İlber Ortaylı’nın da önerdiği kitaplardan biri olan Timurlenk: Bozkırların Son Göçebe Fatihi, Orta Asya tarihinin en etkili hükümdarlarından biri olan Timur’un hayatını, yükselişini ve kurduğu
Dolayısıyla hiçbir şey, hayvan sürüsünün yaptığını aksine, önden giden kalabalığın izinden gitmememiz ve herkesin gittiği yere değil de gidilmesi gereken yere gitmemiz gerçeğinden daha önemli değildir.
Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin.1000Kitap
Bazı kitaplar size yeni bilgiler öğretir, bazılarıysa zaten bildiğiniz ama yüzleşmekten kaçtığınız gerçekleri hatırlatır. 
Hayat Kaybettiğin Yerden Başlar benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Kitabı okurken birçok satırın altını çizme ihtiyacı hissettim. Özellikle hayal kırıklıkları, vazgeçişler, kırgınlıklar ve yeniden ayağa kalkabilmek üzerine yazılan bölümler bana oldukça samimi geldi. Yazar, 
Miraç Çağrı Aktaş süslü cümlelerden çok duygulara dokunmayı tercih etmiş. Bu yüzden bazı sayfalarda sanki bir kitap değil de yaşadıklarını anlatan bir dostu dinliyormuş gibi hissettim.
Elbette edebi açıdan çok büyük beklentilerle okunacak bir eser değil. Ancak bazen insanın ihtiyacı olan şey edebiyat değil, kendini toparlayacak birkaç cümledir. Bu kitap da tam olarak bunu veriyor. Kaybetmenin her zaman son olmadığını, bazen yeni bir başlangıcın ilk adımı olduğunu hatırlatıyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan en önemli düşünce şu oldu: İnsan en çok düştüğü yerde kendini tanıyor ve bazen hayat gerçekten de kaybettiğin yerden başlıyor.
Kendini yorgun, kırgın ya da çıkmazda hissedenlere tavsiye edebileceğim, kısa sürede okunabilen ve düşündüren bir kitap.
#birkeredaha
"Hayattaki bazı olayları yaşanırken sindirirsin. Bazılarını anlamak ise bir ömür alır."
ünlü fizikçi sir claud amory savunma sanayi alanında çok önemli bir formül geliştirir fakat evinde güvende olmadığını, ailesinden birinin bir köstebek olduğunu; formülünü çalacağını düşünür. böylece poirot ve tekrar çalışmaya can attığı arkadaşı hastings olaya dahil olur.
•~•~•~•~•
kitabı okurken ilk 130 sayfa boyunca diğer okuduğum agatha romanlarından daha farklı geldi açıkcası. poirot bu romanda biraz daha kibirliydi (belki kankisi hastings yanında olduğu için) ve 130 sayfa boyunca poirot ilk defa bu pasifti. bu yüzden bir puan kıracağım. şu ana kadar okuduğum kitaplar arasında delilleri ve katili de en açık şekilde veren kitap buydu o yüzden bu da benim için bir ilk!!!! ilk defa katili doğru tahmin ettim!!!
alışılmış agatha’dan bir tık farklıydı ama zevkliydi. sonunda gözlerim bir miktar doldu! poirot’nun hassas kalbini seviyorum.
