Esra
@kayarse
çünkü artık dünyaymış memleketi, gökyüzü de yegane yuvası.
Olanı olduğu gibi anlatmak yeteri kadar acıklı bir durum doğuruyordu zaten.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne bileyim. Kelimelerimiz farklı. Gökyüzümüz farklı gibi geliyor. "
Bir sevgili gittiğinde, ona baktığınız gözlerinizi de alıp gitmiştir.
Bir sevgili gittiğinde, altında onunla dolaştığınız gökyüzünü de alıp gitmiştir.
Bir kuş, bir sevgili...
İnsan kaybettikleriyle insandır.
Dua etmeye çalışıyordum büyük bir sıkılganlık içinde. Bunun bir çaresizlik ilanı değil de, yeniden başlayabilmenin umudu olarak içimde taşıyordum. İnsan böyle zamanlarda neyi bekler ki? Bekleyebileceğim bir şey olmalı. Neyi aramalıyım? Daha önce sahip olup da, yitirdiğim bir şey mi? Yoksa hayatım boyunca ilk kez karşılaşacağım bir şey mi? Tanıdığım mutlu insanları düşünmeye çalışıyorum. Onların sahip olup da, benim sahip olamadığım şeyleri. Bunları bulabilirsem, aramaya değer bir şeyler de çıkacaktır.
En kötüsü de insanın kendisine tahammülünü yitirmesi. Başkalarına zaten tahammül edemiyordum. O günden sonra kendime de tahammül edememeye başladım.