Serilda düşünürken mırıldandı. "Sanırım artık daha iyi anlıyorum," dedi yavaşça. "Muzipliklerini. Eşek şakalarını. Kahkahayı bir silah, içinde bulunduğun korkunç şartlara karşı bir kalkan olarak kullanıyorsun. Bence sen çok fazla karanlığın olduğu bir yerde aydınlık yaratmaya çalışıyorsun."
Küçüklüğünden beri normal olmadı hayatı, bunu biliyor. Ama zaman çok şeyin üstünü kapladı, düşen yaprakların yerin üstünü örtmesi, sonunda toprağa karışması gibi. O zamanlar yaşadığı şeyler, bedeninin toprağına gömülü artık.