Zemberekkuşu
@kemboo
29 yaşıma kadar elime kitap almadım, Sonra her gün bir saat kitap okumaya karar verdim. Hayatım değişti.
instagram.com/zemberek.kusu1
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tatar Çölü: Varoluşçuluk, Döngüsellik ve DeğişimRoman
> “Ona “Dikkat et Giovanni Drogo!” diyecek hiç kimse yoktu. Gençliğinin solmaya başlamış olmasına rağmen inatçı bir yanılsama sonucu, yaşam bitmek bilmezmiş gibi görünüyordu gözüne. Ama Drogo, zamanın ne olduğundan habersizdi. Önünde tanrılar gibi, yüzlerce gençlik yılı olsa dahi, ona düşen pay hep küçücük olacaktı. Oysa, onun önünde, tersine, basit ve sıradan bir yaşam, cimrice verilmiş bir armağan gibi, yılları parmakla sayılabilecek ve insan tanıyana kadar eriyip gidecek küçücük insani bir gençlik vardı.”
>
Dino Buzzati'nin 1940 yılında yayınlanan Tatar Çölü romanı, modern edebiyatın en önemli eserlerinden biri. Roman, genç bir teğmen olan Giovanni Drogo'nun, ilk görev yeri olarak Tatar Çölü'ndeki Bastiani Kalesi'ne tayin edilmesiyle başlıyor. Kaleye tayin olduktan sonra yolda görkemli hayallere kapılan kahramanımız kalenin basit ve hırpani görüntüsünü görünce hayal kırıklığına uğrar. Zafer tutkusu ve başarı hevesiyle tutuşan Drogo kendini çölün büyüsüne kaptırır. Çölden elbet bir gün gelecek olan düşmanın hayaliyle monoton bir yaşam düzenin içerisinde kaybolur gider. Yazar çölü bir metefor olarak kullanır ve okuyucuya ileride olacak başarıların hayaliyle önünde çok uzun yıllar var sananların ömrünü nasıl tükettiğini anlatır.
> “O zamana değin, çocukken insana sonsuz gibi görünen bir yolda yılların yavaş yavaş ve hafifçe geçtiği, böylece hiç kimsenin akıp gittiklerinin ayırdına varmadığı bir yolda, hep ilk gençliğinin kaygısızlığıyla ilerlemişti. İnsan bu yolda, sakin sakin, çevresine merakla bakarak ilerlerdi. Aceleye gerçekten hiç gerek yoktu, ne arkanızda sizi sıkıştıran ne de tabii, bekleyen birileri bulunurdu. Arkadaşlarınız kaygısız, oynamak için sık sık durarak ilerlerdi. Evlerinin kapısından büyükler size dostça selam verir ve suç ortaklığı dolu
Yine de zaman geçiyordu; insanları hiç düşünmeden, dünyada gelip gidiyor, güzel şeyleri solduruyor; ve henüz adı bile konmamış yeni doğmuş bebekler de dahil olmak üzere hiç kimse onun elinden kurtulamıyordu.
Nedeni bilinmeksizin, zaman günleri birbiri ardına yutarak, çok daha hızlı bir biçimde akıp gitmeye başlamıştı. İnsan şöyle bir çevresine bakana kadar akşam oluyor, güneş ufukta kayboluyor, derken öbür taraftan yeniden belirerek karla kaplı dünyayı aydınlatıyordu.