Kalbimin sessiz duası 75..Duygular
Allah’ım…
Bugün Cuma… Kalplerin biraz daha yumuşadığı, duaların gökyüzüne biraz daha umutla yükseldiği, insanın içini tarif edemediği bir huzurun sardığı mübarek bir gün… Ben de bugün sana sadece kelimelerle değil, bütün kırılmışlıklarımla, bütün umutlarımla, bütün sessizliğimle geldim Rabbim.
Bu güzel günün hürmetine…
İçimizde taşıdığımız bütün yükleri hafiflet Allah’ım.
Uzun zamandır sustuğumuz şeyleri,
geceleri içimize çöken düşünceleri,
kimseye anlatamadığımız yorgunlukları Sen biliyorsun.
Ne olur…
Kalbimize ferahlık indir.
Rabbim…
Bugün öyle bir huzur ver ki; içimiz ilk defa gerçekten dinlensin. Sürekli güçlü görünmeye çalışan tarafımız yoruldu artık. Herkese iyi gelmeye çalışırken kendini ihmal eden kalpler yoruldu. Sessizce mücadele eden insanlar yoruldu Allah’ım…
Sen kimsenin görmediği savaşları görüyorsun.
Bu yüzden bugün,
içten içe savaş veren herkese kolaylık ver Rabbim.
Gözyaşını içine akıtanlara sabır…
Yorulup da belli etmeyenlere güç…
Hayata tutunmaya çalışanlara umut ver.
“ beyin yakan / gerçeklik büken / varoluş tokadı atan “filmler
film önerisi değil,
zihinsel deney öneriyorum .
çünkü bu filmlerin çoğu bittiğinde hikâye sona ermiyor.
asıl film, ekran karardıktan sonra kafanın içinde devam ediyor.
`dark city` (1998) karanlık şehir
bir adam cinayet suçlamasıyla uyanır ama asıl problem bu değildir.
şehir her gece değişmektedir.
insanların anıları değişmektedir.
ve kimse bunun farkında değildir.
matrix'ten önce gelen, matrix'in ilham kaynaklarından biri sayılan kült bilimkurgu.
“eğer bütün anıların sahteyse sen kimsin?” sorusunu sorar.
appraf.com/title/movie/-jd25
`open your eyes` (abre los ojos)(1997) aç gözünü
yakışıklı, zengin ve başarılı bir adamın hayatı bir kazadan sonra parçalanır.
Reklam
Nacizane Tavsiye Ettiğim Kitaplar...1000Kitap
rahmetli mustafa necati sepetçioğlu'nun şu kitapları:
dünki türkiye serisi'nin 12 kitabı
1- kilit
2- anahtar
3- kapı
4- konak
5- çatı
6- üçler yediler kırklar
7- bu atlı geçide gider
8- geçitteki ülke
9- darağacı
10- ebemkuşağı
11- sabır
12- gece vaktinde gündönümü
sabır ağacı serisi:
1- sahibini arayan toprak
2- zaman toprak ve sahibi
3- zaman yürüyüşü
4- zaman bir dar kapıda
5- zaman sarkacı
6- zaman yok
7- zaman dönümü
8- zaman uyanışı
yesili hoca ahmed serisi:
1- sesler ve ışıklar
2- hurmalığın ak doğanı
3- aydınlığın mührü
47. BÖLÜM
🌹İnci🌹
Kendimi işe kaptırmış, önümdeki davet detaylarına gömülmüş çalışıyordum. Odamda ki sessizlik, yalnızca klavyemin tıkırtısı ve ara sıra kalemlerin yer değiştirmesiyle bozuluyordu. O ana kadar her şey sıradandı. Ta ki, o sesi yeniden duyana dek…
“İyi günler,”
Tanıdık ama rahatsız edici bir tonda. İçimden bir ürperti geçti; parmak uçlarımdan başlayıp tüm sinir uçlarıma yayılan, buzdan bir telaş... Başımı kaldırmak istemedim. Eğer bakmazsam, orada olmayacağını, her şeyin zihnimin bir oyunu olduğunu hayal ettim. Ancak boynum, benden bağımsız bir dirençle, sanki yüzleşmek ister gibi yavaşça yukarı kalktı. Tahmin ettiğim gibi Cavit Ünal’ın adamı. Kapı eşiğinde, ne tam içeride ne de dışarıda duruyordu. Varlığı, odanın sıcaklığını emen kara bir delik gibiydi. Yüzü ifadesiz bir maskeden ibaretti sanki, fakat gözlerinde bir anlık belirip sonrasında kaybolan hüznü görür gibi oldum. Sanki taşıdığı haberin ağırlığı altında eziliyor, hiç sahip olmadığını sandığım vicdanı can çekişiyordu.
“İyi günler. Burada olmamanız gerekirdi, öyle değil mi?”
Bakışlarım, adamın kaçamak gözlerine kilitlenmişti. O ise başını hafifçe, bir itiraf edasıyla eğdi.
“Emin olun İnci Hanım, bu beni son görüşünüz.”
Bu söz… Bir veda değildi, tam anlamıyla bir kapanıştı. Tüm geçmişin, o zehirli zincirin nihayet kırılacağının, geçmişte kalacağının ilanıydı. Ciğerlerime çektiğim nefesin keskinliğini hissettim. Kalbimdeki çarpıntıyı dizginleyip, titreyen ellerimi masanın altında gizleyerek karşımdaki koltuğu işaret ettim.
“Peki… Buyurun.”
Yanındaki deri çantayı dizlerinin üzerine koydu, bir süre hiçbir şey demeden fermuarını açtı. Sonra içinden birkaç belge çıkardı. Kağıtların hışırtısı, odadaki sessizliği böldü. “İnci Hanım,” Sesi, beklediğim soğukluktan uzaktı.
Yırtık Gömlekli İnsanlık - Kavli Garib Çoban
Yırtık Gömlekli İnsanlık - Kavli Garib Çoban
Savrulanlar arasında hikayesi paramparça ders notu niteliği insanların.
İnsanı kasıp kavuran bir düzen içinde teheccüt vakti dersleri.
Allah gökleri ve yeri hak olarak yarattı. Şüphesiz bunda iman edenler için bir ayet vardır. Ankebut-44)
Zorunlu yalnızlıklar arasında sürgün hep sevgi.
Putperestler dünyasında kimliksiz toplumsal eşitsizler içindeki insanı tamamlıyor kabirler.
Kalabalık alanlarda yorgun hissediyorsun.
Öylemi olacak?..
Teheccüt vakti yola çıkanlar, şems vakti konaklar öbek öbek aşkın korusunda.
Geçti ömrüm bir âh ile içi dolu eyvah ile.
Harameyn anahtarı insanın gönlünde saklıdır.
Şimdi erguvan vakti.
İnsanın öyle bir baharı vardır ki.
Sevdiğim her şeyi, ister koruyabilmiş olayım ister kaybetmiş olayım, her zaman seveceğim.
İnsan, bir teselli mi yoksa feleğin çemberinden geçmiş bir bilgenin öğüdü mü siz karar verin.
Eski kimlikler parçalanmaya başlıyor.
Rüyaların canlı ve sembolik hale geliyor.
Fakirlik, elini cebine attığında boş olması değil.
Gönül elini duaya çıkardığında tutacak birinin olmamasıdır.
Geçti ömrüm bir âh ile içi dolu eyvah ile.
Yani...
İnsanlarla derin bağlar kurma fırsatları giderek azalıyor!..
Çünkü sevgiler dünyalık putlarla kontrol altında.
Sadece bir yardım değil.
Dünyanın sığlığına sığamayan, ruhu yaralı bir k/adının sessiz vedasıydı onunki.
Ardında sadece rüzgârı ve o unutulmaz sözü bıraktı.
Hiç bir şey geçtiğimiz yollara bizden selam götürür.
Cennet
Taksim hala yasak,kapalı metrolar
Yıl ikibin yirmialtı
Madenciler çıplak
Ağızlarında biber gazı
Yıl ikibin yirmialtı
Ağlayan,yanan yeşil ormanlar
Kaybolan hayatlar,dere çay ,ırmak
Yıl ikibin yirmialtı
Kargalarla gezen sığırcıklar
Açmak için gün sayan tomurcuk
Yıl yine ikibin yirmialtı
Hepiniz
Bir de ben..
Günışığında eriyip giden
Cennetteyim..
Biliyorum.
Sıcak kapısında..
Cennetteyim çünkü;
hala seni görebiliyorum
Alevlerin arasında
Yıl;
İkibin yirmialtı
Sevişelim artık
Umudum bu ,
Reklam
Reklam