Sermaye Dini
Paul LafargueYazar:
Paul Lafargue
Çevirmen:
Alev Er
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
93
Basım Tarihi:
Nisan 2018
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2015
Yayınevi:
Sel Yayınları
Orijinal Adı:
La religion du capital
ISBN:
9789755709260
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·93 syf.·
2026 81. kitabı
#PaulLafargue’ı ilk kez #TembellikHakkı ile tanımıştım. Daha ilk sayfalardan itibaren insanı, dişlileri insan iliğiyle yağlanan sanayi katedrallerinin, boynuna kronometre geçirilmiş proletarya sürülerinin ve boş zamanı suç gibi yargılayan verimlilik mahkemelerinin içinde dolaştıran bir kitaptı . Lafargue’ın hicvi yalnızca kapitalizme değil; ter kokulu ilerleme mabedine dönüşmüş modern hayata, kendi tükenişine alkış tutan kariyer akrobatlarına ve ruhunu performans raporuna çevirmiş çağdaş insana yöneliyordu. O günden sonra onun metinlerini yalnızca siyasi değil, aynı zamanda grotesk bir uygarlık eleştirisi olarak okumaya başladım.
#SermayeDini ise bu groteskliği iyice büyütüyor. Burada artık yalnız çalışma değil, bizzat uygarlığın kendisi de otopsi masasına yatırılıyor. Lafargue tersine çevrilmiş bir kutsal kitap yazıyor adeta: dualar, vaazlar, ilmihaller, azizler, vekiller, ayinler… Hepsi yerli yerinde fakat Tanrı’nın tahtında artık Sermaye oturuyor. “Sermaye, babamız…” diye başlayan dualar edilirken, insan yiyen bu yeni ilah; işçinin kasını çeliğe, sinirini buhara, ömrünü artı-değere dönüştürüyor. Ve en korkuncu şu: bunu yalnız zorla değil, arzularımızı kendi hizmetine sokarak yapıyor.
En sarsıcı bölümlerden biri “Ücretli İlmihali”ydi benim için. İnsan artık adı olan biri değil,yalnızca “ücretli.” Babası ücretli, dedesi serf, daha eski ceddi köle… Annesinin adı ise sefalet. Modern insanın bütün soy ağacı birkaç satırda kuruluyor böylece.
Lafargue’ın hicvi bazen öyle coşuyor ki kitap neredeyse bir kara karnavala dönüşüyor. Kapitalistlerin duaları, sermayenin vaazları, “çalış ki dert yoldaşın olsun” buyruğu… İnsan bir yerden sonra gülüyor ama o gülüş mideye oturuyor çünkü kitabın en rahatsız edici tarafı aradan geçen onca yıla rağmen hala fazlasıyla tanıdık
Abdestli Kapitalizmin Marksist Bir Reddi: Sermaye DiniFelsefe
Puan vermedi·93 syf.·
2019 28. kitabı
İnceleyeceğim derken fazla spoiler vermemek gerek. Kitabı okuyalı epey oldu. Hem alanım gereği (ilahiyatçı olunca) hem de ülkem adına yaşadığım güncel endişelerden ötürü kitabı okuma ihtiyacı hissetmiştim. Aslında aklı başında olan her insanın ülke güncelinde dinin tamamen bir sermaye-iktidar aracı haline getirildiğini görebileceğini duyuyorum.
Paul Lafargue'ı Tembellik Hakkı ile tanıyorduk. Tembellik Hakkı'nda ki tembellik savunusuyla. O kitapta kapitalist yaşam koşullarında emekçinin içinde bulunduğu durumu gözler önüne serer Lafargue ironiler, analizler ve örneklerle.
Sermaye Dini ise bir eksikliği tamamlıyor. Dünyanın ve insanlığın en eski kurumlarından biri olan dinin muktedirler, sermayedarlar aracılığıyla nasıl "afyon" olarak kullanılabileceğini yazıyor.
Hatta erinmeyip birde ironik bir dille bu sermaye dininin ilmihalini yazıyor Lafargue. Patronla din adamının nasıl el ele verip işçiyi sömürdüğünü ve bu emek hırsızlığını inanç yoluyla nasıl meşrulaştırdığını anlatıyor.
Belki de şu an ki Türkiye'nin ilmihalini yazıyor Lafargue. İçinde bulunduğumuz o boğucu koşulları anlatıyor. Güç tapıncıyla gözleri kör olmuşların görmek istemeyeceği gerçekleri yazıyor Lafargue. Çok uzun zamanlar öncesinden.
Sermaye dini, Sel yayıncılığın Red kitaplığı serisine ait. Bu serinin diğer kitapları da çok iyi.
Sömürüyü, hırsızlığı, abdestli kapitalizmi reddeden bütün herkesin okuması gereken kısa ve öz bir kitap.
Şimdiden okuma listesine kaydedenlere iyi okumalar.
Hicivli ve bir o kadar gayet ciddi bir eleştiri kitabı. Acı acı da güldüm sürekli. Sermaye dinini çok güzel betimlemiş. Tembellik hakkı kitabını da çok beğenerek okumuştum yazarın ve buna istinaden bu kitabını okudum ve hiç pişman olmadım. Kitapta bulunan Kibar Fahişe Vaazı bölümünü topluluğa nutuk atar gibi okudum ve çok hoşuma gitti . Bilmeyenler için Paul Lafargue Fransız sosyalistlerden ve Karl Marx'ın damadı.
Kapitalizmi çok sert bir şekilde eleştiren hiciv dolu bir kitap. Kapitalizmin ve kapitalistlerin düşüncelerini anlatıyor. Sermayeyi bir din gibi gören ve insanlıktan çıkmış bir toplum tasviri.
Günümüzün ekonomisini anlatan inçe bir kitap. Aslında herkesin bildiği , zaman zaman da kendi çıkarı için görmezden geldiği, ama bir türlü açık söylemekten çekindiği , yaşamın farkli durumlarını mizah diliyle ( tapmak ) anlatmış.
Sermaye DiniSiyaset
Kitaba başlamadan önce uzun bir 'sunuş' yazısı mevcut. Tabi bu sunuş yazısı çok teknik olduğu için benim ya da bizim gibi 'normal' okuyucu çok fazla bir şey anlamayabilir. Sunuşun birinci kısmı tarihsel bir açıklama içerirken, ikinci kısım okunacak kitap hakkında bilgi içerir. Çünkü burada 'Lafargue'in çeşitli tarihlerde yazdığı metinlerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuştur' diyerek kitabın nasıl oluştuğu hakkında bir ön bilgi veriyor.
Tabi ki yaşadığı dönemi anlattığı için o dönemin bilinmesi okur için daha faydalı olur ama anlatılan metinler günümüzde de
hala geçerliliğini korumakta. Her olayı kendi tarihi dönemi içinde değerlendirmek daha doğru olur. Bu yüzden okunan
metni de (yani kitap) bu çerçevede değerlendirmekte fayda var. Kitap 1887 yılında ilk olarak Fransa'da yayımlanmış.
Sunuş yazısından anladığımız kadarıyla 'kitabın parçalarını oluşturan bölümlerin her biri Kitab-ı Mukaddes geleneği ile
çağın modern kapitalistleri arasında sıkı örülmüş ve alaycı bir mizahla hikayelendirilmiş bir özdeşleştirme mahiyetindedir (s17)' diyerek içerik konusu hakkında ön bilgi sahibi olmamızı sağlıyor.
1.Bölümde, Londra Kongresinde dini, siyasi, ekonomik kodamanlar tarafından bir toplantı düzenlenir. BU toplantıya doğrudan veya dolaylı bir şekilde katılan kodamanlar yeni bir fikrin yayılışı üzerinden toplantıya katılanlara fikirlerini
anlatırlar. Bunu yaparken de hem kendi gerçeklerini hem de ironi aynı şekilde anlatılır. Örneğin, Papa'nın elçisinin söylediği gibi: "Eskiden insan zihnini yöneten, ona hakim olan başlıca güç dindi. Çalışanlara uysala boyun eğme, boş hayaller peşinde koşup, gerçeklikten uzak durma, ilahi mutluluk düşleri kurup dünyevi acılara katlanmayı öğretirdi (s30)". diyerek o düşüncenin miadını doldurduğu anlatılır.
Kodamanlar topluluğu, yapılan
Sermaye Dini & Paul Lafargue
+
Çaktırmadan ama can acıtarak verdiği mesajlarını seviyorum Lafargue'nin. İlk olarak Tembellik Hakkını okumuştum. Bu kitabı ise çok daha darbe bırakır, güldürür ve akıl karıştırır(olumlu anlamda) bulduğumu söylemeliyim. Küçük güldürü kitabı Sermaye Dini; medenileşmiş dünyaya bir kaş çatış. Kapitalizmin başkenti Londra'da çzgür düşünce yanlısı baylar yeni bir din bulurlar. İşte Sermaye Dini kapitalizmin bekasını sağlamak için bunu kitlelere benimsetmek için oluşturuluyor.
+
Mizahi ve ironik biçimde işçi sınıfının ilmihali soru cevap şeklinde, tıpkı Kitab-ı Mukaddes geleceğiyle metinleştirilir. Sömürü ve var olan para parayı çeker düzenine karşı tokatlayarak, tebessümü de eksik etmeden alaşağı eden bir okuma deneyimi oldu.
+
#sermayedini #paullafargue #okudumbitti #selyayincilik #kitap #kitapönerisi #kitaptavsiyeleri #kitaptavsiyesi #kitapönerileri #kitaptansözler #book #booklover #bookstagram #bookstagramturkey #keşfet #keşfetteyiz #fypシ
Sarkastik insanları seviyorum. Eğer verecek bir mesajı olan insanlar varsa ve bu mesajlarını sarkastik mizahla veriyorlarsa onları daha çok seviyorum. Paul Lafargue her ne kadar kendisini Marksist olarak tanımlamasa da Marksizm’e yaptığı katkılar fazlasıyla kayda değerdir. İlk kitabı ‘’TEMBELLİK HAKKI’’ sanırım Marx’ın manifestosundan sonra insanı devrim ateşiyle harmanlayacak kadar fazlasıyla ezilmişliği, adaletsizliği ve en önemlisi burjuva sömürüsünü anlatan en nadide eserlerden biri. Uzun bir süre sonra Sermaye Dini ile Lafargue’ye bir selam gönderdim ve inanıyorum ki beni yine en derinlerden sarsabilen bir yazar olduğunu bana kanıtladı. Yazının ilk başında sarkastik insanları sevdiğimi söylemiştim. Evet, Lafargue bu eserinde fazlasıyla bu yönünü göstermiş. Burjuvayı yıkamıyorsan onunla alay et, ve överken aslında onu nasıl yerdiğini ona hissettirmeden; alaşağı etmeyi başar. Lafargue bunu fazlasıyla başarıyor. Kitabı öneririm. İnce ama etkili bir kitaptır. İyi Okumalar…
Yazar Hakkında
Paul LafargueYazar · 7 kitap
Paul Lafargue (15 Ocak 1842-26 Kasım 1911); Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı. Küba'nın Santiago kentinde doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle birlikte göçtüğü Fransa'da Tıp Akademisi'ne yazıldı. Üniversitede, kralcı hükümete karşı giderek genişleyen gençlik devinimine katıldı. Yine aynı dönemde yoğun bir okuma uğraşına daldı. Hegel'den Feuerbach'a, Fourier'den Comte'a kadar pek çok düşünürün yapıtlarını okumasına karşın, özellikle Proudhon'dan etkilendi.
1865'te Marx'la tanışmasının, üzerindeki Proudhon etkisinin kırılmasında büyük rolü oldu. Marx "yakışıklı, zeki, enerjik ve sportif" bulduğu bu gencin, kızı Laura'yla evlenerek aileye katılmasına da izin verdi.
Siyasal etkinlikleri nedeniyle Akademi'den uzaklaştırılınca, öğrenimini Londra'da tamamladı ve karısı Laura'yla birlikte yeniden Paris'e döndü. Art arda üç çocuğunu da yitirmesi üzerine tıptan soğudu; kendini tümüyle sosyalist düşünce ve eyleme adamaya karar verdi. Fransız Sosyalist Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı, işçi devinimlerinin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulundu.
1911 yılında karısıyla birlikte kendini öldürdü. Yaşlılığın, beden ve zihin güçlerini azar azar kemirdiğini görmek istemeyen Lafargue, yetmiş yaşını aşmamak üzere kendine verdiği sözü tutmuş oluyordu.
