İnsan yiyen Tanrıyım ben;soframı atölyelerde kurar,emekçileri,ücretlileri yerim. Emekçinin beş para etmez hayatını ilahi sermayeye dönüştürürüm. Sonu olmayan sırrım ben:cevherimi,özümü ebedi kılan şey tenin ölümlülüğüdür,bütün gücümün kaynağında insanın zaafları var. Sermayenin durağan gücü ücretlinin gücünün ta kendisidir.
~Öldükten sonra bir ödülün olacak mı peki?
~Elbette,hem de en büyüğünden. Öldükten sonra Sermaye artık oturmama ve dinlenmeme izin verecek. Ne soğuktan şikayet edeceğim ondan sonra ne de açlıktan;ne o günün ekmeği için kaygılanacağım ne de bir sonra ki günün. Mezarda ebediyen istiharata çekilmenin keyfini süreceğim.