Yazar:
Pınar Öğünç
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Ocak 2015
İlk Yayın Tarihi:
2015
Yayınevi:
İletişim Yayıncılık
ISBN:
9789750516931
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Pınar Öğünç’ün 2015 yılında, İletişim Yayınları’ndan çıkan öykü kitabı “Aksi Gibi” yazarın ilk kitabı olma özelliğini taşıyor ve “ilk kitap” olduğunu maalesef ki yer yer seken kurgusuyla ve üslubuyla okura oldukça hissettiriyor. Açıkçası, Öğünç’ün öykü kitapları yazdığını, ikinci kitabı olan “Beterotu”na sosyal medya üzerinden sık rastlamamla öğrendim ve ilk kitabı Aksi Gibi’den başlayarak okumaya karar verdim. Gazeteci kimliğiyle bildiğim fakat yakın takipte olmadığım Pınar Öğünç’le bu ilk öykü kitabıyla tanıştığımı söyleyebilirim ve sanırım yazarla tanışmak için pek doğru bir kitap olmadı, çünkü kitap bütünlüğündeki düzensizlik ne yazık ki yazar hakkında da olumsuz bir yargı beslememe sebep oldu.
Aksi Gibi’de birbirinden farklı anlatımlarla birbirinden farklı zaman ve mekanlarda geçen öyküler bulunuyor, özellikle bu farklı kelimesine değiniyorum, çünkü her öykünün ardından, bir önceki kurgu ve üsluptan uzaklaşan yazar, bu hareketiyle okuyucunun kitabın bütünlüğünden kopmasının temelini oluşturuyor. Öğünç'ün kişisel üslubunu tüm kitap boyunca koruyarak sürdürememesi, kitapta yer alan hikayelerin kurguları ve karakterlerin yaratımları arasındaki boşluklar okuma seyrinde oldukça sık yabancılaşmalara neden oluyor. Öyküler arasında yer alan, ev sahibine aşık kapı ya da sahibini terk edip kaçan göz gibi absürt kurgularla birlikte kendinizi bambaşka bir türde, temeli sağlam atılmamış bir tasarımın içinde yalpalayarak sona varmaya çalışırken bulabiliyorsunuz. Yazarın, duygu ile anlatım arasındaki bağı kurma konusunda yaşadığı zayıflığın da gazetecilikten hakim olunan anlatım türünden çıkamadığından dolayı kaynaklanmış olabileceğini düşünüyorum.
Tüm bunların yanında, kitabın kapak tasarımı ve hatta font seçiminin de pek estetik olmadığını söyleyebilirim. Yine de yazarın
Türk öykücülüğü belli bir rutine bağlamış durumda. Hep kederli öyküler, samimiyetsiz tespitler vs. Son dönemde giriştiğim genç öykücüler arasında bazen hikayeleri kimin yazdığını bile hatırlamıyorum o kadar benziyorlar birbirlerine. Bu kitap içinde kısmen benzer durum var. İlk öyküler dışında, akılda kalabilecek öyküsü yoktu. Ancak okutmayı başardı. Bir şans daha verilebilir.
En sevdiğim öyküler
"I Love You Şermin" ve "Hayvan Kaynakları" oldu.
Pınar Öğünç hayatın içinden öyküler ile karşımıza çıkıyor bu kitapta. Samimi öyküler bunlar, hep bir keder var, bizleri yansıtıyor. Bir sürüklenişi var insanların, bunu görüyorsunuz.
Pınar Öğünç ile tanışma kitabı kesinlikle olmalı ba yıl dım! Öykülerin hepsi farklı diyarlarda, hepsi çok güzel. Tek kötü yanı her öykü oldukça kısa olduğu için tadı damağınızda kalıyor
Beterotu kitabını önce okuyarak kendime haksızlık etmişim bu ondan daha eski yazılmış olsa da ondan kat ve kat daha güzel bence. En çok "Evde yokum" ve "Sağ göz" öykülerini beğendim.
Yeterince konuşmadığımız ve hakkını vermediğimiz bir öykü kitabı.
Pınar Öğünç, sokakta yürürken dikkatimizi çevirmediğimiz, arkaplan gürültüsü olarak etiketleyip geçtiğimiz diyaloglara odaklıyor bizi. Her sohbeti bir tablo haline getirip bugüne kadar görmediğimiz yanlarını görmemizi sağlıyor.
Karakterler kendi hikayelerinin kahramanı değil ve hikayelerde merak tetikleyen bir olay kurgusu yok. Aksine, Türkiye'de yaşayan herkesin tanıdığı insanlar ve nasıl geliştiğini herkesin bildiği olaylar var. Öğüt verme kaygısı ya da ahlaki bir anlam arayışı olmadan, olabildiğince yalınlığıyla yazılmış, neredeyse bir "raporlama" hissi veren hikayeler.
Ancak asla bir raporun soğukluğunda değil; ortak bir deneyimi paylaşmanın, kendi mahallende onlarca kez karşılaştığın insanların ve davranış kalıplarını bilmenin, daha önce dile getirmediğim bu hissi ben de yaşıyorum diyebilmenin konforunda. Bitmesini hiç istemediğim, bu yüzden aylara bölerek yavaş yavaş okuduğum çok başarılı bir kitap.
"Akşam bir saatten sonra yollar boşaldığında dolmuş, otobüs, minibüs, bütün şoförlerin hız limitleri kalkmış gibi davrandığı bir saat dilimi başlıyor. Basıyorlar da basıyorlar. Garip bir şekilde şimdiye kadar bir kişinin bile şoförü uyardığına da rastlamadım. Ölmezsek erken varacağız. Evet, başımıza bir şey gelebilir ama işte gelmezse erkenden evde olacağız. Ben böyle düşündüm mesela, bence başkaları da düşündü. Ne marazlı bir umut, buralarda yaşamayana tarifi zor, ne zevkli bir kumar."
Maden yokuşundaki virajları hepimizi sağa sola devirerek alan 150 seyahatlerinde hangimiz bu kumarı oynamadık ki?
Puan vermedi·120 syf.·
2025 217. kitabı
Edebiyatın genç kalemlerinden "gazeteci-yazar Pınar Öğünç'ün 2015 yılında yayımlanan öykü kitabını okudum, yoğun okumlardan sınra akıcı okuru yormayan okuma dinlendirici geliyor
"Aksi Gibi, edebiyatla zenginleştirdiği gazeteciliğinden tanıdığımız Öğünç’ün öykü okuruyla tanıştığı, devamı yıllar içinde gelecek buluşmaların ilki"
Karşımda duranın varlığını ancak yokluğuyla kabul ettiğimden bir laf açmaya çekiniyor, nereden başlayacağımı
bilmiyordum."s:44
"Kibrinizi tanıyorum. Kendinizi mühim, ince ve derin göstermek için yaptığınız numaraları, dışı cilalanmış hırsın kanınıza nasıl zehir gibi karıştığını, üst kat gömme dolaplarında gizlediklerinizi biliyorum.
Biliyorum ama çağırdığınız apartman toplantılarında bunu hissettiremiyorum size. Aksi gibi bu görünmezlik, bu öfke evden çıkınca da omurgama yapışıyor. Teklifsiz sen dediğiniz odalarda, yürürken yol vermediğiniz sokaklarda, sesimi manasızlaştırmaya çalıştığınız gezegenin üst katlarında size istediğim gibi direnemiyorum. Canımı sıkıyorsunuz."
İyi okumalar olsun 
Aksi Gibi
Aksi GibiYazar Hakkında
Pınar ÖğünçYazar · 8 kitap
1975 İstanbul doğumlu. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunu. 22 yaşında, bir haber dergisindeki iş görüşmesine yazdığı hikâyelerle giderek gazeteciliğe başladı. 1997’den bu yana çeşitli dergi ve gazetelerde muhabir, editör, köşeyazarı olarak çalıştı. Jet Rejisör (Roll Yayınları, 2006), İnce İş (İletişim Yayınları, 2009), Asker Doğmayanlar (Hrant Dink Vakfı Yayınları, 2013) adlı kitapların yazarı.
