maria puder
@kekememavisi
ben dünyanın en kusursuz tablosunun duvara bakan yönüyüm.
25 Şubat 1907
91 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
dünyada tek bir insana inanmıştım.
o kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, ben de artık inanmak kudreti bırakmamıştı.
ona kızgın değildim.
ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum.
ama bir kere kırılmıştım.
hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
sonra, aradan seneler geçtiği halde, nasıl hâlâ ona bağlı olduğumu gördükçe , ruhumda daha büyük bir infial duyuyordum.
o beni çoktan unutmuş olacaktı.
kim bilir şimdi kimlerle yaşıyor, kimlerle dolaşıyordu.
akşamüzerleri evde çocukların gürültüsünü, mutfakta bulaşık yıkayan karımın terlik seslerini, tabak şıkırtılarını
ve baldızımla kayınlarımın ağız kavgalarını dinlerken gözlerimi kapar,
Maria’nın bu anda nerede
bulunduğunu tasavvur ederdim.
Reklam
