Gelenek, şimdiki zamanın etrafını taştan sınırlarla çevreleyen geçmiştir: Geleceğe doğru yol almak isteyen kişi önce geçmişi aşmak zorundadır. Çünkü doğa idrakte kesinti olmasını istemez, her ne kadar düzen talep etse de esasen yeni düzen kurma uğruna mevcut düzeni yıkanları sever.
Dostoyevski başına gelen musibetleri öylesine dönüştürür, tüm aşağılanmaları öylesine bir bakışla yeniden değerlendirir ki ona ancak en sert kader uygun düşebilirdi.