğrenmiş oldum. Mesela yaralı köpeğin eve giriş sahnesinin Odysseus’un ülkesine döndüğünde
Reklam
Okuduğum en sürükleyici Agatha Christie romanlarındandı. Çoğu polisiye romanının aksine cinayet kitabın başında işlenmiyor. Hercule Poirot kaldığı pansiyona yakın arkadaşı Hastings’i çağırır ve bu pansiyonda bir cinayetin işleneceğini söyler. Oldukça hasta olduğu için arkadaşından bu olayı çözmek için yardım ister. Poirot, Hastings'e beş farklı ölüm haberini okutur ve pansiyonda işlenecek olan cinayetin sorumlusunun bu dört olayla da bir bağlantısı olduğunu söyler.
Kitabı okurken pansiyonda kalan kişilerden hangisinin veya hangilerinin katil ve veya kurban olabileceğini, cinayetin nerede, ne zaman ve nasıl işleneceğini, beş ölüm haberi ile katilin nasıl bir ortak noktasının olabileceğini, yazarın verdiği ipuçları ile tahmin etmeye çalışıyorsunuz. Bu nedenle merak uyandırıcı, yüksek tempolu, iyi kurgulanmış, sürükleyici, duru ve yalın bir dille yazılmış, yazarın yeteneğine bir kez daha hayran bırakan, etkileyici bir eser.
Kitapta suçun manevi unsuruna, suçlunun psikolojisine, suç işlemeye sürükleyen nedenlere, en sıradan insanda bile öldürme arzusunun olup olmadığına ve bunun boyutunun ne olabileceğine dair meselelere değinilmiş. Kitabın adının “Ve Perde İndi” (orijinali “Curtain (Perde)” olmasının Poirot’un Agatha Christie eserlerine veda ettiği eser olma özelliğini taşıması ve kitapta bahsi geçen iki oyuna gönderme olduğunu düşünüyorum.
Poirot, Hastings'e vardığı yanlış çıkarımlar için sitem ederken, cevaplar gözünün önündeyken göremediğinden yakınırken yazarın biz okuyuculara da gülümseyerek göz kırptığını hayal ettim.
Keyifli okumalar dilerim.
İlham verici, ufuk açıcı, etkileyici, birbirinden güzel kitapları ile büyüdüğüm yazarlardandır Gülten Dayıoğlu. Özellikle "Mo'nun Gizemi" serisi ve "Ölümsüz Ece"den çok etkilenmiştim.
Gülten Dayıoğlu, "Yüzler ve Sözler" adlı yeni kitabında yıllardır tuttuğu telefon defterinden yola çıkarak yaşamı boyunca çeşitli ortamlarda karşılaştığı kişiler ile olan anılarını bizlerle paylaşıyor. Bu kişilerin arasında Atilla İlhan, Yahya Kemal Beyatlı, Orhan Kemal, Aziz Nesin, Prens William ve Audrey Hepburn gibi ünlü isimlerin yanısıra öğretmenlik yaptığı senelerde öğrencisi olan kişilerden, isimlerini saklı tuttuğu iş insanlarına kadar çok farklı hayatları olan kişiler var.
Gülten Dayıoğlu ile geçen ay "Yüzler ve Sözler" adlı kitabının imza gününde yedi senenin ardından yeniden bir araya gelme fırsatını elde ettiğim için çok mutluyum. Aynı liseden mezun olduğumuz okuluma ziyarete geldiğinde de çok sevdiğim kitaplarını imzalatma imkanım olmuştu. Çocuk edebiyatımızın mihenk taşlarından olan Gülten Dayıoğlu'nun bu anı kitabını okumak çok keyifliydi.
Jungcu bir psikanalist olan Clarissa Pinkola Estes'in , bu eşsiz başyapıtını yirmi beş seneyi aşkın bir sürede tamamladığı belirtilmiş kitabın ilk sayfasındaki biyografisinde. Bunun nedenini anlamanız için kitabın birkaç sayfasını okumanız yeterli. Küçüklüğünden beri farklı kültürlerden edindiği bilgileri, kendi deneyimleri ve gözlemlerini, meslek hayatındakilerle harmanlayarak aktardığı oldukça doyurucu olan bu eserin, zamana yayılıp içselleştirilerek, üzerine düşünülerek okunmasının çok verimli bir okuma olacağı kanısındayım.
Clarissa Estes, kadınların gücünü, bağımsızlığını ve daha birçok yönünü kurtlara benzettiği için kitabın ismi "Kurtlarla Koşan Kadınlar".
Çeşitli kültürlerdeki masallar aracılığıyla kadınların doğasının ele alındığı bu kitapta, birkaç sayfalık masallardan sonra onlar irdelenerek kadınların içsel hayatı, kadın psikolojisi, toplumda kadın gibi birçok konu ele alınıyor.
"Kurtlarla Koşan Kadınlar" o kadar özgün bir eser ki daha kitabı okurken bir daha böyle bir kitapla karşılaşamayacağınızı anlıyorsunuz. Size yeni bakış açıları kazandırıp ufkunuzu genişletecek bu ölümsüz şaheseri okumanızı tavsiye ederim.
Mülksüzler: İkircikli Bir ÜtopyaEdebiyat
Puan vermedi·348 syf.··
Beğendi
·2020 44. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 21 Aralık 2020 23:41
“Duvar yapanlar kendi tutsakları oluyor.” (sayfa 283)
Ursula Le Guin Kadınlar, Rüyalar Ejderhalar adlı kitabında bir kitabın ona bir fikir, konu, olay, mesaj olarak değil bir kişi olarak geldiğinden söz eder. Mülksüzler için ise bir bilim insanından (Shevek) yola çıkıp ona ulaşmaya çalıştığını söyler. Mülksüzler için Kadınlar, Rüyalar Ejderhalar adlı kitabında şunları söylüyor: “Ben onun esas olarak bir roman olduğunu düşünüyorum, çünkü bağrında bir fikir, esinleyici bir mesaj veya bir taş balta değil çok daha kırılgan, anlaşılması zor ve karmaşık bir şey, bir insan bulacaksınız…. İşte, o orada! Ona ulaşmak için iki koca dünyayı ve bütün acılarını icat etmek zorunda kalmış olsam bile, buna değerdi.”
Le Guin Mülksüzler için iki yıl araştırma yapmıştır. Yaptığı araştırmalarda ayrı arı ütopya kitaplarının ve anarşizm kitaplarının olduğunu ancak hiç anarşist bir ütopyaya rastlamadığını fark etmesiyle eserini şekillendirmeye başlamıştır. Anarres’in bir ütopya olup olmadığına okuduğunuzda karar vereceksiniz. Çünkü Thomas More’un Ütopya’sı kadar huzur verici bir sistem yok Anarres’te.
Mülksüzler ile bilimkurgu dünyasının en önemli ödüllerinden sayılan Hugo ve Nebula ödüllerini kazanır. Mülksüzler romanının son sözünü yazan Bülent Somay’ın belirttiği üzere Le Guin’e Nebula ödülünü veren dernek muhafazakar bir Amerikan derneğiymiş. Bu dernek üyelerinin çoğu ne Le Guin’ den ne de onun anarşist-sosyalist fikirlerinden hoşlanırlarmış. Ancak roman o kadar iyidir ki Nebula ödülü ona verilmiştir.
Mülksüzler: İkircikli Bir Ütopya
“Bir duvar vardı. Bütün duvarlar gibi iki anlamlı, iki yüzlüydü. Neyin içeride, neyin dışarıda olduğu, duvarın hangi yanından baktığınıza bağlıydı.” (sayfa 11)
Eserin birçok ögesinde ikircik teması vardır. Birbirinin zıddı olan gezegenler: Anarres ve