Aldığımız emrin tonunda sesleniriz bir altımızdakine:
-Ümit Hanım, yaşama dosyasını getirin bana
Sevgi sözcüğü çizili bir yazı olacaktı içinde hani
Yeri yoktur diye memuriyetin dilinde
Arşive kaldırılmıştı bir eylül gününde.
Ömrünüzü güzelleştirecek bir şey almadan hayattan
Bir şeyler bırakmadan ardınızda gelecek adına
Koşaradım tükeniyorsunuz insan kardeşlerim
Koşaradım
Duymadan bir gün olsun dünyayı iliklerinizde.
Türkiye’de nasıl ki tamir edilmemiş bir musluk damla damla milli serveti harcıyorsa, kapanmamış bir ampul onu kapatmayan kişi farkında olsa da olmasa da milli serveti boş yere harcıyorsa, gelişmesine önem verilmemiş her çocuk da milli servete bir ihanettir.
Senin dayın benim arkadaşım diye demiyorum, demek ki bu dürzü günlük yıkansa Viyana’nın kadınları ‘meğer Osmanlının erkekleri böyle güzel oluyor’ diyerek kapıları sonuna kadar açardı bak sana yemin ediyorum Şeref dedi