Hiranur
@keca_kurd
﴾1﴿ Yaratan Rabbinin adıyla oku!
𝘥𝘪𝘬𝘬𝘢𝘵𝘪 𝘥𝘢ğı𝘭𝘮ış 𝘣𝘪𝘳 𝘥ü𝘯𝘺𝘢𝘥𝘢 𝘥𝘦𝘳𝘪𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘮𝘦𝘷𝘤𝘶𝘥𝘪𝘺𝘦𝘵
#296326560
#229328357
#273235011
Kimse sizi Allah'ın sevdiği gibi sevmez
17 Kasım
803 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İlk kez 1977 
Hakkari'de Bir Mevsim kitabından 30 yıl sonra yazılan 
Yaralı Zaman kitabı tarihin gizlenmiş, karanlık gerçeğine bir perde aralıyor. İlk olarak Hakkari'de Bir Mevsim kitabını okumanızı tavsiye ederim.
Kitabın son kısmı olan özet bölümünü paylaşmak istiyorum:
"Türkü söylemeyi seviyorlar.
Silâh kullanmayı.
Bol yağlı pirinç pilavını.
Kilim dokumayı.
Çocuk doğurmayı.
Otlu peyniri.
Bahar güneşini.
Yıldızlara bakmayı.
Ata binmeyi.
Erkek kadın, kış günleri sürme çekmeyi.
Ağaçlardan, kavağı.
Hayvanlardan, tavşanı.
Köpeklerle birlikte yaşıyorlar, köpekleri sevmiyorlar.
Dağda ateş yakmayı seviyorlar.
- Özellikle geceleri -
Susmayı seviyorlar. Sessizliği.
Yağan karın sesini ve rengini seyrediyorlar.
Sanki dağa, güneşe ve ateşe tapıyorlar -Haftanın günlerini bir garip bellemişler:
Bir Pazar günü, "Bugün Pazartesi" dediğinizde inanıyorlar.
Cuma derseniz inanmıyorlar.
Cumartesini hiç bilmiyorlar.
Toplama ve çıkarmayı biliyorlar.
Çarpma ve bölmeyi bilmiyorlar.
Kalem ve kâğıt kullanmıyorlar.
Her şeyi belleklerine yazıyorlar.
Belleklerinde toplayıp çıkarıyorlar.
Durmadan yalan söylüyorlar.
Hakkari'de Bir Mevsim kitabından 30 yıl sonra yazılan Yaralı Zaman kitabı tarihin gizlenmiş, karanlık gerçeğine bir perde aralıyor. İlk olarak Hakkari'de Bir Mevsim kitabını okumanızı tavsiye ederim.
Kitabın son kısmı olan özet bölümünü paylaşmak istiyorum:
"Türkü söylemeyi seviyorlar.
Silâh kullanmayı.
Bol yağlı pirinç pilavını.
Kilim dokumayı.
Çocuk doğurmayı.
Otlu peyniri.
Bahar güneşini.
Yıldızlara bakmayı.
Ata binmeyi.
Erkek kadın, kış günleri sürme çekmeyi.
Ağaçlardan, kavağı.
Hayvanlardan, tavşanı.
Köpeklerle birlikte yaşıyorlar, köpekleri sevmiyorlar.
Dağda ateş yakmayı seviyorlar.
- Özellikle geceleri -
Susmayı seviyorlar. Sessizliği.
Yağan karın sesini ve rengini seyrediyorlar.
Sanki dağa, güneşe ve ateşe tapıyorlar -Haftanın günlerini bir garip bellemişler:
Bir Pazar günü, "Bugün Pazartesi" dediğinizde inanıyorlar.
Cuma derseniz inanmıyorlar.
Cumartesini hiç bilmiyorlar.
Toplama ve çıkarmayı biliyorlar.
Çarpma ve bölmeyi bilmiyorlar.
Kalem ve kâğıt kullanmıyorlar.
Her şeyi belleklerine yazıyorlar.
Belleklerinde toplayıp çıkarıyorlar.
Durmadan yalan söylüyorlar.
Reklam
"Kendini ararken kaybolan bir ruhun hikâyesi..."
"Her şeyin başka bir şeye dönüştüğü bu uğursuz dünyada kendin olarak kalabilmektir asıl mesele."
Kaan Murat Yanık'ın okuduğum ilk eseri ve son olmayacak. Gerçek ve rüya arasında anlatılan daha ilk sayfalardan sizi içine çekecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitapta Yusuf ve Behzad’ın dostluğuna, bazı dostların varlığında kendiniz olduğunuzu fark etmeyi ; yanında olmasa bile onunlaymış gibi konuşmanın hissini bulacaksınız.
Ve Yusuf’un rüyasında gördüğü, sonrasında yaşamında karşılaştığı aşkı Butimar’a...
Ve simyaya olan, gittikçe ayrılması güçleşen bağına...
İnsanın yavaş yavaş kendini kaybetmesine neden olan günahlara, öyle ki vicdanını bile yitirmesine, gözünün hiçbir şeyi görmeyecek hâle gelmesine şahit olacaksınız.
Altını çizmeye doyamadığım bir kitap oldu şuan en fazla alıntıyı paylaştığım kitap bu.
Bitirdiğimde o tanıdık “yarım kalmışlık” duygusunu hissettim — sanırım en güzel kitaplar hep biraz eksik bırakır insanı.
Kaan Murat Yanık'ın okuduğum ilk eseri ve son olmayacak. Gerçek ve rüya arasında anlatılan daha ilk sayfalardan sizi içine çekecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitapta Yusuf ve Behzad’ın dostluğuna, bazı dostların varlığında kendiniz olduğunuzu fark etmeyi ; yanında olmasa bile onunlaymış gibi konuşmanın hissini bulacaksınız.
Ve Yusuf’un rüyasında gördüğü, sonrasında yaşamında karşılaştığı aşkı Butimar’a...
Ve simyaya olan, gittikçe ayrılması güçleşen bağına...
İnsanın yavaş yavaş kendini kaybetmesine neden olan günahlara, öyle ki vicdanını bile yitirmesine, gözünün hiçbir şeyi görmeyecek hâle gelmesine şahit olacaksınız.
Altını çizmeye doyamadığım bir kitap oldu şuan en fazla alıntıyı paylaştığım kitap bu.
Bitirdiğimde o tanıdık “yarım kalmışlık” duygusunu hissettim — sanırım en güzel kitaplar hep biraz eksik bırakır insanı.Vicdan, Karakter ve Karanlık
Kendi içimizde hesaplaşmalar yapacağımız okudukça düşündürten bir eser. Öyle ki bir an önce bitirmek istiyor, bitirdiğinizde ise eksikliğini hissediyorsunuz. Yine de altını çizdiğim kelimeler, başka zamanlarda da üzerinde düşünülecek bir etkiye sahip.
Kitapta ressam Basil Halward, dostu Lord Henry (Harry) ve Dorian Gray üzerinden güzellik, ahlak, zaman, hazcılık ve insanın kendine ihaneti işleniyor. Özellikle Dorian’ın portresine yansıyan günahları, insana vicdanın ve ruhun görünmeyen ama kaçınılmaz hesap defterini hatırlatıyor.
Lord Henry’nin sözleri hayranlık uyandıracak kadar zekice ama bir o kadar da tehlikeli. Dorian’ın masumiyetten karanlığa inişi, Basil’in sanata ve dostluğa bakışı… Hepsi bana insan doğasının çelişkilerini gösterdi.
Sonu ise hayret verici. Sona doğru tahmin etmeme rağmen bu kadarını beklemiyordum. Wilde’ın kalemi, insanın içindeki karanlıkla yüzleşmesini öylesine ustalıkla işliyor ki, satırlarda kendinize rastlamanız an meselesi.
Benim için bu kitap sadece okunmakla kalmadı, aynı zamanda düşündürdü, sorgulattı ve iz bıraktı. Gerçekten de edebiyatın niçin var olduğunu hatırlatan, ‘klasik’ sıfatını sonuna kadar hak eden bir eserdi. Belki de bu yüzden en çok alıntı yaptığım kitap oldu.
Farkındalıkla Hafifleyen Yükler..
Mark Wolynn'in okuduğum bu kitabı okuduğum psikoloji, kişisel gelişim kitaplarının aksine gerçekte yaşadığımız sorunların temeline inmemizi sağlayan bir eser; yaşadığımız travma ve sorunların, varlığından memnun olmadığımız duygulardan doğan hislerimizin kökenine iniyor. Dolayısıyla bunların sebebini son üç nesil boyunca yaşanıp yaşanmamış olması üzerine kafa yormamızı sağlıyor. Kitabı okurken kendinizde benimsemiş olduğunuz hislerin size ait olmadığını fark edebilirsiniz. Farkındalığımın arttığı, olaylara - yaşanmış şeyleri bağlantılı bir şekilde anlamlandırdığım yükümün hafiflediğini hissetiğim bir eser oldu. Kitapta anlatılan olaylarda yalnız olmadığınızı ve sorununuza çözüm bulacağınızdan şüphem çok az. Kim bilir belki de hiç aklınıza gelmeyen birinin yüklerini taşıyorsunuzdur..
Ama şu güzellik!.. Âşık olunacak kadar muhteşem!
"Öğrendim ki artık insanlarla az, kendinle çok vakit geçirirmişsin. Duydum ki az konuşur, çok düşünürmüşsün. Bakar fakat görmez, çağrılır ama duymazmışsın..."
İskender Pala'nın Aşk Hikâyesi romanında karşıma çıkan bu satırlar kalbime işledi, tertemiz bir aşk hikâyesi... Kitapta anlatılan dört âşığın hikâyesi boyunca insan aşkın farklı yüzleriyle karşılaşıyor. Yazar, kitabın sonunda da bize aslında tek bir soru bırakıyor: Hangisi gerçekten hakikatli âşık? Belki de cevap, her birimizin kalbinde farklı bir yerde gizli...
Okurken çoğu yerde kendimi bir film izliyormuş gibi hissettim. Sahneler gözümün önünde canlandı, karakterler sanki yanı başımdaydı. Hatta içimden sık sık “keşke bu kitabın filmi çekilse” dedim. Çünkü bu roman yalnızca okunacak değil, aynı zamanda izlenmeyi de hak eden bir eser. Ve eminim ki izleyenlerde günümüz filmlerinden çok farklı, bambaşka bir tat bırakır.
Yazarla bu kitap ile tanıştım. Önceleri gördüğüm ve okumayı ertelediğim bir yazardı dolayısıyla diğer eserlerine de göz atacağımı belirtmek isterim. Bu kitabı okumama vesile olan 
Saliha incelemesiyle #279055032 kitabı okumayı düşündüğüm, kendisi kitabı çok beğendiği için birine hediye etmek istemiş o kişi ben oldum. Kendisine çok teşekkür ederim(｡♡‿♡｡) İlk aldığım hediye kitap ve dediği gibi kitaptan alıntı olan şu cümle durumu özetliyordu "Demek hediye! Ama şu güzellik!.. Âşık olunacak kadar muhteşem!"
Kitabı okurken edebî diline hayran olmamak elde değil. Kitapta Osmanlı dönemini anlatan sahneler ve içinde yer alan eski kelimeler (Divan edebiyatına ait) bana ayrı bir haz verdi. Günlük dilde artık pek kullanılmayan bu kelimeleri okumak sanki geçmişle aramda köprü kurdu, betimlemeleri oldukça güzeldi. O yüzden kitaba daha çok bağlandım ilk defa bu
Saliha incelemesiyle #279055032 kitabı okumayı düşündüğüm, kendisi kitabı çok beğendiği için birine hediye etmek istemiş o kişi ben oldum. Kendisine çok teşekkür ederim(｡♡‿♡｡) İlk aldığım hediye kitap ve dediği gibi kitaptan alıntı olan şu cümle durumu özetliyordu "Demek hediye! Ama şu güzellik!.. Âşık olunacak kadar muhteşem!"
Kitabı okurken edebî diline hayran olmamak elde değil. Kitapta Osmanlı dönemini anlatan sahneler ve içinde yer alan eski kelimeler (Divan edebiyatına ait) bana ayrı bir haz verdi. Günlük dilde artık pek kullanılmayan bu kelimeleri okumak sanki geçmişle aramda köprü kurdu, betimlemeleri oldukça güzeldi. O yüzden kitaba daha çok bağlandım ilk defa buReklam