Ara sıra ölüm tehlikesinin gelişiyle karşılaşsa da, "Bekle biraz, daha çok zamanın var!" diyerek tevbesini geriye bırakmaya çalışır. Büyüdüğü zaman ise, "Acele etme, henüz ihtiyarlamadın, tevbeni o zaman yaparsın!" der. İhtiyarlayınca da; “Şu inşaatın var, şu aletin yapılacak, yolculuk var, şu çocuğun düğün giderleri var. Ev idaresi gerek. Şu adamın hasımlığı ve davaları var!" diyerek böylece bütün günlerini meşguliyetle geçirir.