Kübra Taşçı
@kbrtsc
6 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Modern endüstriye dayanan toplum, rastlantısal ya da yüzeysel olarak gösterisel değil, temelde gösteri yanlısıdır. Hakim iktisadın imajı olan gösteride amaç hiçbir şey, gelişme ise her şeydir. Gösteri, kendinden başka hiçbir şeye varmak istemez
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Görünüşte pek hoşa gidecek yanı yoktur, ama onsuz olmaz. Nelly, ben Heatclıff’im! O hep, ama hep benim aklımda. Bir zevk olarak değil, tıpkı benim de kendim için her zaman bir zevk olmadığım gibi, ama kendimmişim gibi, tıpkı o benmiş gibi! Onun için sakın bir daha bizim ayrılmamızdan söz etme. Bu olamaz ...
Sayfa 102 - Can
Kitabın ana kahramanı yani aylak adamı olan Bay C. Herkesin hayalindeki entelektüel ve bol paralı hayatı sürüyor. Hayatını geçindirecek paraya çalışması gerekmeksizin sahip oluşu gün boyu tiyatrolarda sinemalarda yeni kitaplarda gönlünü eğlendirebiliyor türlü türlü restoranlarda canı ne istiyorsa yiyebiliyor. Hatta birçok insanın asla ulaşamayacağı sanat eserlerine kolaylıkla sahip olabiliyor. Bir insan bu kadar çok şeye hiç çaba göstermeden sahip olduğunda mutlu olurmuş gibi gelse de Bay C. mutlu olamıyor. Hayatının monotonlaşmasından herhangi bir şeye alışmaktan korkuyor ve alışkanlığı sezdiği anda o şey her neyse uzaklaşıyor. Bu yüzden de her şeyin bir rutin olduğu düzen adı altında insanların çoğu zaman aynı şeyleri yapmaktan hoşlandığı toplumdan soyutlanmış bir karakteri temsil ediyor Bay C. Hayatını yalnızca gerçek sevgiyi aramaya yönlendiren aylak adam için kitabın yazarı Yusuf Atılgan da “ Aylak adam, boyuna gerçek sevgi arıyor. Bence aradığı sevgi dünyada yoktur.” diyor. Yazar kitapta Bay C. Karakterinin sevgi arayışının bir yılını dört mevsim şeklinde bize anlatmaktadır. Toplumun bütün değer kalıplarını gülünç bulan bunların ikiyüzlülük ve sahtelik barındırdığını düşünen fakat yine de tutunabileceği bir gerçek sevginin var olduğunu düşünen ve kitap boyunca bunu bir kadında arayan Bay C. 1960lı yılların aylak entelektüel adam örneğini verirken o yılların Türkiye şartlarını modernleşme adı altında Batılılaşan kentli Türk aydın kitleyi de bizlere anlatmaktadır. Kitapta anlatılan bütün kadınların modern kıyafetler içinde olması topuklu ayakkabıları ve günlük yaşamın gayet içinde olmaları, sinemalar, gazinolar, meyhaneler 1960lı yıllarda modernleşmekte olan Türkiye’nin İstanbul’unun küçük bir resmini bize çiziyor. Şehrin bütün eğlencesinin sonuna kadar tadına
Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona. Onsuz olamıyor.
