Mûtenâ
@karelibatteniye
Beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım.
422 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitabı bir sosyal medya platformunda öneri olarak görmüştüm. Beğendiğim bir kitap oldu. Varoluş amacını sorgulama konulu. Sade akıcı bir anlatımı var. Konu mistik bir olay örgüsü içinde geçiyor. Neden buradayım sorusu ile başlayıp düşündüren bir kitap. Herkes mutlaka okumali gibi bir iddiada bulunamayacağım ama okursanız da pişman olmazsınız bence.
Reklam
Son zamanlarda sorumluluk sahibi olmayan, problem davranışlara meyilli, aile veya öğretmen olarak bir otorite tanımayan çocuklar göz önüne alındığında bu kitabın önemli bir noktaya parmak bastığını düşünüyorum. Artık popüler kültürün getirdiği ebeveynlik çocukları sınırlar olmadan, daha ben merkezli yetiştirmeye yöneltiyor. Ama bu kitabı okurken sınırların ne kadar önemli olduğunu bir kere daha görmüş oldum. Kültürel olarak yazarların kendi kültürü üzerinden anlatılmış olsada aslında genel mantık aynı. Sınırlar gereklidir. Sadece çocuklar için değil biz yetişkinler içinde öyle. Bence çocuk yetiştirme sürecinde faydalı olabilecek bir kitap. İçinde ki temel yapı taşlarını alıp kendi aile kültürünüze göre düzenleyip uygulayabilirsiniz. Umarım faydalı olur sizler için de.
Bu kitap tam olarak Goethe'nin 'İki ömrüm olsun isterdim; biri yaşamak, diğeri okumak için' sözünde ki ömür tercihini kitap okumadan yapan iki kişinin hayatını anlatıyor. Bence uzun süredir kitap okuyamıyorsanız bu kitap başlamak için güzel bir adım olabilir.
Kitap nedir? Onunla temas ettiğiniz de neye dönüşür veya siz neye dönüşürsünüz? Kitabı okurken aklımda beliren sorular . Kitap okumaya dair okunabilecek en güzel kısa romandı diyebilirim. Asla yormayan sade ama basit olmayan bir anlatıma sahip. Beni özellikle en çok etkileyen cümle ' Kitaplar, sanki asla geri dönemeyeceğimiz bir anın tanıkları gibi...' . Bunu o kadar çok düşünürüm ki bazı kitapların çok özel anlara denk geldiği olur ya da o anı çok özel kıldığı. Bir kitabı elime aldığımıda birden üniversite 1. sınıfa veya lise yıllarımda ki bir ana dönebilirim. Dolayısıyla onların tanıklıklarını çok seviyorum. Bir insanın sahip olabileceği en güzel dostlar. Tabi bu dostluğu Brauer gibi değilde Delgado gibi karşılamakta fayda var :)
iyi okumalar
Bu kitapla ilgili incelemeye başlamadan önce şunu söylemek isterim. Eğer bu kitaba dair bir kişisel gelişim kitabı veya mutluluğun net tarifini veren bir kitap beklentiniz var ise elinizde ki kitabı sakince bırakabilirsiniz. :) Schopenhauer karamsar bir yazar. Ve belki de bu yüzden bir çok okur tarafından bu kitap polyannacılık ile itham edilmiş durumda. Fakat kitaba ön bir bilgi birikimi ile okursanız çok farklı ve güzel çıkarımlarda bulabileceğinizi düşünüyorum. Basit anlatımlar derin anlamlar içeriyor. Biraz farklı bir bakış açısı olabilir ama ben bu kitapta anlatılan mutluluk tanımını rıza makamı ile çok bağdaştırdım. Schopenhauer bize mutluluğu hangi başlıklar altında anlatmış diye düşünecek olursak mutluluğun içsel bir süreç olduğu, seçimlerimiz ile alakalı olduğu, ölçüsüz bir şekilde istenen sevincin bir kuruntu olduğu, yetenek-düşünüş tarzı ve sınırlarını bilme yoluyla kendi memnuniyet haline ulaşabileceği, (bana göre en önemlisi de) değiştiremeyeceğimiz şeyler için zaman harcamanın bizi gerçekleşen şeylerden daha fazla üzeceği şeklinde özetleyebiliriz. Ve yazar bunun çok yüksek perdelerde olmaması gerektiğini vurguluyor. Yani aslında gelip geçici bir duygu yoğunluğu yerine iyi olma halini seçmemiz gerektiğinden bahsediyor. Tam olarak rıza makamı kavramı ile de bağdaştırdığım nokta bu diyebiliriz. Biz başımıza gelen şeyleri kabul edip, duygularımızı ölçülü bir şekilde yaşayıp, devam edebilmek için neye ihtiyacımız olduğuna odaklanırsak aslında yaşadığımız olaylarda/ durumlarda daha iyi mücadele edebiliyoruz. Ki bu da bize iyi olma halini vermiş oluyor. Kitabın 18. sayfasında geçen “Başımıza gelen hiçbir kötülük, bizi bunun önlenebileceği koşulları düşünmekten daha fazla üzmez.” alıntısı ile de kısa ve öz bir şekilde ifade edilişini görebiliyoruz. Dolayısıyla
Beyaz Diş"in herkese hitap edecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bir kurta sahip olan kişilerin onda ki yansımalarını anlatıyor diyebiliriz kısaca. Sadece köpek-kurt karışımı bir varlığın hayatı diye de ele alınabilir. Çok farklı çıkarımlar yaparak da okunabilir. Bir varlığın doğasının yanında çevre ve koşulların davranış üzerinde ne kadar etkili olduğunu gözler önüne seriyor. Temas ettiğimiz şeyler/insanlar hepimiz için bir ayna görevi görüyor aslında. Neye nasıl ne şekilde maruz kalıyor veya maruz bırakıyorsak bir şekilde dönüşüyoruz. Ve çevre ve koşulların ne kadar önemli olduğunu görüyoruz. Tabi özde bir potansiyel olması gerektiğini unutmadan. Eğer bir ders çıkarılacaksa bizler o kurt gibi değiliz. Seçim yapma hakkımız ve gücümüz var. İçimizde ki doğru elementleri ortaya çıkartıp, parlatacak ortamlarda bulunmak bizim elimizde. Firvun da olabiliriz Musa da. Önemli olan seçimlerimiz.
Reklam