Herkesin, sadece kendine ait, içini dışını bildiği, kendini güvende hissettiği bir ormanı vardır. Ve kendi ormanına sahip olmak, bu hayattaki en güzel şeydir.
Sonbahar bile öldü...
Devrimim yok, evim yok sevgilim...
ormanım yok, dalım yok yeşilim.
Bir poyrazdan geliyorum tütünüm yok, gülüm yok.
Gökyüzüm öldü, şah damarım zonkluyor.