ilkim kara
@karai
Okurum... Okurum... Okurum...
8 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Amerikanlaştık evet…Edebiyat
Gidiyorduk; ben de katılmıştım onlara hevesli hevesli, annemin diktiği etekleri kırmalı elbiselerimle, o gezmelerde ben de vardım; ve ben de kesiyordum artist resimlerini mecmualardan. Amerikanlaştık evet… Kapalı kalamazdık dünyaya, dünyayı artık onlar yönetiyordu çünkü. Ben de sevdim yabancı şarkıları, Blues dinlediğimde içimdeki hercümerci paylaştım o şarkılarla. Sinemalarda ben de seyrettim, ışıkları kaldırımlara dökülen pencerelerinden içerideki Noel ağacının göründüğü, artık eskimiş New York apartmanlarını… Renkli cıvıl cıvıl mağazaları, şık mantolu, şapkalı güzel kadınların gururlu yürüyüşlerini, onların sokaklarını. Beşinci Caddeyi kendi sokaklarım, kendi caddelerimmiş gibi sevdim. Bugün de devlet yöneticilerinin eşleri top top kumaşlar alıyor, mağazalardan saatlerce çıkmıyorlarmış Amerika’ya maaile gittiklerinde.
Tatlı, doğal bir kadın. Çok sevdim.Edebiyat
Ayağın suya toprağa, elin yeşile, gözün maviye, gönlün sevene, hayat sevdiğine, ömrün can’ına değsin ‘güzel insan’...
İklim’in Dora’n
Kursak da kurmasak da hayallerimiz bir yerlerde...Edebiyat
Biterken bölümünden...
Hayal kursak sonsuz kere ama kalmasa kursakta...
Hayalimizi gerçekleştirmeye heves etsek ama hevesimiz kalmasa kursakta...
Sevmeye niyet etsek amma ve lakin düğümlenip boğazda, kalmasa kursak’ta... Nere anacım bu ‘kursak’? Ümit ettiğimiz ne varsa hepsi ora da...
Yoksa bir çadır kursak da, orada mı yaşasak?
Yoksa ümit ettiklerimizin turşusunu kursak ve de sarımsaklasak da mı saklasak?
Yoksa kendimize hayal kurmayı bile mi yasaklasak?
Ah ne yapsak, ne yapsak?
Yoksa adına şarkılar yapıp bir grup mu kursak?
Niyet edip evli barklı bir yuva mı kursak?
Yoksa şöyle sevgiyle bir sofra kursak da, eşi dostu mu çağırsak?
Olana olmadan, öleceğe ölmeden üzülsek de düşünüp dert edinip kurgulasak da mı kursak?
Kursak da kurmasak da, orada bir ‘kursak’ var hem yakında hem uzakta; kalıyor illaki bir şeyler bu kursak’ta her fırsatta.
Evet...
Ama üzülme.
Kursak da kurmasak da, her şey olacağı yere varır hayatta.
Sen yine şarkını söyle, yine gülümse ve hatta at en içten kahkahanı.
Ve ‘iyi’ bir insan ol. Herkese ve her şeye rağmen...
Melekler kıskansın seni. Şeytan söz geçiremediği için sana, çırpınsın dursun bi’ başına.
Güzel bakan güzel görür. Güzel ve iyi bak. Bak o zaman her şey güzel olacak.
Keşke gülümseyen bir çocuk masumiyeti sarsa hücrelerimizi...
Biterken bölümünden...
Kendinde yok iken senin yokluğuna üzülüp çoğalan ve çoğaltmaya uğraşan, kendi hiçbir şey istemezken senin ‘hiçbir şey’ ini ‘her şey’ e çevirmeye çalışan, kendi karanlıkta olduğu halde senin yolunu aydınlatmak için çabalayan insanlar da var?!
Hem de tahmin ettiğinden, hayal ettiğinden daha çok. Ve daha da ‘çok’ olacak!
Biterken bölümünden...
Şükret!
Şükretmek; başkasının eksiğini görüp kendi haline sevinmek demek değildir. Başkasının hayatı ya da yaşadıkları ile kendinin kini kıyaslamak demek değildir.
Şükretmek; sabretmek ve fakat daha iyiye ulaşmak için az metmektir. Elinde olanla yetinip durumunu kabul etmek ve fakat hakkın olanı elde etmek için çaba sarf etmektir.
Şükretmek; gerçekleri kabul etmek ve fakat hayallerine ulaş mak için çalışmaktır.
Şükretmek; teşekkür etmektir. Az veya çok, sahip oldukların için teşekkür ettikçe daha mutlu olmaktır. Ve böylece huzuru bulmaktır.
Kimseden hayır bekleme, kendi işini kendin yap. Kimseye boyun eğme, minnet etme. Hakkını savun, aklını koru!
Biliyorum çok zor ama hayatını sev!
İyi düşün, iyi ol ve iyi kal...