Sahil kənarında etiraf
Həm hekayənin daha da dərinləşməsi, həm də obrazların hisslərinə nəzər salması məni olduqca şad etdi. Bu səbəbdən əslində qiymətim 4.5☆-dur. Lakin burda yarım bal vermək olmur, təəssüf ki.
Obrazımız ölü bir bədənə keçən bir canlı olsa da, artıq insani dəyər və duyğuları anlamağa, iliklərində hiss etməyə başlayıb. Bunu son bölümdə görmək mümkündür. Yoshiki ilə danışanda sevgidən bəhs etməsi elə bunun ən böyük nümunəsidir. O bir hissə sahibdir ki, ona zərər verməkdən çəkinir və beləcə dağlara geri qayıtmaq istəyir. Biz də eynilə Hikaru kimi sevdiklərimiz üçün daha yaxşısı oldusun deyəv ya qorumaq məqsədli özümüzü uzaqlaşdırırıq. Bu nə qədər ağrılı bir prosses olsa da, bəzən edəcək başqa bir seçim şansı qalmır insanın əlində.
-"An' I— well, being with you has been so much fun... I might just be subatitute fer Hikaru but— you've done so much fer me. I love you, Yoshiki. I don't know what this feelin' is, if it's romantic love or platonic love. But no matter what, that's how I feel."—Hikaru
Uzun zamandır @koridoryayinlari nın #psikolojikgerilim kitaplarını okumuyordum. Bu kitapla birlikte o heyecanı nasıl özlediğimi fark ettim. Bir kitapta kaç kere ters köşe yapılabilir? #linwoodbarclay bunu son sayfaya kadar yapmış neredeyse. kimi tutsam elimde kaldı desem yeridir. İhanetler, itiraflar, tehditler, yalan ifadeler, korkular ve müthiş bir beyin fırtınası. Hepsi kendi çapında dedektif maaşallah.
Ben konuya giriş yapayım, gerisini siz getirirsiniz arzu ederseniz. Yan komşunuz tanınmış bir avukat. Eşi ve oğluyla birlikte evlerinde ölü bulunuyorlar. Sizin hayatınızı zehir eden kısım bundan sonra başlıyor. Çünkü komşunuzun evinin yakınındaki posta kutusu size ait. Belki de katil ya da katiller yanlışlıkla o eve gitmişlerdir ya da oğlunuz yanlışlıkla o evde olup görgü tanığı olmuştur. Belki sizin parmağınız vardır bu işte ya karınızın sırları şahsen ben polis dışında herkesten şüphelendim :)
Kısacası benim için keyifli bir okumaydı, sanırım bir süre daha hızlı akan kitaplarla devam edeceğim...
Keyifli okumalarınız daim olsun...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Senecanin teatrlarda sehneleşdirilen novbeti dram facie janrinda yazdiği bir eser .
Bu eser Troialı Qadınlarin müharibənin amansızlığını, hədsiz istəklərin ağır bədəlini və həyatın naməlumluqları qarşısında insanın acizliyini ağılar vasitəsilə ifadə edərək, minlərlə il əvvəldən bu günə qədər çatdırır.
Əsər məşhur Troya müharibəsi bitdikdən sonra baş verir. Troya şəhəri dağıdılıb, kişilər öldürülüb və sağ qalan qadınlar əsir götürülüb.Əsər müharibəni qəhrəmanlıq kimi yox, onun insanlara vurduğu dəhşətli zərbə kimi göstərir.Seneca burada Müharibənin qadınlar və uşaqlar üzərindəki təsiri,azadlığın itirilməsi
kədər, yas və ümidsizlik,İnsan taleyinin qəddarlığı,güc və hakimiyyətin korlayıcı təsiri,ananın övladını itirməsinin ağrısı,qisas və mərhəmət mövzuları işiqlandirib
Aşkın nasıl bir kimyası var henüz çözülememiş bir hastalıktır, hangi yaşta geleceği ya da kime karşı duyulacağı asla belli değildir, olmadık zamanda olmadık insanlara bile aşık olunabiliniyor. Fekat ne demişler davul bile dengi denginedir işte o denkliği bulmak için ortalama bir insan sayısız kez aşık olabiliyor ya da öyle olduğunu zanediyor, kimi zaman dış görünüş, kimi zaman para ya da cinselik bunlar tabi aşkın dışındaki şeyler ama aşkla çok karıştırılabiliniyor. Oysa aşk sebep aramaz. Romandaki Stephan da kendinden 90 yıl önce yaşayıp ölmüş birine aşıktır. Bu romanın en can alıcı kısmıdır bir ölüye aşık olmak belkide en az can acıtıcıdır. Seni yargılamaz seni aldatmaz üzmez sadece senin ona yüklediğin değer yargıları ile donanmıştır. Neden ölü birini seçti kendisi evli ve çocukları olan biridir eşi onu aldatmaktadır hemde bir kadınla. Bir erkeğin rakibi başka bir erkek değil tam tersi bir kadın oldukça değişik bir duygu durumu olmalı. Diğer yandan en samimi arkadaşı Sarah da atmışlara merdiven dayamış yaşlı bir kadındır, oda sürekli genç erkeklere aşık olur, platonik takılır. Kitaptaki herkes aşıktı ve bu aşklar çok değişkendi.
Dil ile dans
Yazarın okuduğum ilk romanı. Olaylar, hikaye, kişiler, mekanlar, tasvirler gerçekten de müthiş ve etkileyici değildi. Hatta bunların tamamı vasat ve kimi noktalarda vasatın altında idi.
Bazı kitaplar tasvir kalitesi ile bazıları yüzlerce sayfa süren gizem ile kimileri bir başka yönü ile sizi mesteder. Bu kitapta bunların birçoğu yoktu.
Fakat yazar dil ile öyle bir dans ediyor, yarattığı dilde öyle ince mizah yapıyor ki adeta dil ile sevişiyordu. Böyle bir konuyu "bir delinin hikayesini" bu şekilde anlatabilmek çok ince bir yaşanmışlık da gerektirir. Bu yönü ile beni ziyadesiyle memnun bıraktı.
Kitap üç beş saat içinde bitirilebilecek fakat dili bir süre zihni meşgul edebilecek değerde.
Tavsiye edilir, ayrıca yazarın diğer üç romanını da merak ettim bakalım, denk gelirse muhakkak okuyacağım onları da.
Muhayyel 
Adnan İslamoğulları Muhayyel
Muhayyel Adnan İslamoğulları MuhayyelJean-Louis Fournier - Otopsi Kitap İncelemem1000Kitap
Jean-Louis Fournier'nin Otopsim adlı eseri, yazarın kendi ölümünü hayal ederek yaşamını değerlendirdiği sıra dışı bir otobiyografik anlatıdır. Hikâye, bedenini bilime bağışlamış olan Fournier'nin otopsi masasında yatarken geçmişini hatırlaması üzerine kuruludur. Ölümünden sonra bile konuşmaya devam eden anlatıcı; aşklarını, evliliğini, pişmanlıklarını, başarısızlıklarını ve hayat boyunca yaptığı hataları samimi bir şekilde gözden geçirir.
Kitabın en dikkat çekici yönü, ölüm gibi ağır bir konuyu kara mizah ve ironiyle ele almasıdır. Fournier kendisini idealize etmez; aksine kusurlarını, bencilliklerini ve yanlışlarını açık yüreklilikle anlatır. Bu dürüst yaklaşım, anlatıya hem gerçekçilik hem de duygusal derinlik kazandırır. Kimi bölümlerde okuyucu gülümserken, kimi bölümlerde yaşamın geçiciliği ve insanın kaçınılmaz sonu üzerine düşünmeye yönelir.
Yazarın sade, akıcı ve kısa cümlelerden oluşan üslubu kitabın kolay okunmasını sağlar. Bölümler kısa olmasına rağmen her biri hayat, ölüm, aşk ve yalnızlık üzerine küçük birer düşünce metni niteliğindedir. Bu nedenle eser, güçlü bir olay örgüsünden çok yazarın gözlemleri ve iç hesaplaşmaları üzerine kuruludur.
Otopsim, ölüm korkusundan ziyade yaşamın nasıl yaşandığıyla ilgilenen bir kitaptır. Fournier, hayatın sonunda geriye kalan şeylerin başarılar değil, anılar, ilişkiler ve pişmanlıklar olduğunu hatırlatır. Mizah ile hüznü dengeli biçimde bir araya getiren eser, kısa hacmine rağmen okuyucuda kalıcı bir etki bırakmayı başarır. Özellikle insanın kendi hayatına dışarıdan bakmasını sağlayan sorgulayıcı yönüyle dikkat çeken, düşündürücü ve özgün bir kitaptır.
Jean-Louis Fournier 
Otopsim
Jean-Louis Fournier Otopsim