Yazar:
Mustafa Karakuş
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
İlk Yayın Tarihi:
2023
Yayınevi:
Herdem Kitap
ISBN:
9786256946064
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Mustafa Karakuş kaleminden
#acınınömrü kitabını #okudumbitti
Anlatımı akıcı, olayların birbirine bağlanması ve zaman, mekanlar arası yolculuk kafa karışıklığına mahal vermemiş. Çok başarılı bir okuma sunan Yazarımızı kutluyorum.
Çocukluk travmaları nadiren değil çok sık karşılaşılan bir durumdur.
Yetişkinlik ve hatta bireyin yaşadığı her döneminde bir gölge gibi takip eder.
Eğer yaşadığın yerde mutsuz isen, oradan kaçıp gitmek çözüm değil.
Yaşanmışlıkların acısı, bir nebzede olsa onlarla yüzleşerek hafifletilebilir.
Her insan hayatı farklı olaylarla deneyimler. #yazar ; hangi olay kimi teyet geçer, kimin üzerinde travmatik etkiler bırakır ? kitabın temasını işlerken birçok karakterin kişilik özelliklerini tasvir ederek olayları nasıl algıladığı, nasıl hissettiği müthiş donanımlı bilgilerle harmanlanmış kitabı, bir romanın çok çok üstünde.
Baş karakterimiz Diyar kendi anlatımıyla okura, çocukluğuna yolculuk yaptıyor, hayatını etkileyen kötü deneyim ve olaylarla yüzleşmesine tanıklık ettiriyor.
'- Kardeşim artık masumiyet kirlendi.'
Sözü beni çok etkiledi.
Çocuk kalbinden masumiyetin yıllar geçtikçe ne hal aldığı, insan yaşamını nasıl etkilediği, yanisi hayatın sosyolojik boyutunu sorgulatan #acınınömrü 'nü mutlaka okuyun okutturun.
Bir kalbe kaç ölüm sığar?İnsan ve Toplum
“Acısı ömründeki gün sayısına eşit olan güçlü kadınların başı kendileri için öne eğilmese de sevdikleri için bir defa eğildi mi,bir daha doğrulmaz.”
“Anısı ve acısı bir olan insanlar birbirlerini unutmazmış.”
Unutma ki,imam selayı ölüler için okumaz,katiller için okur.
Cenazede en çok ağlayan kişi,mezarlıktan ilk kaçan kişidir.”
Ölüm ruha değil bedene uğrar
Dostlar toprağa değil,kalbe gömülürmüş…
“Senden sonra papatya taneleri de küsmüştü aşka”
“Zaman bizlerin içinde kurşun bırakarak ne kadar da çabuk geçmişti.”
“Çünkü geceler uyumak için değil,anıları yâd etmek için vardı”
“Gül kırmızı rengini üzerine dökülen sevda kanından alır.”
Babam”Tespih,sabrın en yalın hâlidir;derdine göre eline gelir,tespihlerini de kimseye verme;dostsa haline üzülür,düşmansa düğün ilan eder,derdi her zaman.”
“O küçücük bedenine,bu kısacık ömrüne bu kadar ağır acılar sığdırdığında o incecik dal nasıl ağırlığının altında kırılmadı ki”
Hayatı kendin için yaşamayı bıraktığın yerde koşarsın insanlara benden eksilen onlarda çoğalsın diye.Kitabın baş kahramanı;Diyar eski zamanlardaki sıcacık dostluğun,kardeşliğin,komşuluğun olduğu mahallesinde tüm sevdiklerini dostum dediği kardeşlerini toprağa verir,Aşktan yana da gülmez yüzü sevdiği başkasına yar olur.Öyle ki bu mahallede kaderden yana ne kadınların yüzü gülmüştür ne de çocukların ve çocukların çocukluğunu yaşayamadığı, töreye kurban edilen kadınlar,Doğu ve Güneydoğu Anadolu'mun kanayan yarası olan törelerin yaşatıldığı bir dönemin onca kurbanı olan gençler,bizlere emanet verilen bu canı kimler için heba ettiğimizi her sayfasında içten içe hissettiren etkileyici bir eser "Acının Ömrü"
Sümbül çiçeği bu mahalleye ve bu hikaye özgü özel bir etki bıraktı bende ,çünkü benim çocukluğumdada okuluma giden yolda ,sümbül çiçekleri vardı
okudumyorumluyorum #acınınömrü
Puan 10/9
Herkese merhabalar.
Sizlere yepyeni bir kitap ile geldim.
Acının Ömrü ahhh gerçekten acının hatta acıların en derinini yaşayan bir adamın hikayesini okuyacağız.
Acı yıllar geçse de sizi en çok yakan hep içinizde sızı olarak kalır.
Acı kişiye göre de değişir.
Bazı acıların ise tarifi asla olmaz.
Kaybetmenin acısı başka olsa da hayattayken kaybetmiş olmanın acısı ise bambaşkadır.
Bunun üzerine konuş konuş bitmez.
Haydi ben sizi Diyar ile tanıştırayım.
Diyar...
Geçmişin izlerinden kaçmak için ve sevdiklerini de bir bir kaybedince sessiz sedasız mahallesinden kaçmış hep hayalini kurduğu evi alıp kendine bir hayat kurmuştur.
Peki ya kaçtığı gerçekler, geçmiş?
Gerçekten geçmişte mi kalacak yüzleşmesi için onu bekleyecekti.
Veee yıllar sonra zamanı geldi.
Diyar şartların zor olduğu bir mahallede ama samimiyet içinde büyümüş bir çocuktur.
Zaman ve şartlar kötü olunca üzücü olaylar da peş peşe gelmeye başlar.
Her şeye rağmen diğer çocuklara göre şanslıydı.
Sevgi dolu ve ona destek olan okumasını isteyen bir ailesi vardı.
Arkadaşları ile arası her zaman iyi oldu.
Bir bir onları kaybetmeye başlamadan önce her şey çok daha güzeldi.
Okuluna sarıldı öyle ki mahallede tek okuyan o oldu.
Sağlık dalını seçmişti.
Önce kayıplar ile başlayan hikayesi, kavuşamadığı sevdası ile hayat boyu yalnızlığına kapı açtı.
Arkadaşlarını kaybetmenin ardından ailesini de bir kazada kaybetmesi ile mahalleden arkasına bakmadan kaçtı.
Sevdayı temsil ettiğine inanılırdı,oysa masumiyete ihanettir kırmızı güller
Doğduğumuz, büyüdüğümüz yerleri bazen bırakır gideriz .Geçmişimizde acılar doludur çoğu zaman .Biz onlardan kacmaya çalışırken onlar bizi asla bırakmaz .Bazen bir geri dönüş ,bir özlem yeter hatırlamaya..
Diyar da öyleydi .Çocukluğunun geçtiği mahalleye seneler sonra döndüğünde birer birer bütün anıları ,acıları, aşkları,yaşanmışlıkları yüzeye çıktı
Mahallesi ve insanları çok sıcak ,yardımsever ,iyilik dolu olmasına rağmen yoksulluk ,hastalık ,ölüm ,töre bir türlü peşlerinden ayrılmamıştı.
Çok sevdiği çocukluk arkadaşları çeşitli nedenlerle ölmüs ,sevdiği kız başkasına yar olmuş olsa da Diyar bu acı gerceklerle son bir kez daha yüzlesmisti .Onlar için elinden gelen son iyilikleri yapmış ve onları vicdanının mezarlığına hapsetmisti .
Duygu dolu bu kitabı hüzünlenerek okudum
Okumalarınız yetisemediğiniz hayatların şerefine olsun
...
Kaç sonbahar yaşarsın hayatında bir daha meyve veremeyeceğine inandığın... Peki ya kalbinin hızlı atması seni ölüme ne kadar yakınlaştırır;
Bir vapur misali savrulduk hayat denilen bu eşsiz okyanusta, sığınacak bir karanlık limanımız vardı en eski dostlarımızdan, nice korsanlarla muharebe meydanında kan kırmızısı yangınlarda bir selama açılan tek kapımızdı dost kapısı...
"Aşk fakirlerin yarasıdır ve beyaz sevdanın masumiyetidir. Eğer kan ile kirleteceksen bunu bil ki kırmızı aşka ihanettir."
Merhaba arkadaşlar! Bugün size #acınınömrü adlı bir eser ile geldim.
Sümbül kokusu beni hep çocukluğuma götürür. Kitapta yer edinen en nadide arkadaş olarak betimlenmiş bu çiçek Diyar içinde oldukça kıymetliydi. Sümbülleri herkes sever mi bilmiyorum hüznü çağrıştırdığını söylerler hep ama buna tezat olarak bana umudu çağırır aslında Diyarı okurken de aslında onun için dost olarak bir umuttu benim gözümde.
Kendinizden kaçmayı denediniz mi? Şöyle de sorulabilir bu soru; İnsan kendisinden kaçabilir mi? İnsanoğlu unutmakla ünlüdür ama konu kendi yaralarımız geçmiş travmalarımız ve canımızı acıtanlar olunca kindar birine dönüşüp unutmuyoruz bize yapılanları dayatılanları…
Belki ölüm bile geldiğinde en büyük pişmanlıklar yapamadıklarımız olduğundandır bu kadar kindarlığımız. Bakmayın öyle kindar dediğime aslında fazla nariniz. Geçmiş peşimizdeyken kaçmak çok zor oluyor kendimden biliyorum.
Okurken buna Diyar da dahil oluyor onda görüyorum kaçılmayacağını… nasıl yaralar açıldığını ve bununla nasıl savaşıldığını. Güçlü bir karekterdi Diyar en yakın arkadaşı olmuştu “Acısı ömründeki gün sayısına eşit olan güçlü kadınların başı kendileri için öne eğilmese de sevdikleri için bir defa eğildi mi ,bir daha doğrulmaz.”
Onun bahçesinde ki sümbüller. Kaçmaya çalışmıştı geçmişten acılardan acı verenlerden yara açanlardan. Travmalar geçmişte kalmıyor ya hani geleceğimizi şekillendiriyor. Kader motifi bir bir işliyor ya hayatımıza aldığımız kararlara verdiğimiz tercihlere… en son bu yanlışlar bizi geçmişe götürüyor yüzleşmek için. Sonra kalıyoruz dante gibi yolun ortasında. Kaçmaya çalışıyoruz tıpkı Diyar gibi. Ne kadar kaçabildiği ise meçhul.
19/75
Mutlu pazarlar arkadaşlar ;
Bu kitabı bitireli yaklaşık 10 gün oldu ama. Yorum girmek bu güne nasip oldu.
Hasan’ın hikayesi ile başladı. Onun yaşadıkları beni derinden etkiledi. Önce babasını sonra annesini kaybetti. Bunları kaldıramadı ve canına kıydı. Hasan’ın ölümü en çok Diyar’ı etkiledi. Çünkü en yakın arkadaşını kaybetti.
Diyar o mahallede okuyan tek genç oldu. Arkadaşlarını, sevdiğini, elim bir kaza sonucu kaybetti ailesini. Geçmişini bize anlattı. Biz de onunla birlikte üzüldük,sinirlendik ve acıyı iliklerimizde hissettik.
İNSANIN SEVDİKLERİNİ TEK TEK TOPRAĞA KOYMASINA HANGİ GÖNÜL DAYANABİLİR Kİ?
“ Hayat dediğin, dört perdede sahnelenen bir tiyatro oyunudur. Bir ana rahminden dünya denilen acılar denizine geliriz. Heybetimizin dolduracağı kadar acıyı yaşadıktan sonra sanki tüm suç yaşadığımız sokaklarmış gibi kaçmaya başlarız ama ne kadar kaçtık kurtulduk desek de geçmişin o en derine sakladığımız izleri sanki toprağı delen bir buğdayın başak tanesi gibi gün yüzüne çıktığında her ne kadar kaçmış olsak da artık yolun sonuna geldiğimizi anlıyoruz “
Kitabın ismini okuyunca düşünmeye başladım , acının ömrü ne kadardır Bu acının ne olduğuna bağlı olduğunu düşünüyorum. O kadar çok acı çeşidi var ki ... Bu acı bu dünyadan ayrılanların arkasından duyduğumuz acı ise asla geçmiyor. Sadece o acı ile yaşamayı , o acıya rağmen gülümsemeyi , hayata sarılmayı öğreniyoruz.
Mustafa Karakuş'un ilk kitabı Acının Ömrü. Kitabı sade ve samimi bir dille kaleme almış yazar . Kitabın ilk sayfasından sizi içine alıyor kurgu . Diyar 'ın yaşadıklarına eşlik ederken duyduğu acıyı da derinden hissediyorsunuz.
Bir yaşama kaç acı sığar ? Diyar acı ile küçük yaşta arkadaşı Hasan'ın kaybı ile tanışır. Allah insana taşıyabileceğinden fazla yük vermezmiş. Kitabı okurken Diyar demek ki çok güçlü ki bu kadar acıyı taşıyabildi diye düşündüm.
İnsanların birbiri ile yardımlaştığı, dert ortağı olduğu samimi bir mahallede büyür Diyar . Babası zor durumda olana yardıma koşan iyi kalpli birisidir . Fakirlik ve zor şartlar mahalledeki çocukların okula gitmesini engellemiş ve erken yaşta çalışmaya başlamışlardır. Diyar , mahallede okuyan ve üniversiteyi bitiren ilk kişidir. Bu yüzden mahallelinin gözbebeğidir.
Biz, yetişkin ve herkesten uzak kendi evinde yaşayan Diyar ile tanışıyoruz. Yıllar sonra geçmişi ile vedalaşmaya mahallesine geri dönen Diyar 'ın hem bugün neler yaptığı ve yaşadığını hem de ara ara onunla geçmişe dönerek yaşananlara şahitlik yapıyoruz.
Akıcı ve duygusal bir kitaptı #acınınömrü . Çok severek ve hızla okudum.
Kitap yorumumPolisiye / Gerilim
ACININ ÖMRÜ
Acının Ömrü kitabının yorumuyla sizlerleyim. Hasan'ın hüzün dolu hikayesiyle başlayan olaylar yüreğimi dağladı. Mahalle kültürünü o özlediğimiz ortamın içerisinde yolculuğa çıkarıyor. Sanki bir film setindeymiş gibi.
Acının Ömrü kitabından bahsedecek olursam; Hasan'ın annesi Ayşe Hanım, çocuk yaşta ailesinin zoruyla hiç tanımadığı bir adamla berdel usulü ile evlendirilmek istendi. Ayşe ise düğün günü çocukluk aşkı Mustafa ile düğün günü kaçtı. Şanlıurfa ve çevre illerde yazılı olmayan kanunlar vardır. Bunun adı Töre! Töreye göre kaçmak suçtur ve cezası da ölümdür.
Ayşe ve Mustafa dağ yollarını kullanarak kaçmaya başlamışlar. Bir aya yakın kaçtıktan sonra artık kendilerinin bulamayacaklarından emin olunca da ana yoldan gelen ilk gelen otobüse binip yeni hayatlarına yolculuğa çıktılar. Ayşe ve Mustafa'yı yeni hayatlarında ne gibi sürprizler bekliyor? Hepsi ve daha fazlası için Acının Ömrü kitabını kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın dostlar
@mustafakarakusofficiall
@herdemkitapyayin
Leyla Şeker
#leylanınkitapütopyası
#okudumbitti #kitapyorumu #kitapalıntılar #arkakapak #erdeminkitapligi #kesfet #acınınömrü #mustafakarakuş #hemdemkitap #safya168
Leyla Şeker
#leylanınkitapütopyası
#okudumbitti #kitapyorumu #kitapalıntılar #arkakapak #erdeminkitapligi #kesfet #acınınömrü #mustafakarakuş #hemdemkitap #safya168ACININ ÖMRÜ
Acının Ömrü Mustafa Karakuş
Hayat dediğin, dört perdede sahnelenen bir tiyatro oyunudur. Bir ana rahminden dünya denilen acılar denizine geliriz. Heybemizin dolduracağı kadar acıyı yaşadıktan sonra sanki tüm suç yaşadığımız sokaklarmış gibi kaçmaya başlarız ama ne kadar kaçtık kurtulduk desek de geçmişin o en derine sakladığımız izleri sanki toprağı delen bir buğdayın başak tanesi gibi gün yüzüne çıktığında her ne kadar kaçmış olsak da artık yolun sonuna geldiğimizi anlıyoruz.
Peki ya şimdi ne olacak?
YORUMUM;
Acının ömrü ne kadardır?
Yaşanılan acının unutulma süresi ne kadar?
Hayat acı bir perdedir bence ne kadar kapatırsan kapat o perdeleri güneş açınca girer o gizlediğin odanın penceresinden güneş ışıkları… Geçmişin geleceği süslediği bir hayat hikayesine konuk olduğumu hissettim. Geçmiş geçmiyor derdim hep evet geçmiş asla geçmez acılar unutulmaz yaralar kolay kolay kapanmaz ve kalp çocuklukta izi kazınmış travmaları asla geride bırakmaz. Pranga gibi bağlanır ayağına.
Ne kadar ileri gittiğini düşünsen de aslında hiç ileriye gidememişsin bunun en büyük sebebi kaçışlarındır. Geçmişten kaçmak için diyar diyar gezsende o hep kafanın içimdedir. Sümbül çiçekleri çok güzel kokar dimi ben çok severim sümbülleri ama acı bir tarafı var benim için. Sümbüller ölümü çağırıştırır bana hep.
Bağdaşmıştı benim için. Diyar içinde öyleymiş sümbüller onun kaçtığı diyarda en yakın dostuydu. Kaçtığı kendisiydi aslında ne kadar kaçmış sayılır orası işte muamma… kalbime dokunan her cümlede geçmişim kapılarını birer birer aralıyordu. Yüzleşmek ne kadar kolay ya da zordur bu sorunun cevabını Diyar size verecek….
Anlatımının kalbinize dokunacağı acının ömrü sizlere güzel bir ayna olacaktır. Bakmaya cesaretiniz varsa?1000Kitap
Acının Ömrü Mustafa Karakuş
Hayat dediğin, dört perdede sahnelenen bir tiyatro oyunudur. Bir ana rahminden dünya denilen acılar denizine geliriz. Heybemizin dolduracağı kadar acıyı yaşadıktan sonra sanki tüm suç yaşadığımız sokaklarmış gibi kaçmaya başlarız ama ne kadar kaçtık kurtulduk desek de geçmişin o en derine sakladığımız izleri sanki toprağı delen bir buğdayın başak tanesi gibi gün yüzüne çıktığında her ne kadar kaçmış olsak da artık yolun sonuna geldiğimizi anlıyoruz.
Peki ya şimdi ne olacak?
YORUMUM;
Acının ömrü ne kadardır?
Yaşanılan acının unutulma süresi ne kadar?
Hayat acı bir perdedir bence ne kadar kapatırsan kapat o perdeleri güneş açınca girer o gizlediğin odanın penceresinden güneş ışıkları… Geçmişin geleceği süslediği bir hayat hikayesine konuk olduğumu hissettim. Geçmiş geçmiyor derdim hep evet geçmiş asla geçmez acılar unutulmaz yaralar kolay kolay kapanmaz ve kalp çocuklukta izi kazınmış travmaları asla geride bırakmaz. Pranga gibi bağlanır ayağına.
Ne kadar ileri gittiğini düşünsen de aslında hiç ileriye gidememişsin bunun en büyük sebebi kaçışlarındır. Geçmişten kaçmak için diyar diyar gezsende o hep kafanın içimdedir. Sümbül çiçekleri çok güzel kokar dimi ben çok severim sümbülleri ama acı bir tarafı var benim için. Sümbüller ölümü çağırıştırır bana hep.
Bağdaşmıştı benim için. Diyar içinde öyleymiş sümbüller onun kaçtığı diyarda en yakın dostuydu. Kaçtığı kendisiydi aslında ne kadar kaçmış sayılır orası işte muamma… kalbime dokunan her cümlede geçmişim kapılarını birer birer aralıyordu. Yüzleşmek ne kadar kolay ya da zordur bu sorunun cevabını Diyar size verecek….
Anlatımının kalbinize dokunacağı acının ömrü sizlere güzel bir ayna olacaktır. Bakmaya cesaretiniz varsa?
Selam dostlar,
Bugün nasıl güzel nasıl duygu dolu bir kitapla geldim size anlatamam.
Bir insanın bu kadar acıya ömründe şahit olması beni derinden etkiledi.
Diyar ile çocukluk yıllarıma giderken mahalle kültürünü nasılda özlediğimi anımsadım.
Kenar mahalle dediğimiz yerlerde acı daha mı fazla acaba?
Boyacılık yaparak hasta annesine bakmak zorunda olan çocuklar,töreye kurban giden genç kızlar,sevdigiyle kavuşması mahşere kalan genç kızlar hayatın tam içinden insanlar.
Diyar'ın kaybettiği her insana kendimden birilerini kaybetmiş gibi üzülerek ve hatta ağlayarak okudum.
Eminim sizde okurken benimle aynı duyguları paylaşarak okuyacaksınız çünkü her satırında çok fazla anlam ve duygu yüklü.
Reklam
