"Birbirimize nasıl da görünmez olduğumuzu hiç düşündün mü,güzel insan?Birbirimize bakıyoruz ama birbirimizi görmüyoruz.Birbirimizi dinliyoruz ama kendi benliğimizden çıkan sesleri duyuyoruz sadece."
“Benim istediğim, hiçbir şey düşünmeden, bir bağlantıya girmeden gitmekti, gitmek. Hayat, kişinin hiç durmadığı, birbirini izleyen bir trenler, yollar, gemiler dizisiymiş gibi. Derdimi anlatamıyordum. Gitgide daha uzağa gitme isteği. Ama kişinin hiç dönmeyeceği bir uzaklığa. Hep ilerlemek…”
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var.
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın,ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına.
Çünkü ömür dediğimiz şey,hayata sunulmuş bir armağandır.