Yetmez mi temâşâ-yı cemal el de sunarsın
Ey âşık-ı mihnetzede buldukça bunarsın.
Güzelliği seyretmek yetmiyor mu ki el uzatıyorsun?
Ey başı belalı âşık, buldukça bunuyorsun.
Ne garip değil mi? Ömrün tek bir çizgi üstünde sağa sola sapmadan öylece dosdoğru gidecek sanırken sen, koca hayat en olmadık anda karşına dikenli bir gonca gül çıkarıyor; ya çizgiyi bozmayacak ama etini çizdireceksin ya da kendine bir yamuk çizip oradan gideceksin.