İnsan ne kadar ahmak değil mi? Her şeyi kendi elimizde zannediyor ve kader önündeki aciz olduğumuzu unutuyoruz bazen.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çay bardağı biçiminde yontulsun
mezar taşlarım
ve yaşamdan bir tek yudum
bile alamayacağım için
üstlerine yatay olarak
bir de kaşık
konsun
"Sabit bir yaşamak" benim ruhuma göre değil. Yolda olmak.. yolcu olmak.. yol olmak benim ruhuma münasip. Ben kendimi bir sabite içerisinde düşleyemiyorum.. sanırım bu yüzden birçok insan için muazzam bir paket görünümündeki insanlar, bana çok uzak geliyor. Sanki ben yolun sonlarında, onlar yoldan habersiz.. Sanki ben yolun açlığının lezzetinde, onlar yolun tıka basa toku. Kaç yıl daha yaşarız bilmiyoruz. Görülmemiş yerler, koklanmamış çiçekler, tadılmamış lezzetler, okunmamış kitaplar, henüz şahit olunmamış hayatlar var.. tefekkür edip şükretmek için yanıbaşımızda belki nice şehaneler dikiliyor. Lakin bir güzergah içerisinde başımızı sanki yerden hiç kaldırmadan, onlarla göz göze gelmeden yaşayıp gidiyoruz mutlak sona doğru. Çamurdan, karanlıktan, ziftten başka bir şey sürmüyoruz bakışlarımıza . Tebessüm et Ya Hu! bu hayat bu kadar depresyonla geçer mi ? Mucizeleri kaçırıyoruz..
Merve /Kendi Kalemimden..
Merve /Kendi Kalemimden..Olduğum gibi davrandığım için sanırım.Sahte değilim reis
Kuzum sen nasıl davranıyorsun ki insanlara, bir kere tanışan ayrılmak istemiyor.
Belki daha kötü günler göreceğiz, belki daha iyi günler.. hiç mühim değil. Eğer kıstası, kriteri şöyle koyuyorsan hiç mühim değil.
“ gam değildir gide dünya kala din
Gam Odur ki kala dünya gide din “
