Zemberekkuşu
@kemboo
29 yaşıma kadar elime kitap almadım, Sonra her gün bir saat kitap okumaya karar verdim. Hayatım değişti.
instagram.com/zemberek.kusu1
Gıda Mühendisi
178 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Düşlüyorum, öyleyse varım!Edebiyat
YouTube kitap kanalımdaki videoda İhsan Oktay Anar'ın kitaplarını ve Puslu Kıtalar Atlası kitabını yorumladım: ytbe.one/V515MhDVuIU
"Asra yemin olsun ki, insan mutlaka ziyandadır. Ancak iman edenler, salih amel (iyi işler) işleyenler, birbirlerine hakkı tavsiye eden ve sabrı tavsiye edenler bunun dışındadır."
[Kur'an-ı Kerim, 103:1-3]
Kitapkurdu Oğuz rivayet eder ki, bu kitap Türk edebiyatının en iyi kitaplarından biridir ve vardığı bu sonuç kesinlikle tartışma kabul etmezdir.
Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yılların 95'inde Puslu Kıtalar Atlası adında bir kitap yazılagelmiş. Yazarı da bizzat bu kitabın içinde adı geçen ve Uzun İhsan namıyla tanınan biriymiş. Deli manyağın teki miymiş bu herif, ne? Güya Türk edebiyatında postmodern üslubun piri derlermiş onun için.
Gel zaman git zaman, binlerce insan okumuş ve kendine katmış bu kitabı. Binlerce insan geçmiş bu kitabın feleğinden. Kıtaların üstüne nasıl ki puslar indiyse, insanların içi de puslanıvermiş bir zaman sonra. Bu melun pusları aşma becerisini gösterenler ise esas bilge insanlarmış Uzun İhsan'a göre.
Kimileri Ebrehe gibi hakikati yanlış yerlerde aramış, kimileri ise Bünyamin gibi kendi manevi atlasının peşine düşmüş. Zahir ile batınîyi birleştiren kimsenin kâmil insan olma ünvanına erişebildiği bu devran-ı alemde, herkesin kendisine münhasır bir hakikat arama biçimi varmış.
Tutkusudur ya insanı hem yücelten hem de alaşağı eden, işte ilim öğrenmekmiş insanı en çok yücelten tutkusu da. Muzır hırslara kapılıp hayatını ipe sapa gelmez hayallerle geçiren kişinin sonu elbet ki yıkımmış. Hem rivayete göre öyle bir yıkımmış ki bu, şu koskoca alemin en kuvvetli bombaları bile bir araya gelse yine ortaya böyle bir cereyan çıkaramazmış.
İşte kitaplardan o kitap ki, Puslu
Zemberekkuşu isimli okura yanıt verildi
Zemberekkuşu
Bende hakan günday okumadıysanız (okuduysanızda mesajı görenlere tavsiye olsun) hakan günday piç kitabını tavsiye edeyim. Onunda karakter gelişimlerini çok beğenmiştim. Konu tabi bambaşka.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşlüyorum, öyleyse varım!Edebiyat
YouTube kitap kanalımdaki videoda İhsan Oktay Anar'ın kitaplarını ve Puslu Kıtalar Atlası kitabını yorumladım: ytbe.one/V515MhDVuIU
"Asra yemin olsun ki, insan mutlaka ziyandadır. Ancak iman edenler, salih amel (iyi işler) işleyenler, birbirlerine hakkı tavsiye eden ve sabrı tavsiye edenler bunun dışındadır."
[Kur'an-ı Kerim, 103:1-3]
Kitapkurdu Oğuz rivayet eder ki, bu kitap Türk edebiyatının en iyi kitaplarından biridir ve vardığı bu sonuç kesinlikle tartışma kabul etmezdir.
Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yılların 95'inde Puslu Kıtalar Atlası adında bir kitap yazılagelmiş. Yazarı da bizzat bu kitabın içinde adı geçen ve Uzun İhsan namıyla tanınan biriymiş. Deli manyağın teki miymiş bu herif, ne? Güya Türk edebiyatında postmodern üslubun piri derlermiş onun için.
Gel zaman git zaman, binlerce insan okumuş ve kendine katmış bu kitabı. Binlerce insan geçmiş bu kitabın feleğinden. Kıtaların üstüne nasıl ki puslar indiyse, insanların içi de puslanıvermiş bir zaman sonra. Bu melun pusları aşma becerisini gösterenler ise esas bilge insanlarmış Uzun İhsan'a göre.
Kimileri Ebrehe gibi hakikati yanlış yerlerde aramış, kimileri ise Bünyamin gibi kendi manevi atlasının peşine düşmüş. Zahir ile batınîyi birleştiren kimsenin kâmil insan olma ünvanına erişebildiği bu devran-ı alemde, herkesin kendisine münhasır bir hakikat arama biçimi varmış.
Tutkusudur ya insanı hem yücelten hem de alaşağı eden, işte ilim öğrenmekmiş insanı en çok yücelten tutkusu da. Muzır hırslara kapılıp hayatını ipe sapa gelmez hayallerle geçiren kişinin sonu elbet ki yıkımmış. Hem rivayete göre öyle bir yıkımmış ki bu, şu koskoca alemin en kuvvetli bombaları bile bir araya gelse yine ortaya böyle bir cereyan çıkaramazmış.
İşte kitaplardan o kitap ki, Puslu
Zemberekkuşu
En beğendiğim ilk 5 kitapta her zaman yerini alır. Bende iki defa okudum. Diğer kitaplarının da çoğunu okudum hatta şuan efrasiyabın hikayelerini okuyorum. Muhteşem bir yazar, bölüm başlarında karakterleri geliştirme şekli, "Lan bu adam ne anlatıyor" derken birden karakteri hikayeye dahil edişi üstüne bir de hayal gücü insanı hayran bırakıyor.
Yılın En Çok Abartılan Romanı!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda en çok abartılan kitap olan Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yorumladım: ytbe.one/ADxRNdYqvDk
Spiritüel yolculuklar, evrenle kurulan derin bağlar, insanın sonsuzluğu... EYVAH! Yoksa bu kitap Simyacı vol2 mi?
İncelemeye başlamadan önce yine şunu söylemem gerek. Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak daha nitelikli kitaplar önerdim, o yüzden kitap önerilerini incelemek için yorumlar kısmına bakmayı unutmayın.
Son zamanlarda bu kitabı pek çok kişinin okuduğunu görüyorum. Merak edip kitabın sayfasına gireyim dedim. Bir de baktım, başlığında "Goodreads Yılın En İyi Romanı" yazıyor. Dedim oha, demek ki bu kitabın yazarı öyle bir şey yazmış olmalı ki, yıl içerisinde yayımlanan onbinlerce kitabın kalitesini geçmiş olsun. "Yılın En İyi Romanı" sonuçta. Düşünsenize... Fakat sonra ne mi oldu?
Hani Simyacı kitabı evrenin işaretleri, evren işbirliği, evrendeki her şeyin benim için var olması şeklinde kişisel gelişim soslu bir masal anlatıyor ya, bu kitap da buna çok benziyor işte. Al Santiago'yu, yerine Nora'yı koy. Biraz da üstüne spiritüelizm baharatı ekle. Artık anlatıla anlatıla kabak tadı vermiş kelebek etkisiyle birlikte pişir. Al sana 
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyi
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyiZemberekkuşu
Kitabı ablamın ısrarı ile az önce bitirdim. "kafanızı yormadan dümdüz okuyabileceğiniz dümdüz bir kitap" daha iyi özetlenemezdi.
Bir başarı(sızlık) hikayesiEdebiyat
Martin Eden gemilerde çalışan, dünyanın birçok yerini görmüş, genç yaşına rağmen çok deneyim kazanmış mavi yaka denilebilecek bir genç adam.
Ruth bedensel olarak değil tamamen zihinsel olarak yaşayan burjuvazi sınıfından bir genç kadın.
Bu ikisinin yolu bir yerde kesişiyor. Ruth ne kadar soluk ve sessiz ise Martin o kadar sesli ve canlı. Ruth ne kadar düşünsel ise Martin o kadar bedensel. İlginç bir çekim bunları birbirine yaklaştırıyor ve Martin'in hikayesi burada değişiyor.
Martin o günden sonra burjuva olmak istiyor. Bunun için önce okumaya başlıyor. Entelektüel olarak gelişmesi gerektiğine inanıyor. Okudukça ne kadar çok bilgi olduğunu görüyor. Dimağı açılıyor. Beyni hızlı çalışan bedeni sağlıklı olan bu genç çalışıp para kazanarak sınıf atlayamayacağının farkına varınca yazar olup statü kazanmaya karar veriyor.
Okumaya devam ettikçe ise bunu statü için değil, sadece yazmak ve okumak istediği için yaptığının farkına varıyor.
Bu yolculukta değil onlarca kere değil yüzlerce kere tökezleyen Martin hiç bir zaman istediklerinden vazgeçmiyor. Sadece kendisini kamçılayan sebep ortadan kalkana kadar.
Bir başarı(sızlık) hikayesi okumak istiyorsanız Martin Eden'i okuyabilirsiniz. "Martin başarılı oldu mu?" bence bu biraz tartışmalı. Başarı nedir? Başarı istediklerini almak mı? Rahat bir yaşam mı? Mutlu olmak mı? Jack London'ın otobiyoktafik romanı olduğu iddia edilen bu kitabı elimden düşürmeden okudum desem yeridir. Muhteşem diliyle harikalar yaratan yazarın kendi hikayesini meraklısına tavsiye ederim.
özden demir isimli okura yanıt verildi
Zemberekkuşu
Çok güzel bir yorum hiç bir açıdan bakmamıştım. Bende kitabın sonunun hep mutlu olmasını bekleterek okumuştum. Sonunda elde etmek istediklerini aldı. Ama uğruna çalıştığı sebebi kaybetti. Bu sebep fiziksel olarak Ruth ama onun içinde bir amaç. O amaç olmayınca elde ettiklerinin de bir anlamı kalmadı. Gerçekten içsel yolculuk açısından harika bir roman.
Herkesin Okuduğu O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CkSy3Jstfze
"Ne, hâlâ Şeker Portakalı'nı okumadın mı?! Sana inanmıyorum!" diyenler için müjde... Bu zamana kadar okumadığım için utandığım bu kitabı sonunda okudum!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak çocuklar ve gençlerin yaşlarına uygun ve kendilerini geliştirebileceği harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumları inceleyebilirsiniz.
Siz ilk olarak okumaya nasıl başladınız? Mesela ben bu kitabın yazarı 
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.Zemberekkuşu
Bende bu kitabı utandığım için okumuştum ve size çok benzer bir hikâyem var. Ailemde sadece büyük ablam kitap okurmuş oda ben doğmadan bırakmış zaten. Babam ODTÜ mezunu bir mühendis olmasına rağmen roman okumayı küçümserdi. Kitaplık falan zaten evde yok onun yerine gereksiz vitrinler ve saçma eşyalarla dolu raflar vardı.
Bende kitap okumaya 29 yaşımda başladım ve gerçekten ne kadar geç kaldığımı görünce çok üzüldüm. Genede aradaki farkı kapatmak adına bolca okumaya çalışıyorum. Herşeye hırsla saldırmak hepsini adeta yemek istiyorum. Çünkü kitap okumaya başlayınca sosyal medyanın olmadığı zamanlarda forumlarda internet bloglarında okuduğum şeylerin kaynağını bulduğumu fark ettim.
Şimdi ise evime kitaplık kurdum ki 1.5 yaşındaki kızım benden farklı olsun. Beni kitaplarla görsün onlara dokunarak büyüsün.
Şeker portakalı ise güzel ve ince (mecazi anlamda) bir kitap. Fakat ağlayarak okumadım onu itiraf edeyim. Hadi bir öneri ver bakalım (not: şuan Martin Eden okuyorum).